Van speeltuinen en (voorlees)boeken tot kindvriendelijke restaurants: elke week deelt een moeder van de Kek Mama-redactie haar favoriete tips. Dit keer: de favoriete kookboeken van marketeer Romy Krijger.
Lees verder onder de advertentie
Ik heb koken altijd al leuk gevonden en breid mijn verzameling kookboeken de laatste tijd steeds meer uit. Heerlijk in de keuken staan, iets lekkers voorschotelen en tafelen met gezellige mensen. Of juist voor wat inspiratie op gehaaste dagen: deze kookboeken zijn superfijn en hebben me al meermaals gered op dagen dat ik echt niet wist wat ik nu weer moest maken.
Lees verder onder de advertentie
Simpel
Met dit kookboek van Ottolenghi kan het niet misgaan. De gerechten zijn makkelijk te maken, maar toch verrassend en ze zien eruit alsof je je beste beentje hebt voorgezet in de keuken. Let op: er wordt veel gebruik gemaakt van specerijen die je misschien niet standaard in huis hebt. Eén keer inslaan bij de supermarkt en je kunt er een tijd mee vooruit.
Na ontelbare avonden op het terras bij Spaghetteria kun je deze pasta’s nu ook thuis bereiden met hun eigen kookboek. Pasta staat een paar keer per week op het menu, dus dit boek is top. Supereenvoudig te maken, maar ook verrassende pastacombinaties waar ik zelf niet zo snel aan zou denken.
Dit is het eerste kookboek van Miljuschka Witzenhauzen dat ik aanschafte en wat is-ie fijn: duidelijke beschrijvingen, mooie fotografie en cheesecakerecepten om je vingers bij af te likken. Tip: Miljuschka heeft sinds kort ook een magazine met daarin een combi van recepten, fotografie en een persoonlijke touch. Je moet edities op voorhand bestellen, want er worden er niet meer gedrukt dan er besteld worden. De Kek Mama-collega’s werden erg blij van de hazelnoottaart die ik hieruit heb gemaakt.
Het voordeel aan koken met slechts vijf ingrediënten is dat het betaalbaar is én heel snel op tafel staat. De pasta met rosé en garnalen heb ik meerdere malen voorgeschoteld en maak ik inmiddels op de automatische piloot.
Als je tijd hebt om wat langer in de keuken te staan, is dit boek top. Mits je van Indonesische smaken houdt, natuurlijk. Naast de recepten geniet ik van de mooie fotografie en achtergrondverhalen bij de maaltijden. Het kost even iets meer tijd om te bereiden, maar dan heb je ook wat.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
‘Daar praten we niet over waar de kinderen bij zijn.’ Geld was vroeger in veel gezinnen ongeveer net zo’n gezellig gespreksonderwerp als de belastingaangifte.
Niet praten na een ruzie, je kind vergelijken met anderen of nooit toegeven dat je fout zat. Voor veel boomerouders waren bepaalde opvoedgewoontes heel normaal. Volgens deskundigen kunnen sommige daarvan nog jaren doorwerken in de relatie met hun volwassen kinderen.