Malu’s zoon is inmiddels anderhalf jaar oud en vertikt het om te lopen. Zelf maakt ze zich daar niet zo druk om, maar haar omgeving vindt er daarentegen wel wat van.
‘Ik wil toch even iets met je bespreken’, zegt de crècheleidster terwijl ik Mack in z’n jasje wurm. ‘Mack loopt nog steeds niet en als we hem vergelijken met leeftijdsgenoten, vinden we ‘m slap in zijn beentjes. Oefenen jullie thuis veel? En heb je het hier al met het consultatiebureau over gehad?’
Dat heb ik niet en direct krijg ik het gevoel dat ik haar verantwoording schuldig ben. ‘Kinderen die te vroeg geboren zijn, zijn altijd wat langzamer toch? En het blijft een jongetje hè, die zijn nooit zo vlot…’
Lees ook
Zóveel ouders ervaren vergelijkingsstrijd met andere moeders over ontwikkeling kind >
Al bedoelt ze het goed, de hele weg naar huis pieker ik: de crècheleidster is immers niet de eerste die het onderwerp ‘lopen’ aanhaalt. Toch kan ik mezelf na een frisse blik van De Vriend wel voor mijn kop slaan. Want waarom probeerde ik de ontwikkeling van mijn zoon te rechtvaardigen? Natuurlijk krab ik mezelf weleens achter m’n oren als ik hoor dat een kind van een vriendin al vóór z’n eerste verjaardag liep – de eerste maanden kreeg ik nog net geen hartverzakking als Mack zich niet volgens ‘het boekje’ ontwikkelde -, maar als ik één ding heb geleerd in die luttele maanden als moeder, is het dat geen kind hetzelfde is.
Mack is van het soort ‘liever lui dan moe’. Daarbij is hij als de dood om te vallen, extreem voorzichtig en beslist geen waaghals. Hierdoor doet hij alles op zijn tempo. En dat is prima. Overigens wil dat niet zeggen dat we ons kind nooit stimuleren om te lopen (hij loopt langs kasten en tafels, het huis wordt geregeld omgebouwd tot miniparcours en het loopwagentje duwen we vaak genoeg onder zijn neus), maar zodra we merken dat hij er geen zin meer in heeft, stoppen we. Want echt, hij gaat heus wel een keer los lopen. Zodra hij er zelf aan toe is.
Malu Pesulima is webredacteur bij Kek Mama en woont samen met Romano. Zoon Mack is inmiddels anderhalf jaar oud.
Meer Kek Mama? Schrijf je in voor de nieuwsbrief en krijg elke week het laatste nieuws, persoonlijke verhalen, fijne (uit)tips en grappige fotoseries in je mailbox >
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Lange tijd bleef er onduidelijkheid over een incident waarover verschillende verhalen rondgingen. Nu vertelt Marieke Elsinga zelf wat er precies gebeurde tijdens het auto-ongeluk, waardoor ze tijdelijk niet op de radio te horen was.
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Het Spaanse avontuur van de familie Jelies blijft nieuwe hoofdstukken opleveren. Terwijl het gezin druk bezig is met het leven onder de Spaanse zon, werden ze deze week zelfs twee keer verrast.