Beeld: Eran Jayne Photography
Op foto’s ziet het moederschap er altijd zo perfect uit. De moeder ziet eruit alsof ze net naar de kapper is geweest, de kinderen lachen breeduit en het is altijd opgeruimd. Dat kan anders, vindt fotograaf Eran Sudds.
Juist het alledaagse leven van een moeder kan zo mooi zijn. Tuurlijk, het is hectisch, moeilijk, chaotisch en soms zelfs frustrerend. Toch zit daar ook schoonheid in, aldus Eran. Voor haar fotoserie legt ze twaalf moeders uit Vancouver vast zonder enige vorm van styling of visagie. De vrouwen kregen slechts een opdracht: laat alles zoals het is. Dat zorgt voor foto’s van situaties die wij allemaal herkennen, zoals spelen op de grond, eten klaarmaken en je kind troosten. Volgens Eran hebben we al die filters en perfectie niet nodig. Het moederschap is al mooi genoeg van zichzelf.
Bron The Huffington Post
Beeld Eran Jayne Photography
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
