Laurie (37) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (6) en Otis (1). Sinds dit jaar woont ze met haar gezin in Kaapstad. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen van het emigreren met twee jonge kinderen, het leven in Zuid-Afrika en de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Lees verder onder de advertentie
“De ondergaande zon kleurt de lucht in verschillende tinten roze, oranje en paars. Aan de horizon schittert het silhouet van een kudde olifanten. De dag komt ten einde in Kruger National Park. Een van de grootste safariparken in Zuid-Afrika en qua oppervlakte ongeveer gelijk aan de helft van Nederland. Het park staat bekend om z’n enorme variatie aan dieren en bevat dan ook de grootste diversiteit aan wildlife van het gehele continent Afrika, waaronder de befaamde ‘big five’ (tot zover uw reisleider, tot ziens).
Op de achterbank stuiteren twee figuren die te lang hebben stilgezeten. Lege pakjes drinken, klokhuizen en verfrommelde koekpapiertjes liggen verspreid tussen het kroost in. De kleine zoon probeert zijn knuffellama door de kier van het autoraam te drukken terwijl de grote zoon een leuke poging doet om mee te rappen met ‘break ya f**ing neck’ van Busta Rhymes (NEE dit is geen geschikte muziek voor een zesjarige en JA na uren Nijntje, Kinderen voor Kinderen en Annie M. G. Schmidt is er een tegenhanger van alle zoetsappigheid nodig). Ik geef onszelf meerdere denkbeeldige schouderklopjes voor het aangaan van deze activiteit: op safari met twee jonge kinderen.
De eerste twee uur verliepen vrij soepel. De jongste zoon dommelde na wat enthousiaste apengeluiden bij het zien van een baviaan al vrij vlot in slaap en de oudste zoon spotte met zijn scherpe oog enthousiast met ons mee. Daarbij kregen we de nodige kidsplaining – het met ongekende zelfverzekerdheid delen van totale nonsens – over het dierenrijk er gratis bij.
Na een volle ochtend turen, zoeken, verwondering en verrukking (vooral door het enthousiaste ouderpaar op de voorstoelen) vonden we het begrijpelijk dat er op de achterbank wat verveling begon op te treden. Wij zijn ook niet gek. Dus na het organiseren van wat versnaperingen en entertainment op de achterbank reden we weer verder.
De oudste zoon was direct volledig in beslag genomen door twee springende loodgieters en een hulpeloze prinses. Op hetzelfde moment zagen we echter prompt in de verte het rode signaal van remlichten en een stuk of zes stilstaande auto’s. En in safariland weet je meteen; dáár moet je wezen. En jawel. Het was de hoofdprijs. Vier leeuwinnen met een stuk of negen welpjes. De moeders lagen samen uitgestrekt op een heuveltje. Ze leunden wat loom tegen elkaar aan. De welpjes stoeiend, stuntelend en struikelend om het moedergroepje heen. Momlife in het dierenrijk. Alsof ik mezelf zag zitten met m’n moedervriendinnen in de lokale speeltuin Het was schitterend. Ademloos sloegen we het tafereel gade.
Na veel enthousiaste geluiden keek onze zoon semi-geïnteresseerd op van zijn scherm: ‘Ohja…zóóó…wauw te gek zeg. Ja fantastisch!’, zei hij geconditioneerd. Gelijktijdig mompelde hij iets over de groene tunnel met een geheime gang die hij niet kon vinden. Onze kleinste dierenvriend leek ook weinig onder de indruk. Er zat een irritant zoemende bromvlieg op het raam die hij probeerde plat te drukken met zijn wijsvinger. Toen we verder reden begon hij ineens wel heel wild enthousiast op de autoruit te tikken. Hij bleek een geit te hebben gespot. Met bijbehorende geitimitaties (iets tussen gemekker en gebalk in) begon hij enthousiast naar de nietsvermoedende geit te zwaaien met een blik van ongekende blijdschap. Geiten, leeuwen. Voor kinderen kent het dierenrijk nauwelijks een hiërarchie. Volgende week maar weer naar de kinderboerderij dan.”
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.
Het nieuwe seizoen van Een huis vol krijgt er een gezin bij dat meteen voor extra dynamiek zorgt. Familie De Lange schuift aan naast de vertrouwde families Bal, Blom en López. Sil en Melissa nemen de kijkers mee in hun dagelijks leven met acht kinderen, variërend in leeftijd van nul tot vijftien jaar.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Kimberley is 35 jaar, intuïtief coach en moeder van twee dochters van 7 en 10. Samen met haar man en hondje vormen ze een gelukkig en avontuurlijk gezin. Kimberley heeft veel meegemaakt en sindsdien ademt ze levenslust. Ze woont met haar gezin op Ibiza, wat hen vrijheid, rust, avontuur en uitdagingen brengt. Je volgt haar […]
Marlijn Weerdenburg heeft een periode achter de rug waarin veel op haar afkwam. De presentatrice kreeg te maken met persoonlijke veranderingen, zorgen binnen haar gezin en een groot verlies.