Ritu Malani zou niets liever doen dan fulltime werken in de zorg, want daar ligt haar passie. Maar toen ze moeder werd, gaf ze haar carrière op. ‘Ik mis mijn werk, maar het was de beste keuze.’
Lees verder onder de advertentie
‘Ik weet nog als de dag van gisteren dat ik voor het eerst een hernia-operatie uitvoerde. Dat ik nachtdiensten draaide en lange discussies voerde met collega’s over de juiste behandeling voor patiënten’, somt Ritu op. ‘Ik hield van mijn werk in de zorg. Maar toen ik moeder werd, was ik er klaar voor om dat allemaal op te geven.’
Lees verder onder de advertentie
Nachtmerrie
Na de geboorte van haar dochter koos Ritu ervoor om huismoeder te worden. Een paar jaar later had ze spijt. ‘Ik verlangde terug naar mijn werk en vond het jammer dat ik de kans op een carrière had laten schieten. Anderzijds was de gedachte om mijn dochter achter te laten bij een oppas of non stop naar de opvang te brengen, één van mijn ergste nachtmerries.’
Zodoende bleef Ritu voor haar dochter zorgen en toen haar zoon werd geboren, veranderde dat niet. Inmiddels is ze een aantal jaar verder en heeft ze haar werk weer opgestart – weliswaar maar een paar uur per week. ‘Ik zorg er nog steeds voor dat ik mijn kinderen op tijd van school kan halen.’
‘Deze tijd komt nooit terug’
Omdat de eerste jaren zo snel gaan en haar kinderen zich in rap tempo ontwikkelen, wil ze er niets van missen. ‘Deze tijd komt nooit meer terug. Ik geniet intens van hun blije glimlach als ze mij op het schoolplein zien staan, als ze mij vertellen hoe hun dag is geweest en als ze bij mij aan tafel zitten te eten. Natuurlijk mis ik mijn werk. Ik zou er alles voor doen om weer fulltime te kunnen werken. Maar als ik deze eerste jaren van mijn kinderen had moeten missen, was dat de grootste fout van mijn leven geweest.’
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Estavana Polman en Rafael van der Vaart zijn inmiddels ruim tien jaar samen. Dat betekent niet dat het er thuis altijd even gezellig aan toegaat. Estavana vertelt openhartig dat ze soms flink discussiëren, maar één ding staat voor haar buiten kijf: de liefde overheerst.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.