Beeld: Canva
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Sita (30) haar dilemma. Haar man wil dolgraag op vakantie naar het buitenland, maar zij moet er niet aan denken om met twee jonge kinderen überhaupt de grens over te gaan.
De 30-jarige Sita is moeder van twee kinderen (3 en 1 jaar) en is getrouwd: “Ik weet dat het misschien ondankbaar klinkt, maar zodra het woord ‘zomervakantie’ valt, voel ik lichte paniek opkomen. Iedereen om me heen is bezig met lijstjes, bestemmingen en voorpret, terwijl ik vooral onrust voel.
Ik ben een huismus. Altijd al geweest. Geef mij een paar vrije weken thuis en ik ben gelukkig. Beetje rommelen in huis, eindelijk die kast uitzoeken, ’s ochtends rustig koffie drinken terwijl de kinderen nog in pyjama rondlopen. En dan gewoon spontaan bedenken: we gaan vandaag naar een speeltuintje, kinderboerderij of een museum. Niks plannen, geen gedoe. Dat is voor mij vakantie.
Maar mijn man? Die denkt daar héél anders over. Voor hem begint vakantie pas als we de grens over zijn. Liefst zo ver mogelijk. Zon, zwembad, andere taal, ander eten. Hij krijgt al stress als we géén vakantie boeken. Ik krijg stress als we het wél doen.
Het idee alleen al: inpakken voor vier mensen, inclusief twee kinderen van 3 en 1. De helft zijn we dan alsnog gegarandeerd vergeten. Dan de reis zelf: uren in de auto of een vlucht waarbij je hoopt dat je peuter geen complete meltdown krijgt. Aankomen op een plek die je niet kent, waar niks op de juiste plek ligt en iedereen uit zijn ritme is. En dan moet het ontspannen zijn? Ik word al moe als ik eraan denk.
Mijn vriend snapt het niet. Die zegt: ‘Maar dat is toch juist leuk? Even eruit!’ En ik snap hem ook wel. Vroeger vond ik dat ook leuker, maar met twee jonge kinderen voelt het gewoon alsof je het circus verplaatst. Hij vindt dat we herinneringen moeten maken. Ik vind dat we die ook prima thuis kunnen maken, zonder gedoe en overprikkelde kinderen.
Tekst gaat verder onder de podcast
We komen er niet echt uit. Hij wil boeken, ik wil het liefst gewoon thuisblijven. En ergens voel ik me daar schuldig over. Alsof ik hem iets ontzeg. Maar moet ik mezelf dan over die drempel heen zetten, terwijl alles in mij ‘nee’ schreeuwt? Of moeten we een middenweg vinden? Maar wat is dat dan? Een weekje weg? Dichterbij? Of gewoon accepteren dat we hier anders in zijn?
Ik wil geen ruzie over iets wat leuk zou moeten zijn, maar ik wil ook niet drie weken lang met tegenzin ‘vakantie vieren’ en juist een vakantie nodig hebben van deze vakantie. Moet ik me eraan overgeven of juist bij mezelf blijven?
Gastcolumnist Rianne Arendsen (35) heeft ook zo haar bedenkingen bij een vakantie in de tropenjaren. Hier lees je haar column.
Meepraten? Dat kan via onze Facebookpagina!
Na een pittige periode met ziekenhuisopnames, mentale dips en een kinderwens die even op pauze staat, probeert Amy Rose, bekend van Winter Vok Liefde, vooral weer te vertrouwen op haar eigen lichaam en gevoel. En dat doet ze stap voor stap.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Marije (39) haar dilemma. Haar 12-jarige zoon wil dolgraag op boksen, maar zelf krijgt ze het al benauwd bij het idee van deze sport.
Emigreren naar Amerika, dat is Marjoleins droom. Haar man ziet het echter totaal niet zitten. ‘Het afvoerputje van de wereld’, noemt hij het. Daar wil je je kinderen toch niet groot brengen?
Wil jij het gamegedrag van je kind binnen de perken houden? Dan zijn alleen strenge regels niet genoeg, zo blijkt uit onderzoek.
Ilva Kuijpers (28) is leerkracht van groep 1/2. Iedere maand schrijft ze voor Kek Mama een column over haar belevenissen op de basisschool.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
