Moeder Amber Leventry en haar vrouw zijn uitgenodigd op een bruiloft. Die verboden is voor kinderen. En ze kunnen niet wachten.
Lees verder onder de advertentie
Kijk, dat twee van hun beste vriendinnen met elkaar gaan trouwen is al een feest op zich, schrijft ze op ScaryMommy. Maar een feest met overnachting, anderhalf uur verwijderd van huis, waar haar dochter nadrukkelijk niet welkom is: ‘Serieus, dat is bijna nog mooier dan een homohuwelijk’, aldus Amber. Want wie doft zich nou helemaal op voor een knalfeest waarop je ook je eigen huwelijk een beetje herbeleeft, om zich vervolgens druk te maken of de kinderen niet door de speeches heen huilen?
Lees verder onder de advertentie
Hun dag, jouw stoorzender
Toch voelen veel mensen zich gepikeerd wanneer kinderen niet welkom zijn op een bruiloft, constateert ze. En daar snapt ze niks van. ‘Hallo, jíj bent de uitverkorene op de genodigdenlijst, ze spenderen geld en drank en eten aan je. Oké, je moet er misschien wat voor reizen en een cadeautje kopen, maar wanneer iemand je uitnodigt op de belangrijkste dag van haar leven, dan is dat gewoon een eer.’ Dus waarom zou het resultaat van jouw huwelijk – je kind, dus – onderdeel (of in het ergste geval: stoorzender) moeten zijn van die ene, speciale dag van jouw vrienden?’ Laat het bruidspaar in vredesnaam nog even genieten van de kinderloosheid, voordat ze zich in luiers en slapeloze nachten storten, vindt ze.
Lees verder onder de advertentie
Amber heeft ook genoeg bruiloften meegemaakt mét kinderen, inclusief haar eigen. ‘Maar ons kind zat nog in de buik van mijn vrouw, en bleef dus tenminste stil toen we onze geloften aflegden.’
Naast een avond onbezorgd feesten zonder je even moeder of vader te voelen, hebben kindvrije bruiloften nog een ander groot voordeel, vindt Amber: ‘Ze bieden hét excuus om niet te gaan.’ Wanneer het de trouwerij is van die ene collega met wie je echt geen privécontact hoeft, bijvoorbeeld. Of het zo’n extravagant feest is, dat je al blut bent wanneer je maar naar de uitnodiging kijkt. ‘Zeg simpelweg: “Sorry, geen oppas”, en de hele boel is getackeld’, aldus Amber.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.