Een leerkracht vertelt aan Kek Mama wat ze meemaakt. Deze keer: Juf Aafke (41) geeft les aan Daan in groep acht.
Vrijdagochtend, geschiedenisles. Ik vertel hoe Julius Caesar werd vermoord door Brutus. Geen saaie stof. Maar hé: daar zie ik Daan op zijn telefoon kijken. Stiekem, maar ik zag het toch. Ik let extra op hem, want hij is heel tegendraads en loopt vaak over me heen. Dat gaat nu niet gebeuren, besluit ik.
“Hier met die telefoon, Daan”, zeg ik. Hij liegt: “Waarom, ik keek er helemaal niet op.” “Jawel”, zeg ik streng. “Ik heb ook ogen in mijn hoofd.” Mokkend komt hij hem brengen. Ik doe hem in mijn tas. Dan gaan we door met Caesar en Brutus.
Aan het eind van de dag roep ik Daan bij me. “Ik geef je je telefoon terug, maar pas op als je hem nog een keer gebruikt in de klas.” Dan zegt hij triomfantelijk: “Ik heb ’m al, juf.” “Huh? Hoe bedoel je?” zeg ik. Ik kijk in mijn tas. Daar zit de telefoon inderdaad niet meer in. Ik voel boosheid in me opkomen.
“Heb jij hem uit mijn tas gepakt?” vraag ik. “Ja”, zegt hij. “Maar Daan, dan heb je gestolen”, zeg ik. “Want wat er in mijn tas zit, is van mij. Ook jouw telefoon, zolang ik je hem niet terug heb gegeven. Van de spullen in mijn tas moet je afblijven.”
Ik besluit er een zaak van te maken. “Ik ga je strafwerk geven en je ouders inlichten”, zeg ik. Hij kijkt opeens minder brutaal. Zijn vader, Jeroen, is heel streng. “Maar juf, de telefoon is toch van mij? Dan heb ik hem toch niet gestolen?” “Jawel,” zeg ik. “Hij was even niet van jou. Omdat ik hem in beslag had genomen. Ga jij nu maar naar huis, ik ga nadenken.”
Het lijkt me wijs Daan weg te sturen voordat ik zijn ouders inlicht. Het is namelijk maar de vraag hoe met name zijn moeder Marieke reageert. Daan heeft zijn koppigheid niet van een vreemde. Ik heb het vaak met Marieke aan de stok. Ze stelt zich altijd op achter haar zoon, hoe stout hij ook is. Daarom bel ik eerst Jeroen, maar ik krijg zijn voicemail. Marieke neemt wel op.
Ik vertel het verhaal en inderdaad, ze zegt: “Ik vind het bizar. Het is toch zijn telefoon.” Ik antwoord: “Hij had nooit in mijn tas mogen kijken. Ik ga Daan strafregels geven. Ik wil graag dat jij of Jeroen die ondertekenen. Ik hoop dat je niet tegen hem zegt dat je het niet met me eens bent. Anders begrijpt hij niet dat de school gezag over hem heeft en dit is een goede les voor hem waar hij veel van kan leren.”
Het is even stil. Ik denk dat Marieke bedenkt wat Jeroen hiervan zal vinden. Dan zegt ze tot mijn blijdschap schoorvoetend: “Oké. Ik blijf het overdreven vinden, maar ik zal meewerken.”
Als strafregel bedenk ik: “Ik zal nooit meer iets uit de tas van de juf pakken.” En dat dertig keer. Ik krijg het schrijfsel een dag later, en het is niet alleen ondertekend door Marieke, maar ook door Jeroen! Ik vind het fideel van Marieke dat ze hem erin heeft betrokken.
Het effect wordt die dag duidelijk. Tijke maakt een brutale opmerking tegen me: “Juf, wat hebt u een rare jurk aan.” Dan zegt Daan: “Het is wel de juf tegen wie je het hebt, hoor. En zij is de baas over ons.” Ik lach breeduit naar hem. Ik hoop dat hij deze ridderlijkheid volhoudt. Dan worden wij de beste vrienden.
Juf Miranda nam haar klas over van een zieke collega. ‘Wat een chaos, ik wist niet wat ik meemaakte’. Ze is er meteen met de zweep over gegaan. Hoe dat uitpakte? Dat lees je hier.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Na jaren samen een leven te hebben opgebouwd, hebben Channah Koerten en Nordin Blessing besloten ieder hun eigen weg te gaan.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Jaimie Vaes richt haar aandacht volledig op zoon Lío, die volgens haar momenteel een prachtige fase doormaakt. Toch blijft er één onderwerp spelen waar regelmatig vragen over komen: het contact tussen Lío en zijn vader, rapper Lil Kleine.
