timemanagement-voor-moeders-tijd

Je kan zeggen wat je wil, maar een kind opvoeden is al een fulltime-baan op zich. En je wil natuurlijk ook nog naar de kapper, een vriendin, de sportschool en boodschappen doen. Hoe prop je dit allemaal in één dag? Wij hebben een paar handige timemanagement tips voor je.

1. Ochtendhumeur


Ben je niet zo'n ochtendmens? Snappen we. Doe je kind lekker 's avonds in bad, smeer voor je naar bed gaat de boterhammen en leg alle kleding alvast klaar. Zo kan je in de ochtend íets rustiger aan doen en voorkom je dat ze op het schoolplein roepen: 'Mens, wat zie jij eruit?!'
 

2. Reserve


Stel in de ochtend een maximumtijd in om de deur uit te gaan, maar wel met een beetje reserve. Dan kun je nog inspelen op de poepbroek, spuugvlek, peuterpuber of eh nou ja, dat soort zaken.
 

Lees ook
8x zo betrek je jouw kind bij het opruimen

 

3. Opschrijven


Zorg dat je altijd (ja, ook naast je bed) een notitieboekje bij de hand hebt. Op deze manier kun je je hoofd gemakkelijker leegmaken en concentreren op de taken waar je mee bezig bent. Slapen, bijvoorbeeld. 
 

4. Sterrenmaal? Hoeft niet


Bewaar ingewikkelde gerechten in de avond voor wanneer je kinderen een logeerpartij bij opa en oma hebben. Natuurlijk is het lekker om gefrituurde langoustines op een courgettetaartje en couscous te serveren, maar echt: daar maak je jouw kind (en jezelf) niet blij mee.
 

5. Hup, smartphone in de tas


Check e-mail en social media op vaste tijden en set de signalen uit, anders word je de godganse dag afgeleid. Heel irritant en zeg nou zelf: die video van het eerste hapje van het kleinkind van je buurvrouw kan echt wel wachten. 
 

6. Kookwekker


Zet de kookwekker op bijvoorbeeld 20 minuten en benut die tijd voor de klus die je voor ogen hebt (post uitzoeken, kamer opruimen). Door de wekker te zetten, lijkt de klus veel overzichtelijker. Na 20 minuten kun je bekijken of je je wekker nog een keer zet voor deze klus of dat je nu iets anders gaat doen.
 

7. Organiseer en ruim op


Je hoeft echt niet van de grond te kunnen eten (een blinkend huis is met een peuter sowieso onmogelijk), maar een béétje overzicht is altijd fijn. Zorg dat de kamers er voor het oog prima uitzien, niet overal kleding slingert en alle papieren goed geordend zijn. Klinkt nogal 'Jomanda', maar een opgeruimd huis betekent vaak ook een opgeruimd hoofd.

 

Tijdelijke aanbieding: Neem nu een abonnement op Kek Mama en krijg een gratis tas naar keuze >


niet-boos-kind-gebeten

'Mijn dochter is geen lieverdje', geeft blogger Danielle Sherman-Lazar toe. Dus dat haar peuter door een ander op haar plek wordt gezet, vindt ze helemaal niet erg. Juist goed zelfs.

Op Scary Mommy legt ze uit waarom.

 

'Niet slaan!'

Het begon allemaal toen haar dochter met een auto aan het spelen was: op het moment dat er een meisje naar haar toe kwam om naar de auto te kijken, gaf ze een duw. En vervolgens duwde het meisje terug. Danielle: 'Niet slaan! Riep ik', terwijl ik ze van elkaar losrukte. Mijn dochter reed nietsvermoedend verder en het meisje begon te huilen. Ik troostte haar, liet een andere auto zien en hielp haar erin.'

 

Lees ook
'Kinderen gedragen zich als kinderen en daar is niets mis mee' >

 

'Tranen over haar wangen'

Alles leek goed te gaan. Tot de dochter van Danielle even later met blokken speelde en ditzelfde meisje opnieuw naar haar toe kwam: het meisje duwde, haar dochter duwde terug en vervolgens werd ze in haar arm gebeten. 'Mijn dochters gezichtje vertrok. En terwijl de tranen over haar wangen stroomde, gaf ik haar een knuffel.' Maar toen de vader van het meisje verhaal kwam halen, besloot Danielle eerlijk te zijn. 'Ik heb gezegd dat z'n dochter mijn kind beet, maar ze misdroegen zich allebei. Ik bedoel: mijn dochter was niet onschuldig. Natuurlijk is bijten erger dan duwen, maar ze zaten allebei fout.'

