Een leerkracht vertelt aan Kek Mama wat ze meemaakt. Deze keer: juf Simone (52) geeft les aan groep 7 in een grote stad.
Lees verder onder de advertentie
“Juf, mijn tante is gewurgd”, zegt Aitan uit groep zeven. Ik maak pas op de plaats. “Wat zeg je nou?” “Mijn tante is gewurgd”, herhaalt hij. “Ik zal even met je moeder praten”, antwoord ik. Na school schiet ik haar aan. Een statige vrouw, ze lijkt op het donkere fotomodel Iman maar dan met dreadlocks. Ze heet Mercedes, maar in stilte noem ik haar Ma Baker. Omdat ze Aitans schoolgeld vaak contant betaalt. Terwijl ze niet werkt, en ook geen man heeft die de kost verdient. Ik fantaseer er dan op los dat ze in de drugshandel zit.
Lees verder onder de advertentie
Keniaanse Samburu-stam
Bij onze eerste ontmoeting heb ik een goeie beurt bij Mercedes gemaakt: aan de spleetjes in haar gebit zag ik dat ze lid was van de Keniaanse Samburu-stam. Ik ben in Kenia op vakantie geweest, vandaar dat ik het weet. Bij de Samburu worden bij kinderen van vijf jaar de voortanden getrokken, als teken dat ze erbij horen. Zonder verdoving. “Afrikaanse kinderen worden gehard, anders overleef je niet bij ons”, zei Mercedes. “Het is the survival of the fittest. Door de armoede. Ieder voor zich, hebben wij geleerd.” Ze is trots op haar stam. Toch heeft ze Aitans tandjes niet laten trekken. “Omdat hij niet in Afrika hoeft te leven”, verklaart ze. “Hij wil dokter worden.”
Vandaag informeer ik naar Aitans dode tante. Het blijkt het zusje van Mercedes te zijn, Sisi. Mercedes had een winkeltje voor haar gekocht in Nairobi, in de sloppenwijk Kibera. Dit nadat de rijke Keniaanse baas bij wie Sisi in de huishouding werkte handtastelijk was geworden. Met een winkel sta je in Kibera bovenaan de ranglijst. Dat wekt jaloezie, en in Kibera geldt het recht van de sterkste. Vorige week is Sisi gewurgd, waarop het winkeltje in andere handen is overgegaan. “Ik weet wie de dader is”, zegt Mercedes. “Dat moet ik nog oplossen. “Haar gezicht staat allervriendelijkst, maar haar ogen zijn ijskoud. Ik zou niet graag in de schoenen staan van de moordenaar.
Lees verder onder de advertentie
‘Vertel het aan de politie’
Mercedes heeft Aitan geleerd hoe je wraak moet nemen. Dat blijkt de volgende dag. In de pauze tuigt hij een jochie af dat zijn knikkers heeft gestolen. Misschien komt dat door de spanningen rond zijn tante. Ik neem hem apart voor wat tegengif. “Aitan, je komt in het leven altijd wel iemand tegen die je knikkers steelt”, zeg ik streng. “Als jij wraak neemt, gaat het fout met je. Als iemand je kwaad doet vertel je het aan de politie. Je slaat niet. Nooit. Anders kun je geen dokter worden. Snap je dat?” Hij geeft een scheef lachje. Ik kijk naar zijn prachtige gebit. Geen spleetje te bekennen. Daar word ik opeens heel vrolijk van. “Ja juf”, zegt hij. En ik geloof hem.
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Na een periode van plannen, schuiven en geduld is het moment daar voor Vinenzo Wildeman: hij staat op het punt om zijn ouderlijk huis te verlaten. Een mijlpaal waar het gezin al een tijd naartoe leefde en die nu eindelijk concreet wordt.