Jannine Berkelaar is hoofdredacteur van Kek Mama. Samen met haar man Erik heeft ze dochter Elin (10) en zoon Mats (7).
Lees verder onder de advertentie
Zaterdagochtend en de wekker gaat nog vroeger dan op een schooldag. Buiten is het pikdonker en koud. Ik maak de kinderen zachtjes wakker en met slaperige koppies heisen ze zich in hun wedstrijdtenues. Tijd voor hockey en voetbal.
Waarom worden die wedstrijden op zulke onchristelijke tijdstippen gepland en moet je vaak nog veertig minuten rijden bij een uitwedstrijd? Hoe kan het dat we met ons goede gedrag om 7.15 uur op de parkeerplaats klaarstaan om een team van achtjarigen op een veld te zien rennen? En hoe kan het dat ik dat opeens leuk vind?
Een paar jaar geleden had ik mijzelf voor gek verklaard en gezegd dat de kinderen ook prima op schaken kunnen in plaats van op die teamsport. Of bowlen of zo, dat begint vast niet zo vroeg. Maar inmiddels heb ik mijn draai behoorlijk gevonden in het lijnmoederschap. Mijn luxe havercappu ruil ik op zaterdagmorgen in voor een zwart bakkie uit de sportkantine. Mijn winterjas selecteerde ik op kou- en regenbestendigheid. En ik draai zelfs lachend een bardienst op de club.
“Inmiddels heb ik mijn draai behoorlijk gevonden in het lijnmoederschap”
Lees verder onder de advertentie
Elk weekend zie ik al die verschillende ouders: van lijnschreeuwers tot opscheppers en van snackmoeders tot betweters. Ik vind ze interessant, hilarisch en soms bloedirritant. Bovenal geeft het mij weer inspiratie voor de werkweek. Ook al wordt er op het veld verloren, voor mij is het win-win.
Dit artikel staat in Kek Mama 11-2022.
Lees elke maand de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste tips voor jou en je kids. Abonneer je nu op Kek Mama en krijg tot 45% korting.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]