Een leerkracht vertelt aan Kek Mama wat ze meemaakt. Deze keer: Juf Mirella (57) geeft les aan Fleur in groep acht.
Lees verder onder de advertentie
Vrijdagmiddag 12.15 uur. Het is pauze, de klas is net naar buiten gestroomd. Fleur (11) blijft even achter. “Juf, ik mag in de vakantie gaatjes in mijn oren!” Ze pakt haar telefoon erbij en laat me zien wat ze aan haar vriendinnen heeft gestuurd: ‘Ik mag in de vakantie gaatjes in mijn oren. Leuk he. Laat ff weten of je het leuk bij me vindt staan, plzzzzzzzzz!!!!’
Ik ben verbaasd. Fleurs ouders waren tot nu toe namelijk fel tegen ‘de verminking’ van Fleurs oorlelletjes, zoals zij het noemden. Als laatste der Mohikanen bleven die van haar gaatjesloos: ieder meisje uit mijn klas heeft ze. Er zijn ook jongens met oorringen. De kroon spant Donna: die heeft een forse neusring. Dat kan ik wel plaatsen: haar moeder heeft ook zo’n ding, en een navelring, en verder draagt ze van alles in haar oren, paperclips, pijltjes, hartjes…
Lees verder onder de advertentie
Gaatjes
Het is zo anders dan in mijn tijd. Toen mocht niemand in mijn klas gaatjes. Mijn vriendinnen en ik tekenden daarom maar met stift oorbellen op onze oorlelletjes. We waren trouwens ook jaloers op oudere meisjes met buitenboordbeugels. Om dat op te lossen bonden we aan een simpel diadeem elastiekjes vast om achter onze oren te hangen, zodat het leek of we zo’n beugel hadden. Op mijn achttiende verjaardag nam ik meteen gaatjes.
Eenmaal volwassen werkte ik een tijd als hostess in Spanje, daar zag ik tot mijn verbazing dat meisjes als baby al gaatjes in hun oortjes ingeschoten kregen. Je herkende de sekse van de baby’s aan hun oren.
Na school zie ik Fleurs moeder Minoes staan. “Jullie zijn overstag gegaan?” vraag ik grijnzend. “Ja”, zegt Minoes enigszins beteuterd. “Het moet maar. Ze wil het al sinds haar zesde. We willen haar geen uitzondering meer laten zijn op de middelbare. Ze is zo blij.”
Hoe opgewonden Fleur is over wat komen gaat blijkt de volgende dag, als ze weer naast me komt staan in de pauze. Ze is een beetje overstuur. “Juf, stel je voor dat ik doodga nét een dag voor ik gaatjes krijg. Mijn opa is ook doodgegaan.” “Hoe oud was hij toen?” vraag ik. “Eenentachtig,” zegt Fleur. “Dat is een normale leeftijd om dood te gaan”, zeg ik. “Er gaan maar heel weinig mensen dood als ze pas elf zijn.”
Ze kijkt blij. “Ik ben blij dat ik niet doodga. Het enige is dat je dan wel heel veel aandacht krijgt, van vriendinnen en zo. Maar ik wil liever gaatjes in mijn oren.” Ze loopt de klas uit, naar die vriendinnen. Het is meer huppelen.
Lees elke maand de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste tips voor jou en je kids. Abonneer je nu op Kek Mama en krijg tot 45% korting.
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Na een periode van plannen, schuiven en geduld is het moment daar voor Vinenzo Wildeman: hij staat op het punt om zijn ouderlijk huis te verlaten. Een mijlpaal waar het gezin al een tijd naartoe leefde en die nu eindelijk concreet wordt.