Beeld: Shutterstock
Geen puf meer om ’s avonds romantisch onder de dekens te kruipen? Heel herkenbaar, vindt Katie Cloyd. Maar het is haar man die daar volgens haar iets aan zou kunnen veranderen.
Toen ze nog geen kinderen hadden, hadden Katie en haar man een prima seksleven. ‘Het was niet iets waar we aan moesten werken. Het was goed, het was fijn, het was er gewoon’, vertelt Katie op haar blog. ‘Maar nu we een gezin hebben, is het niet meer hetzelfde. We hebben meestal seks die onderbroken wordt door kinderen, en ik ben regelmatig uitgeput.’
Lees ook:
‘Hoe de seks uit mijn leven verdween’ >
Niet gek, als je allebei werkt en daarnaast twee kinderen opvoedt. Maar volgens Katie kan het anders – mits haar man een beetje meewerkt. ‘Begrijp me niet verkeerd: ik heb een geweldige man. Hij is een fantastische echtgenoot en vader voor onze kinderen. Maar ik zou willen dat hij wat vaker zélf het initiatief nam.’ En dan bedoelt ze niet tussen de lakens, maar in het huishouden. ‘Ik run de toko en als ik mijn man vraag om te helpen, doet hij dat. Maar ik zou willen dat hij uit zichzelf eens zou schoonmaken.’
Katie wil echter niet dat haar man een soort van assistent wordt. ‘Hij moet een gelijkwaardige partner zijn. Als hij wat vaker uit zichzelf taken in huis oppakt, zijn we meer een team. Dan kan ik ’s avonds eens ontspannen. En dát zou ons seksleven ten goede komen.’
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
