Beeld: Ruud Jellema en privé
Willem van den Berg (35) woont samen met Dagmar (34) en is vader van zoontje Douwe (8 maanden).
“Vader worden was geen vurige wens van mij. Ik dacht: als ik de juiste partner tref, sta ik ervoor open. De natuur doet zijn werk wel. En zo ging het ook. Dagmar en ik waren er tegelijk klaar voor. Het leek me gezellig om samen een gezin te hebben. Ik was nieuwsgierig, maar ook een beetje angstig als ik dacht aan horrorverhalen over alle gebroken nachten in het begin.”
“Ik wist niet dat Dagmar een zwangerschapstest deed. Ineens stond ze voor me met een staafje waarop ‘positief’ stond. Ik dacht dat ze zich op corona getest had. Het duurde even voordat het kwartje viel. Ik was blij maar beduusd. Nu werd het echt.”
“De bevalling vond ik spannend. Dagmar had hevige rugweeën. Ik had gelezen dat het helpt als er dan druk wordt uitgeoefend op de onderrug. Dagmar leunde voorover, ik duwde met twee handen net boven haar stuitje. Het was fijn dat ik op die manier toch een beetje kon helpen.”
Lees ook – Glenn over zijn kinderen: ‘Ik heb echt moeten leren om er ook uit te komen om 05.00 uur’ >
“De kraamperiode waar ik me zo druk over had gemaakt vond ik juist te gek. Het viel me namelijk honderd procent mee. Alles ging goed: Douwe dronk prima en het slaapgebrek viel ons minder zwaar dan gedacht. Ik nam een paar weken vrij en kon zo samen met Dagmar en Douwe rustig opstarten. Het was hartje winter. Als Dagmar sliep, lagen Douwe en ik onder een dekentje op de bank te cocoonen. Mannenavond, noemde ik dat. We hebben toen alle Spiderman-films gekeken. Met de ogen dicht, dat wel.”
“Ik drum en ik vermoed dat Douwe ook muzikaal is. In de buik reageerde hij al sterk op muziek. Als hij verdrietig is en ik draai zijn favoriete nummer van Andrea Bocelli, wordt hij meteen rustig.”
“Een kind hebben vind ik nog leuker dan ik had verwacht. Het is vooral tof om zijn ontwikkeling te zien. Het gaat zo snel. Nu al is Douwe geen echte baby meer maar een menneke. Het maakt me nieuwsgierig naar hoe hij wordt als hij zeven, veertien of dertig is. Ik kan niet wachten.”
“Ik hoop dat Douwe zo blij blijft als hij nu is, en dat hij plezier haalt uit hobby’s en op school mee kan komen. Als ouder heb je niet alles in de hand, die machteloosheid lijkt me moeilijk. Het lastigste vind ik dat je je altijd afvraagt of je het wel goed doet. Soms denk ik: moet ik hem niet vaker voorlezen of meer met hem naar buiten? Je begint aan het vaderschap met nul ervaring en doet alles op gevoel.”
“Je begint aan het vaderschap met nul ervaring en doet alles op gevoel”
“Aan de lopende band maak ik blunders. Laatst ging ik met Douwe naar het terras. Ik zat net aan mijn cappuccino toen hij begin te huilen om de fles. Ik had alles ingepakt: melkpoeder, thermoskan met gekookt water, slabbetje. Behalve het flesje zelf.”
Lees elke maand de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste tips voor jou en je kids. Abonneer je nu op Kek Mama en krijg tot 45% korting.
Het moederschap is prachtig, vervullend… en soms gewoon keihard overleven. En toch fluisteren veel ouders hun uitputting liever weg dan dat ze hem hardop uitspreken. Want toegeven dat je eraan onderdoor gaat? Dat voelt al snel als falen.
Relatie uit, huis leeg, camper volgeladen. Lianne Kooistra (42) trekt de komende tijd met dochter Keetje (3) door Europa. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke leven op vier wielen. Je kunt haar avonturen ook volgen op Instagram.
Ben je op zoek naar een te leuke eyecatcher voor in de kinderkamer? Dan hebben wij dé musthave gespot: een opblaasbare poef in de vorm van Nijntje. En je scoort ‘m ook nog eens voor een leuke prijs.
Denk je aan een gezonde zwangerschap, dan denk je waarschijnlijk meteen aan de moeder. Stoppen met roken en alcohol, gezond eten, genoeg rust: alle adviezen lijken op haar gericht. Maar dat beeld klopt niet meer, blijkt uit een nieuwe Britse studie.
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Je kent het wel. Je gaat “even langs” bij je ouders en voor je het weet zit je weer in een soort auditie van je leven: “Werk je nog steeds daar?” “Is dat wel handig met de kinderen?” “Je ziet er moe uit…”