Ze wist niet wat ze meemaakte, toen vijftien vriendinnen blogger Rachel Garlinghouse overvielen met een babyshower. Rachel was namelijk niet zwanger. Maar: ze verwachtte wel een adoptiekindje – ooit.
Lees verder onder de advertentie
In lange afwachting van haar kind voelde Rachel zich meer dan eens overschaduwd door andere moeders en over het hoofd gezien, schrijft ze. ‘Elke herinnering aan het feit dat je geen moeder bent, tijdens dat traject, is een marteling. Overal zie je baby’s. En mijn vriendinnen kozen ervoor om me toch in het zonnetje te zetten, als moeder van de baby die ik ooit zou adopteren.’
Lees verder onder de advertentie
Slopend
Wachten op een adoptiekind is slopend, omdat je nooit weet wanneer je kind komt, vertelt Rachel. ‘Het kan weken duren, maanden, en zelfs jaren. En ondertussen verbijt je je wanneer je zwangere vrouwen hoort klagen dat ze een jongen krijgen, in plaats van een meisje. Weten mensen wel dat één op de acht stellen te maken heeft met onvruchtbaarheid? Dat er stellen zijn die een kindje verloren? Hóeveel ouders een moord zouden doen voor een kind?’
Lees verder onder de advertentie
Er zijn geen negen maanden zwangerschap, hormonen en voorbereiding, vervolgt ze. Niemand leeft met je mee in de wachttijd die in de plaats komt voor een zwangerschap, wanneer je adopteert. ‘En juist dáárom is een babyshower voor adoptiemoeders zo waardevol. Ik had het nodig om me voor te bereiden op het moederschap. En – hoe raar het misschien ook klinkt – me onderdeel te voelen van de moederwereld.’
Nog geen jaar na haar babyshower, rinkelde de telefoon van haar man. Er was een meisje geboren. Wilden zij misschien de ouders zijn? ‘Inmiddels hebben we vier kinderen, allemaal geadopteerd. En voor allemaal hebben we gretig gebruik gemaakt van de cadeautjes die we kregen tijdens onze babyshowers – ja, we kregen er meerdere.’
Lees verder onder de advertentie
Rachel benadrukt dus maar: ‘Zie ons niet over het hoofd, de moeders die een kind verwachten via adoptie of draagmoederschap. We zien er niet zwanger uit, maar in ons hart zijn we net zo zwanger als vrouwen die hun kind in hun buik dragen.’
Je eigen baby is natuurlijk het allermooiste kind van de hele wereld. Maar toen Brenda beviel van haar zoontje, dacht haar moeder heel anders over haar kersverse kleinkind.
Goed nieuws! Nou ja, soort van. Het kabinet-Jetten komt met een nieuwe kindregeling waardoor ouders straks meer geld per kind krijgen. Klinkt als een meevaller in tijden waarin een pak hagelslag al voelt als een luxeproduct.
Soms heb je van die televisie-momenten die je raken. Zelfs als je al jaren in het vak zit, zoals Chantal Janzen. In de nieuwste afleveringen van Kopen Zonder Kijken gebeurde precies dat.
Openheid over geld: het blijft een ding. We zijn nieuwsgierig, vergelijken (stiekem) graag en hebben óók allemaal een mening. Lisa Bal – bekend van Een huis vol – besloot het gewoon anders aan te pakken.
Soms denk je: lekker even een sportief avondje voor jezelf. Racket in de hand, haren in een staart, gáán. Maar voor Janneke Jelies (42) liep dat uit op een avond die ze liever had geskipt.
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (12). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.