Mariëtte Middelbeek is auteur en columnist en mamavlogger voor Kek Mama. Samen met haar man Erik heeft ze zoon Casper en dochter Nora.
Dit is een haastige column, op een haastige dag in een haastige week. Haastig is namelijk het woord om ons leven samen te vatten, wat opvallend is in een tijd dat je niet veel de hort op kan en minder verplichtingen hebt dan anders. Toch voelt het alsof ik voortdurend van alle kanten word opgejaagd. Over deze column doe ik bijvoorbeeld al drie dagen. In snippertjes van anderhalve minuut, twee als ik geluk heb.
Natuurlijk hebben we bso en oppas, maar er valt toch nog vaak iets buiten de planning, wat ik dan moet zien te doen als de kinderen thuis zijn. Als ik probeer uit te vinden hoe het kan dat even niet gestoord worden een utopie is, kom ik al snel op alledaagse zaken als omgevallen bekers, de bel die honderd keer per dag gaat en de zin ‘ik heb hongerrrrr’ die, hoeveel eten ik ook beschikbaar stel, om de paar minuten klinkt. Begrijp me niet verkeerd, dat is geen klacht, ik ben alleen soms nog steeds verbaasd hoe vaak ik loop te rennen en vliegen en hoe je haast ongemerkt cadeau krijgt bij het ouderschap. Althans, ik.
Lees ook
Mariëtte vraagt zich af: ‘Kun je leed vergelijken?’ >
Vorige week zaten we in de auto. Ik amechtig van het stressen, Nora vrolijk op de achterbank en naast mij ons buurmeisje. Ik probeerde in drie minuten de afstand te overbruggen tussen ons huis en het boerderijtje waar de meiden paardrijles hebben. We waren laat omdat de juf laat was geweest, ik per ongeluk aan Casper had beloofd dat hij niet mee hoefde naar paardrijden en hij me daar stampend aan herinnerde, we dus nog langs ons huis moesten en er een trekker voor ons zat.
“Heb jij altijd haast?” vroeg mijn buurmeisje. Welja, dacht ik, gooi er even een confronterende vraag in. “Eigenlijk wel, ja”, zei ik. Ik werd er zelf een beetje treurig van. Waarom altijd mijn planning zo ramvol maken? Waarom leer ik geen nee zeggen?
“Ga je mee, mama?” vroeg Nora, die nog niet zelfstandig kan paardrijden. Hoewel ik eigenlijk een halfuurtje haastig mails beantwoorden had willen inlassen, had ik ineens zin om gewoon naast een pony te lopen. Mijn kind te zien genieten. “Natuurlijk schat”, zei ik, en het was heerlijk. En die mails, die bleken best te kunnen wachten.
Deze column staat in Kek Mama 07-2021.
Meer lezen? Neem hier een abonnement op Kek Mama, de #1 glossy voor moeders.
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Bij ADHD denken veel mensen direct aan druk gedrag, impulsiviteit en moeite met concentreren.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Dat PFAS niet goed zijn voor onze gezondheid, is inmiddels bekend. Toch ontdekken onderzoekers steeds meer over de mogelijke gevolgen van deze hardnekkige chemicaliën.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
Tijdens die lange autorit naar je vakantiebestemming zit je natuurlijk totaal niet te wachten op onvoorziene omstandigheden, maar daar heeft de achterbank andere gedachten over.