Ben je als de dood dat jouw tiener verkeerde keuzes gaat maken in zijn puberteit? Lees dan deze post van Sarah Burtchell.
Lees verder onder de advertentie
‘Ja, tieners doen mee aan onverantwoorde TikTok-challenges. Ze scheuren als ze hun rijbewijs hebben met volle vaart achteruit, raken een paaltje en hebben 500 euro schade. En ja, ze gaan ’s nachts stiekem naar donkere basketbalveldjes om daar in meters hoge verkeersborden te klimmen. Kortom: er komen genoeg momenten dat je het gevoel hebt dat ze door het oog van de naald zijn gekropen.’
‘Jij denkt dan terug aan de tijd dat jouw kind nog afhankelijk van je was. Dat-ie met zijn natte haartjes en fris gewassen pyjama tegen je aan kwam liggen. Dat jullie samen sneeuwpoppen maakten en dat je vanaf de tribune vol trots naar de eerste voetbalwedstrijd van je kind keek. Je denkt terug aan dat moment dat hij na het schoolkamp in je arme rende, omdat hij niet eerder vier nachten ergens anders dan thuis had doorgebracht.’
Lees verder onder de advertentie
Vertrouwd en veilig
‘Het allerbeste wat je kunt doen als jouw tiener een misstap begaat, is hem weer dat vertrouwde en veilige gevoel van vroeger geven. Laat merken dat je in ‘m gelooft en dat je hem de ruimte geeft om te groeien. Want dáár help je ‘m mee.’
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.