Laura Hogendoorn is hoofdredacteur van Mamaplaats en columnist voor Kek Mama. Ze woont in ’t Gooi, samen met haar vriend Oscar en hun kinderen Roef (8), Sierd (6) en Maia (4).
Lees verder onder de advertentie
“O, wat een scháááttig woonkamertje…” Ik kijk op. Hoor ik dit nou goed?
Naast mij staat een jongetje met blonde piekhaartjes, een vriendje van mijn zoon. Van vijf. Hij vindt mijn woonkamer schattig, hoor ik zojuist. Of eigenlijk dus mijn woonkamerTJE.
Schattig
Nou geef ik meteen toe: ik woon niet in een kasteel. Heb geen gigantisch kookeiland en geen eettafel waar twintig mensen met gemak aan kunnen zitten. Maar echt klein is het naar mijn idee nou ook weer niet. En het woord schattig uit de mond van een kind van vijf horen is gewoon raar. Al ben ik de afgelopen tijd wel wat gewend, want eigenlijk hebben alle kinderen die bij mijn kinderen komen spelen wel iets op te merken. Over mijn, voor zover ikzelf weet, zeer gelukkige en niet-abnormale woon- en leefstijl.
Een kleine greep: “Huh, maar jullie hebben écht geen alarm op jullie huis?!” Eh, nee, wij hebben gewoon een sleutel, maar thanks for asking. Of deze: “Jullie hebben toch niet maar één badkamer?!” Vooral de woorden ‘toch niet’… Altijd leuk als mensen echt met je te doen hebben. En deze week hoorde ik een vriendje van school tegen mijn zoon zeggen: “Wat ligt jullie auto trouwens hoog op de weg, zeg.” Ach, dit kind ziet nu ook eens iets anders dan een Ferrari en Bugatti. Goed voor de ontwikkeling, zullen we maar zeggen.
Maar het hoogtepunt kwam van een jongetje uit de klas van mijn oudste. Hij verhuisde binnen ’t Gooi. Zijn ouders hadden hem van tevoren gewaarschuwd dat het nieuwe huis iets kleiner zou zijn dat het vorige. En ook niet vrijstaand.
“Wonen in ’t Gooi, soms kijk je even raar op, maar eerlijk? Ik vind het heerlijk”
Bij het eerste bezoek bekeek de jongen vanaf de weg zijn nieuwe stulpje aandachtig. “Joh, dat valt toch best mee? En lekker veel voordeuren ook”, zei hij. Kwamen z’n ouders erachter dat hij het volledige blok van zes huizen aanzag voor één. Bam, het tere kinderzieltje aan diggelen. Wonen in ’t Gooi, soms kijk je even raar op, maar eerlijk? Ik vind het heerlijk. En bovenal zeer vermakelijk.
Dit artikel staat in Kek Mama 11-2022.Ontvang elke maand Kek Mama met korting en gratis verzonden op jouw deurmat! Abonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
Nog even bij je kind kijken voordat je gaat slapen. Voor de meeste moeders een liefdevol ritueel, maar voor Samantha Cherish Wielkens (40) óók een noodzaak. Haar zoontje Jah-Noah (6) heeft diabetes type 1 en dat betekent dag en nacht alert zijn.
Mieke (41) had zichzelf één ding beloofd: ze zou zich nooit bemoeien met de vriendinnen van haar kinderen. Maar sinds haar dochter Esmee (13) op de middelbare school zit en onafscheidelijk is van Kelsey, blijkt dat makkelijker gezegd dan gedaan.
Dewi (23) uit Den Bosch dacht dat ze last had van nierstenen. Dat ze zwanger zou kunnen zijn, kwam geen moment in haar op. Ze had immers een spiraal en van een zwangerschapsbuik was niets te zien. Tot ze plotseling thuis beviel van dochter Noé.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In deze rubriek delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Voor Minne was dat haar relatiebreuk.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van *Nadine (37). Ze is […]