 

'Ze heeft haar lesje geleerd'

Vervolgens legde de blogger haar dochter uit dat wanneer je iemand pijn doet, je ook iets terug kunt verwachten. 'En weet je? Misschien heeft ze haar lesje nu eindelijk geleerd, want sindsdien is ze niet meer zo agressief geweest. Daarom ben ik niet boos dat ze is gebeten.'

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Bankrekening zwanger na affaire Australiër
Beeld: Unsplash

Sophie (38), rechercheur bij de Nationale Politie (27 uur per week), single en moeder van zoon Morris (2).

“In mijn tienerjaren zaten mijn ouders in de bijstand. Als ik met een dubbeltje te weinig wisselgeld terugkwam van de boodschappen, had ik een probleem. Er was nooit ergens geld voor. Ik nam me voor dat ik mijn zaken later goed zou regelen.

 

Spaarrekening

Op mijn negentiende opende ik een beleggingsspaarrekening voor het kind dat ik ongetwijfeld snel zou krijgen. Van dat geld zou mijn zoon of dochter dan zo rond anno nu kunnen gaan studeren. Dat duurde allemaal ietsje langer. Tijdens mijn laatste relatie kreeg ik twee miskramen. Omdat de tijd begon te dringen en ik daarna geen leuke man tegenkwam, was ik me serieus aan het verdiepen in het krijgen van een kind met twee homoseksuele mannen.

 

Affaire met knappe Australiër

En toen ontmoette ik Brian, een knappe Australiër die een paar weken in Nederland op vakantie was. We kregen een affaire, maar ik kwam er snel achter dat hij en ik bij elkaar pasten als suiker en peper. Laid back was nogal zwak uitgedrukt. Zijn ouders hebben later tegen me gezegd: dank je wel dat je ons een kleinzoon hebt gegeven, anders was het er nooit van gekomen. Want ja, ik raakte zwanger. ‘Ruïneer ik je leven als ik besluit het te houden?’ vroeg ik hem. Zijn antwoord was gelukkig ‘nee’. Ik zou de volledige voogdij krijgen over Morris, en afzien van alimentatie.
 

Lees ook
'Voor ik het wist, zat ik hartstochtelijk met een vrouw te zoenen' >

 

De familie van zijn vader

Brian keerde terug naar Byron Bay en ik beviel een paar maanden later van onze zoon. Mijn beste vriend was erbij, hij is de peetvader van Morris. Een deel van het spaargeld dat ik voor Morris opzij had gelegd, is inmiddels opgegaan aan een reis naar het land van zijn vader, afgelopen winter. Brians moeder is blind: ik gunde het haar dat zij zo snel mogelijk haar kleinzoon in haar armen kon houden. Morris lijkt veel op zijn opa, weet ik nu ook, en die kennis is waardevol. Ik vind het belangrijk dat mijn zoon ook de familie van zijn vader leert kennen, ook omdat de mijne piepklein is. Mijn vader is begin dit jaar overleden. Naast mijn moeder, mijn broertje en een oom, heb ik niemand.

 

'Mam, ik vertrek naar Australië'

Volgend jaar wil ik weer naar Australië. Dat kost me alleen al € 2800 aan tickets. Dat probeer ik bij elkaar te sprokkelen door maandelijks een deel van de alleenstaanden toeslag opzij te leggen. Brian heeft vrede met de marginale rol die hij speelt in het leven van zijn zoon. En ik met mijn leven als alleenstaande moeder. Ik heb het niet slecht, ook financieel niet. Ik bereid me nu al voor op de dag dat mijn zoon zegt: ‘Mam, ik vertrek naar Australië.’ Ik zou hem niet tegenhouden. Je moet iets over hebben voor het leukste kind van de wereld.”
 

Dit artikel staat in Kek Mama Magazine en is al een keer eerder gepubliceerd.

 


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >