Ze wist niet wat ze meemaakte, toen vijftien vriendinnen blogger Rachel Garlinghouse overvielen met een babyshower. Rachel was namelijk niet zwanger. Maar: ze verwachtte wel een adoptiekindje – ooit.
Lees verder onder de advertentie
In lange afwachting van haar kind voelde Rachel zich meer dan eens overschaduwd door andere moeders en over het hoofd gezien, schrijft ze. ‘Elke herinnering aan het feit dat je geen moeder bent, tijdens dat traject, is een marteling. Overal zie je baby’s. En mijn vriendinnen kozen ervoor om me toch in het zonnetje te zetten, als moeder van de baby die ik ooit zou adopteren.’
Lees verder onder de advertentie
Slopend
Wachten op een adoptiekind is slopend, omdat je nooit weet wanneer je kind komt, vertelt Rachel. ‘Het kan weken duren, maanden, en zelfs jaren. En ondertussen verbijt je je wanneer je zwangere vrouwen hoort klagen dat ze een jongen krijgen, in plaats van een meisje. Weten mensen wel dat één op de acht stellen te maken heeft met onvruchtbaarheid? Dat er stellen zijn die een kindje verloren? Hóeveel ouders een moord zouden doen voor een kind?’
Lees verder onder de advertentie
Er zijn geen negen maanden zwangerschap, hormonen en voorbereiding, vervolgt ze. Niemand leeft met je mee in de wachttijd die in de plaats komt voor een zwangerschap, wanneer je adopteert. ‘En juist dáárom is een babyshower voor adoptiemoeders zo waardevol. Ik had het nodig om me voor te bereiden op het moederschap. En – hoe raar het misschien ook klinkt – me onderdeel te voelen van de moederwereld.’
Nog geen jaar na haar babyshower, rinkelde de telefoon van haar man. Er was een meisje geboren. Wilden zij misschien de ouders zijn? ‘Inmiddels hebben we vier kinderen, allemaal geadopteerd. En voor allemaal hebben we gretig gebruik gemaakt van de cadeautjes die we kregen tijdens onze babyshowers – ja, we kregen er meerdere.’
Lees verder onder de advertentie
Rachel benadrukt dus maar: ‘Zie ons niet over het hoofd, de moeders die een kind verwachten via adoptie of draagmoederschap. We zien er niet zwanger uit, maar in ons hart zijn we net zo zwanger als vrouwen die hun kind in hun buik dragen.’
Een pasgeboren baby, een hoofd vol hormonen en het liefst ieder moment samen doorbrengen: voor veel kersverse moeders verandert er na een bevalling nogal wat. Ook Bettina Holwerda zat helemaal op haar roze wolk toen ze haar eerste kind kreeg.
Je houdt zielsveel van je kind. Je knuffelt, troost en probeert er altijd voor hem of haar te zijn. Toch kan het gebeuren dat je kind zich niet helemaal begrepen voelt, ook als je het beste met hem of haar voorhebt. Want liefde geven en emoties begrijpen zijn twee verschillende dingen. Soms zie je pas […]
Je wilt je kind natuurlijk de beste start geven. Dus lees je voor, moedig je aan en probeer je je vooral niet te druk te maken over al die opvoedadviezen. Maar wist je dat één keuze die je maakt als je kind vier jaar is, jaren later nog verschil kan maken? Dat blijkt uit een […]
Op elk feestje waar Fiona haar zwager treft, ziet ze dat hij zijn dochter bier geeft. Gewoon een slokje, of een paar. Zij vindt dat echt niet kunnen, maar hij luistert niet naar haar. Wat moet ze nu? Een melding maken? Ze twijfelt enorm.
Kinderen kunnen nogal uitgesproken zijn als het om eten gaat. Het ene moment is iets het allerlekkerste ter wereld, het volgende moment willen ze er absoluut niets meer van weten. Probeer daar als ouder maar eens wijs uit te worden. Soms zijn die eetgewoontes zó tegenstrijdig dat je er alleen nog maar om kunt lachen. […]
Een kind opvoeden is al een avontuur op zich, maar wat als je daar als jonge moeder ineens alleen voor staat? De Rotterdamse burgemeester Carola Schouten weet hoe dat is. Toen ze 22 was, raakte ze onverwacht zwanger.