Beeld: Canva
Je geeft je baby met liefde de borst en kolft trouw op vaste tijden. Want: moedermelk is vloeibaar goud. Dus als iemand daar zonder overleg iets anders mee doet, raakt dat je recht in je moederhart.
Nina, moeder van Saar (1,5): “Al ruim een jaar past mijn schoonmoeder iedere woensdag op onze dochter. Dat begon toen ze zes maanden oud was, inmiddels is ze anderhalf. Ik kolfde netjes melk af, gaf haar zakjes mee voor de woensdag, en kreeg aan het einde van de dag te horen dat ze ‘goed had gedronken’. Wat was ik dankbaar dat het allemaal zo soepel verliep.
Tot mijn schoonmoeder een paar weken geleden van de trap viel en haar enkel brak. Ze kon niets, dus wij sprongen bij. Mijn man hiep met schoonmaken in huis, ik deed boodschappen. Op een dag stond ik in haar keuken en wilde ik iets in de vriezer stoppen. Maar dat ding zat zo vol dat ik hem amper open kreeg. Toen ik ‘m eindelijk open had, snapte ik waarom: de vriezer lag van onder tot boven volgestouwd met zakjes moedermelk. Míjn moedermelk!
Ik was met stomheid geslagen. Daar lag mijn zorgvuldig afgekolfde voorraad. Ik heb me suf gekolfd in pauzes op werk, ‘s avonds als de baby sliep, of juist niet sliep. En zij had die melk gewoon nooit gebruikt?
Toen ik haar ermee confronteerde, kwam de waarheid boven tafel. Onze dochter had, volgens haar, de melk ‘niet lekker gevonden’. Dus had ze op eigen houtje besloten kunstmelk te geven. En toen dat erin ging als zoete koek, was dat blijkbaar reden genoeg om het hele plan te wijzigen. Zonder overleg met mij of met mijn man. Want, zei ze doodleuk, ‘ik wist dat jullie het er niet mee eens zouden zijn, dus ik heb het maar niet gezegd.’
Ze vertelde het met droge ogen. Vond zelfs dat ze er goed aan had gedaan. ‘Van kunstmelk worden ze ook gewoon groot’, zei ze schouderophalend. Tuurlijk, dat zal best. Maar het gaat me niet alleen om de voeding. Het gaat me om het vertrouwen.
Ik ben woest geworden. Niet eens zozeer omdat ze kunstmelk gaf – daar kun je over praten – maar omdat ze ons gewoon buitenspel heeft gezet. Bewust.
We zijn nu een maand verder. Mijn dochter gaat voorlopig niet meer naar haar toe op woensdag, want mijn vertrouwen is weg. Ze heeft geen sorry gezegd. Integendeel: ze vindt nog steeds dat ze het beste gedaan heeft en wij overdrijven.
Ik wil mijn man niet tussen twee vuren zetten, want het blijft zijn moeder. En de oma van ons kind. Maar ik weet even niet hoe ik hier overheen kom. Misschien met heel veel tijd. En hopelijk ooit een gesprek waarin ze erkent dat dit niet oké was. Tot die tijd blijf ik even weg.”
Een bakfiets aanschaffen is één ding. Er vervolgens ook nog mee op vakantie gaan met twee jonge kinderen vraagt om een flinke dosis vertrouwen. Frederique deed het. En kwam verrassend enthousiast terug.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Naomi.
Nena Kreber woont met haar vrouw Shary-An, hun dochters Billie (4) en Claes (2) en hond Freek in Scheveningen. Nena werkt als managers van Shary-An en geeft met haar columns een kijkje in het ouderschap.
Een mobiele telefoon, die heeft een kind toch niet nodig, vindt de een. Buitenspelen zal ie, en boeken lezen. Juist wel, vindt de ander. Een mobiel is namelijk hartstikke educatief, en nog veilig ook.
Ellen (37) is getrouwd met Arend (39) en moeder van Sanne (9) en Keesje (7). Haar man heeft zich een paar jaar geleden laten verleiden om in de crypto’s te stappen, maar dat heeft nog niet het gewenste resultaat opgeleverd.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
