Beeld: Skip Rink
Ellen is trajectbegeleider in het voortgezet speciaal onderwijs, thrillerauteur bij uitgeverij De Fontein, moeder van Lewis en Miles (13 en 10) uit een vorige relatie en Sophia (2) en baby Aiden met haar vriend Nils. Volg haar op Instagram.
Ik kom uit de jaren tachtig (stenen tijdperk volgens mijn oudste zoon) en mijn vriend Nils is van de jaren negentig. Dat ik een eindje ouder ben vind ik niet erg en daar heb ik me nooit voor geschaamd. En ondanks dat we uit twee verschillende decennia komen, hebben we wél een grote overeenkomst wat onze jeugd betreft: het was social media vrij.
Ik ben zelf tegenwoordig best actief op social media, ik vind het leuk en voor mij is het een tool om mijn boeken onder de aandacht te brengen en contact te hebben met lezers. Ik ben al ouder en kan relativeren, ik wéét dat dingen vaak niet zo mooi zijn als ze lijken. Dat het online leven dat geschetst wordt soms zo fake is als maar zijn kan. Maar weet de jeugd van nu dat ook? Of gaan zij zich meten aan allerlei zaken die niet haalbaar zijn? Meisjes van nu zien de prachtigste vrouwen voorbij komen, jongens zien mannen die enorme successen behaald hebben. Het is niet realistisch en het zorgt voor grote onzekerheid. Ik vind dat best zorgelijk en jammer voor mijn kinderen. Vergeleken met nu lijkt mijn jeugd zo… vrij, zo zorgeloos.
Ik ben járen een paardenmeisje geweest. Ik zag er niet uit, durf ik eerlijk toe te geven. Van mijn zevende tot ik ging studeren heb ik in m’n paardenkloffie rondgelopen. Bobkapseltje erbij, beugeltje, de hele shit. Maakte dat uit? Nee, want ik hoefde nooit en nergens op de foto. Selfies bestonden niet en ik hoefde mezelf niet constant te vergelijken met meisjes van mijn leeftijd die veel mooier waren. Mijn grote voorbeeld was de instructrice van onze manege, want zij deed wat ik ook wilde – met paarden werken. Niet omdat ze de prachtigste reels maakte van haar stallen of successen, maar omdat ze hard werkte en ik dat zág. Ik was erbij. Tegenwoordig heet dat IRL, in real life.
En nee, ik ben echt geen vroeger was alles beter persoon, maar ik ben blij dat ik in de jaren tachtig en negentig ben opgegroeid. Zonder telefoons, zonder snapchat, tiktok, facebook en whatsapp. Zonder beroerde voorbeelden van jonge meisjes met fillers en implantaten en jonge gasten die promoten hoe je snel geld kunt maken. Ik ben blij dat ik overal op een gewone fiets naartoe moest, buiten speelde tot het donker werd, ’s avonds een boek las, tv keek, een spelletje deed met mijn zusjes en ouders of me simpelweg verveelde. Ik ben blij dat ik me als tienjarige niet druk maakte om skincare, dat ik mijn gehele jeugd de druk niet voelde om anderen te laten zien wat ik aan het doen was én dat ik niet constant geconfronteerd werd met allerlei jaloersmakende dingen van anderen. Successen, een prachtig uiterlijk, materialistische zaken. Je moet tegenwoordig echt stevig in je schoenen staan, wil je authentiek blijven en weerstand kunnen bieden aan alles wat je online ziet. Het is negen van de tien keer níét echt. Ik geef het de kinderen van nu te doen.
Het is een jeugd die Nils en ik delen, ook al zitten er járen tussen. Gewoon langsgaan bij je vriendjes als je ze wilde zien. Geen online hartjes en elkaar vervolgens negeren op school. Geen filters, geacteerde filmpjes, alles voor de likes. Misschien was het leven toen gewoonweg nog… echt?
Je leest alle andere columns van Ellen hier.
Je kinderen spreken het misschien niet elke dag uit, maar hun gedrag zegt alles. Herken jij deze elf signalen? Grote kans dat jij meer goed hebt gedaan in de opvoeding dan je denkt.
Er zijn van die momenten waarop je naar je kind kijkt en ineens denkt: wow, dit is anders dan vroeger. Kinderen die hun grenzen aangeven. Die durven praten. Die zichzelf serieus nemen. En dat is prachtig.
Lidia’s zoon is van het kaliber: eerst denken, dan doen. Zijn zus daarentegen is meer van: zien, doen, … ‘oh.’ En soms pakt dat pittig gênant uit. Zo ook met een rode knop.
Feest bij de familie Guetta! De 58-jarige Franse dj David Guetta en zijn partner Jessica Ledon hebben op Instagram gedeeld dat ze opnieuw ouders zijn geworden.
Je eigen baby is natuurlijk het allermooiste kind van de hele wereld. Maar toen Brenda beviel van haar zoontje, dacht haar moeder heel anders over haar kersverse kleinkind.
Soms denk je: lekker even een sportief avondje voor jezelf. Racket in de hand, haren in een staart, gáán. Maar voor Janneke Jelies (42) liep dat uit op een avond die ze liever had geskipt.