Mariëtte Middelbeek is auteur en columnist en mamavlogger voor Kek Mama. Samen met haar man Erik heeft ze zoon Casper en dochter Nora.
Ik zat wat te lezen op internet en werd geraakt door het verhaal van een moeder die haar paar maanden oude zoon verloor. Een grote nachtmerrie, om stil van te worden en reden genoeg om eens te meer gelukkig te zijn dat ik twee gezonde kinderen heb. Die ik weliswaar af en toe achter het behang wil plakken, maar ik realiseer me heel goed wat een oneindig geluk het is om ze er weer achter vandaan te kunnen halen en te kietelen tot ze het uitgieren.
In mijn omgeving ken ik helaas ook mensen die hun baby’s verloren. We hadden het een keer over reacties en hoe lief die kunnen zijn, maar ook hoe lomp. Ik heb ook een keer een miskraam gehad, hoorde een van hen, die net haar baby had begraven. Onder het verhaal op internet stond ook een bijzondere reactie. Liever bij drie maanden dan bij drie jaar, dat is veel erger. Ik hoef, denk ik, niet uit te leggen dat ik het hiermee niet per se eens was.
Maar het bracht me wel bij de vraag: kun je leed vergelijken? Ikzelf kreeg bij mijn allereerste zwangerschap een miskraam en het was heel naar. Natuurlijk, het wás maar acht weken en het ís vast niet voor niets geweest, maar toch. Ik had me er zo op verheugd, zag mezelf al met een baby lopen en was zo, zo opgelucht dat het maar mooi was gelukt, dat hele zwanger worden. Tot die echo op de spoedpoli, de spijtig kijkende dokter en mijn tranen omdat ik het sinds het bloedverlies was begonnen, eigenlijk zelf ook al wist.
Lees ook
Kathleen’s baby overleed tijdens een auto-ongeluk: ‘Ik kon niet meer stoppen met huilen’ >
Nu, twee kinderen later, kan ik er nuchter op terugkijken, vooral ook omdat ik snel weer zwanger was. Dat maakte veel goed, maar een miskraam is gewoon verschrikkelijk en het gevoel van leegte is groot, net als het verdriet. Toch zou ik nooit iemand die net haar baby heeft begraven meedelen dat ik minstens zoiets ergs heb meegemaakt, of laten weten dat het echt nog wel wat erger kan. Om de simpele reden dat het gewoon niet hetzelfde is, en trouwens: wat schiet iemand daarmee op? Toch zie je dit helaas veel gebeuren en het leidt alleen maar tot onbegrip en pijn. Dus kan je leed vergelijken? Nee. Laten we het dan ook maar niet meer doen.
Deze column staat in Kek Mama 06-2021.
Meer lezen? Neem hier een abonnement op Kek Mama, de #1 glossy voor moeders.
Toen Eva (31) na een pittige bevalling eindelijk met haar pasgeboren dochter thuiskwam, wachtte haar een hartverwarmende verrassing. Haar beste vriendin had de hele voortuin versierd. Maar een dag later veranderde dat warme gevoel volledig door een Tikkie.
Een dagje strand met kleine kinderen klinkt heerlijk, maar in de praktijk verloopt het vaak nét iets anders dan ouders vooraf hadden bedacht. Zand overal, oververmoeide kinderen en een strijd rond etenstijd: herkenbaar? Dan is deze opvallende vakantietrend misschien iets om te onthouden.
Elise (36) denkt dat een gezellige avond met haar eerste date positief is verlopen, maar zodra ze een vervolguitnodiging afslaat, slaat de sfeer volledig om. Wat volgt is een Tikkie dat ze nooit zal vergeten én betalen.
Toen Eva (31) na een pittige bevalling eindelijk met haar pasgeboren dochter thuiskwam, wachtte haar een hartverwarmende verrassing. Haar beste vriendin had de hele voortuin versierd. Maar een dag later veranderde dat warme gevoel volledig door een Tikkie.
Er is feestelijk nieuws bij de familie Buddenbruck, bekend van het programma Een huis vol. Thaila en haar man Rob mogen zich binnenkort opnieuw opa en oma noemen. Het gezin maakte het nieuws bekend via Instagram en kijkt uit naar de komst van een nieuw familielid.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]