Beeld: Canva
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Sita (30) haar dilemma. Haar man wil dolgraag op vakantie naar het buitenland, maar zij moet er niet aan denken om met twee jonge kinderen überhaupt de grens over te gaan.
De 30-jarige Sita is moeder van twee kinderen (3 en 1 jaar) en is getrouwd: “Ik weet dat het misschien ondankbaar klinkt, maar zodra het woord ‘zomervakantie’ valt, voel ik lichte paniek opkomen. Iedereen om me heen is bezig met lijstjes, bestemmingen en voorpret, terwijl ik vooral onrust voel.
Ik ben een huismus. Altijd al geweest. Geef mij een paar vrije weken thuis en ik ben gelukkig. Beetje rommelen in huis, eindelijk die kast uitzoeken, ’s ochtends rustig koffie drinken terwijl de kinderen nog in pyjama rondlopen. En dan gewoon spontaan bedenken: we gaan vandaag naar een speeltuintje, kinderboerderij of een museum. Niks plannen, geen gedoe. Dat is voor mij vakantie.
Maar mijn man? Die denkt daar héél anders over. Voor hem begint vakantie pas als we de grens over zijn. Liefst zo ver mogelijk. Zon, zwembad, andere taal, ander eten. Hij krijgt al stress als we géén vakantie boeken. Ik krijg stress als we het wél doen.
Het idee alleen al: inpakken voor vier mensen, inclusief twee kinderen van 3 en 1. De helft zijn we dan alsnog gegarandeerd vergeten. Dan de reis zelf: uren in de auto of een vlucht waarbij je hoopt dat je peuter geen complete meltdown krijgt. Aankomen op een plek die je niet kent, waar niks op de juiste plek ligt en iedereen uit zijn ritme is. En dan moet het ontspannen zijn? Ik word al moe als ik eraan denk.
Mijn vriend snapt het niet. Die zegt: ‘Maar dat is toch juist leuk? Even eruit!’ En ik snap hem ook wel. Vroeger vond ik dat ook leuker, maar met twee jonge kinderen voelt het gewoon alsof je het circus verplaatst. Hij vindt dat we herinneringen moeten maken. Ik vind dat we die ook prima thuis kunnen maken, zonder gedoe en overprikkelde kinderen.
Tekst gaat verder onder de podcast
We komen er niet echt uit. Hij wil boeken, ik wil het liefst gewoon thuisblijven. En ergens voel ik me daar schuldig over. Alsof ik hem iets ontzeg. Maar moet ik mezelf dan over die drempel heen zetten, terwijl alles in mij ‘nee’ schreeuwt? Of moeten we een middenweg vinden? Maar wat is dat dan? Een weekje weg? Dichterbij? Of gewoon accepteren dat we hier anders in zijn?
Ik wil geen ruzie over iets wat leuk zou moeten zijn, maar ik wil ook niet drie weken lang met tegenzin ‘vakantie vieren’ en juist een vakantie nodig hebben van deze vakantie. Moet ik me eraan overgeven of juist bij mezelf blijven?
Gastcolumnist Rianne Arendsen (35) heeft ook zo haar bedenkingen bij een vakantie in de tropenjaren. Hier lees je haar column.
Meepraten? Dat kan via onze Facebookpagina!
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (17) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (10) en Feline (12). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]
Geen enkele ouder wil horen dat hun kind wordt buitengesloten of gepest. Maar minstens zo moeilijk is het moment waarop blijkt dat je eigen kind iemand anders pijn heeft gedaan of aan het pesten is?
Voor Dionne Stax liggen geluk en verdriet dicht bij elkaar. Terwijl ze volop geniet van het moederschap met dochter Lexie, verwerkt de presentatrice tegelijkertijd het verlies van haar moeder.
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (16) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (9) en Feline (12). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]
Op haar 29e lijkt Kiona Holland (36) een gezond en actief leven te leiden. Ze werkt met veel plezier in de zorg, woont samen met haar partner Phil (32) en denkt na over de toekomst.
Iedere ouder kent het moment waarop niets lijkt te helpen: wiegen, zingen, rondlopen of een speentje aanbieden, maar je baby blijft ontroostbaar huilen.
