Beeld: Getty Images
Oh, die beste vriendin. Je houdt van haar, je gunt haar alles, maar soms… soms wil je haar ook gewoon even achter het behang plakken. Zeker als ze al-tijd de leukste, knapste, meest onweerstaanbare mannen aan de haak weet te slaan. Vera herkent zichzelf hierin.
Vera: “Ik heb altijd al in de schaduw van mijn beste vriendin Brigit geleefd. Ik heb altijd alles voor haar gedaan. Ervoor gezorgd dat ze haar one-night stands kon houden zonder door haar ouders gepakt te worden, geholpen met school en haar tas vastgehouden terwijl ze met haar nieuwe vlam stond te flirten. Ik overdrijf niet als ik zeg dat ik in onze tienerjaren meer tijd doorbracht met haar achtergelaten spullen dan met mijn eigen liefdesleven. Brigit heeft het allemaal: de looks, de charme en de gave om een kamer binnen te lopen en iedereen direct omver te blazen. Dus ik werd eigenlijk nooit écht gezien, maar toen ontmoette ik Marcel.
Marcel was míjn vriendje. Hij koos voor mij en mijn geluk kon niet meer stuk. We waren jong en verliefd. Ik dacht echt dat hij de ware was. We maakten plannen, droomden samen over de toekomst. Maar zoals dat gaat met jonge liefdes, groeiden we uit elkaar. Geen drama, geen harde woorden, gewoon het besef dat we beter als vrienden verder konden. Ik dacht dat dat het einde was.
Twee jaar nadat we uit elkaar waren gegaan, ontdekte Brigit hem opeens. En tja, wie was ik om haar tegen te houden? Ze had al vaker jongens gehad die ik leuk vond, maar dit keer voelde het anders. Want dit was Marcel. Mijn Marcel. Eerst waren het toevallige ontmoetingen, toen gezamenlijke uitjes en voor ik het wist, was hij niet meer van mij, maar van haar. Ik probeerde mezelf te overtuigen dat het niet uitmaakte. Dat ik over hem heen was. Maar elke keer als ik ze samen zag lachen, samen zag dansen, samen hun eigen herinneringen zag maken, voelde het alsof er een stukje van mij verdween.
Twaalf jaar later stond ik op hun bruiloft. Ja, die van Brigit en Marcel. Met een extra groot glas champagne in mijn hand, want dat helpt in zulke situaties. Terwijl zij stralend haar geloften voorlas, keek ik naar Marcel. Mijn hart maakte nog steeds een sprongetje. Maar toen besefte ik: misschien heb ik altijd een beetje van hem gehouden. Maar misschien hield ik nog meer van het idee dat er iemand was die mij als eerste koos. Brigit was tijdens de bruiloft ook in verwachting, dus het deed extra veel pijn. Ik lacht, ik proostte, ik feliciteerde hen vol enthousiasme. Maar ergens diep vanbinnen knaagte een vraag aan me. Had ik een fout gemaakt door Marcel los te laten? Had ik bij hem moeten blijven, samen een toekomst moeten bouwen zoals hij dat nu met Brigit doet?”
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Na een periode van plannen, schuiven en geduld is het moment daar voor Vinenzo Wildeman: hij staat op het punt om zijn ouderlijk huis te verlaten. Een mijlpaal waar het gezin al een tijd naartoe leefde en die nu eindelijk concreet wordt.
We vroegen jullie op Instagram wat jullie van het tropenrooster vinden. En of jullie een mening hebben!
