Noëlle biechtte op liever zonder haar bonuskinderen op vakantie te gaan. De zevenjarige tweeling van man Marco bekvecht namelijk wat af en daar wil moeders zeker op vakantie een break van.
Lees verder onder de advertentie
Daar vinden jullie wat van;
Marisa: “Wees blij dat je een echte vent hebt die al zijn kinderen mee wil, zoals het ook hoort. Stel dat het jouw kind is dat niet mee mag in het samengestelde gezin? Wat denk je dat dat met een kind doet?”
Elise: “De twee jongens horen erbij. Daar heb je voor gekozen. Als je je rust wil, ga eens een keer alleen met je man op vakantie.”
Arlette kan zich wel in Noëlle verplaatsen en stelt het volgende voor: “Misschien de vakantie in twee splitsen? Een deel met het gezin inclusief de tweeling en een deel zonder? De jongens gaan ook nog met hun moeder weg.”
David: “Je raakt een teer punt aan als +ouder in een relatie. Hoe je je best ook doet, er moet altijd geleefd worden op een dunne lijn. Het laatste wat je wil is dat je recht tegenover de ex-partner van je man komt te staan. Opkomen voor jezelf is vanaf het begin een must, want nu heb je duidelijk te weinig in de pap te brokkelen.”
Lees verder onder de advertentie
Nanda stelt de volgende oplossing voor: “Vraag je man om met de tweeling een uitje te ondernemen, zodat jij met de jongste kan ontspannen op het strand. Zo sluit je niemand buiten en heeft iedereen een leuke dag.”
Céline: “Wij deden regelmatig en-en: dus met ons gezamenlijke kind een weekje weg door het jaar heen en in de schoolvakantie met zijn jongens erbij. Natuurlijk mag je ook weleens zonder ze gaan; zij gaan toch ook dubbel op vakantie met hun moeder? Twee keer een dure all inclusive vakantie lukt dan niet, maar twee keer een weekje kamperen is toch ook leuk?”
Yvonne: “Het zijn toch zijn kinderen? Dan mag hij er ook voor zorgen en op letten. Wees daar gewoon heel duidelijk in voor vertrek en als er toch gedonder is? Lekker negeren of hem erbij roepen.”
Frouke: “En dit is precies waarom een samengesteld gezin vaak niet werkt. Als het je eigen kinderen waren geweest, was er geen haar op je hoofd geweest die eraan dacht zonder ze op vakantie gegaan?”
Trudy: “Dan ga jij alleen buiten het seizoen met je eigen kind. Met z’n tweeën. Jij je rust, hij zijn tweeling. Iedereen blij.”
Christel: “Dan ga je niet twee weken op vakantie, maar losse dagen weg? Zo hoeft niemand op z’n tenen te lopen.”
Amanda denkt dat er meer aan de hand is en stelt een goed gesprek voor. “Zorg dat jullie in de opvoeding op één lijn komen, anders gaat het sowieso niet werken.”
In de glossy Kek Mama lees je de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts €29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.