Speelafspraakjes zijn meestal onschuldig. Een uurtje ravotten, wat drinken en een koekje erbij. Soms blijft het gezellig, soms moeten ze ineens naar huis omdat iemand moe of chagrijnig is. Maar je verwacht nooit dat je kind tijdens zo’n middag een Tikkie van honderden euro’s meeneemt.
Lise: “Mijn zoon Siem is vijf en dol op spelen met andere kinderen. Toen hij werd uitgenodigd om na school bij een klasgenootje te spelen, was hij door het dolle heen. Ik kende het jongetje wel van het schoolplein, maar de ouders nog niet echt. Bij aankomst bleek het om een heel bijzonder huis te gaan: een voormalig basisschool. Groot, ruim, met een schommel in de gang (!), een woonkamer waarin je kon (en mocht!) skeeleren en een speelkamer die elk kind jaloers zou maken. Siem was in de zevende hemel.
Ik kreeg foto’s doorgestuurd van blije, rode hoofdjes en hoorde via de app dat ze superlief speelden. Dus ik ging hem, totaal nietsvermoedend, rond etenstijd ophalen. Toen de moeder me vriendelijk vroeg even binnen te komen omdat er ‘iets was gebeurd’, voelde ik meteen kleine kramp in mijn buik. O god. Wat dan?
Ze bleef heel rustig, dat moet ik haar nageven. In een van de kamers hadden zij en haar man een waterbed. Dat was op zich geen probleem: de jongens mochten daar best even op spelen, zolang ze maar een beetje rustig deden. Alleen… dat was dus niet gelukt. Blijkbaar had Siem ergens punaises uit een prikbord gehaald — hoe hij erop kwam, geen idee — en die in het waterbed gestoken. En ook honderden keren in het leren hoofdbord dat nu vol met gaatjes zat.
Ik wist serieus niet waar ik het zoeken moest. Ik keek Siem aan, die schuldbewust naar zijn schoenen staarde. Mijn wangen gloeiden. Hoezo kon hij zich niet gewoon éven een middag gedragen? Wat bezielde hem in vredesnaam? Ik kon oprecht door de grond zakken van schaamte.
De moeder bleef vriendelijk. Ze zei dat ze begreep dat kinderen soms gekke dingen doen, maar dat het bed nu wel echt stuk was. Ze had al met haar man gekeken: het matras moest vervangen worden. En ja, zoiets is dus blijkbaar niet goedkoop. Ik bood direct mijn excuses aan en zei dat ik natuurlijk de schade zou vergoeden. Dat stelde ze op prijs.
Nog geen uur later kreeg ik het bedrag van haar doorgestuurd: €650. Voor één speelafspraakje. Ouch. Ik heb ‘em netjes betaald en het daarna via de verzekering geregeld. Gelukkig werd het vergoed. Gratis tip: sluit met kinderen altijd een aansprakelijkheidsverzekering af. En Siem? Die heeft een hele stevige preek gehad. Over grenzen, over respect voor andermans spullen, en ook over nadenken voordat je iets doet. Het speelafspraakje daarna was bij ons thuis. Zonder punaises.”
Ook Annemijn kreeg na een speelafspraakje een bizar hoge Tikkie van wel €699 euro. Je leest hier waarom.
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Veel ouders doen het met de beste bedoelingen: zorgen dat hun kind goede cijfers haalt en later alle kansen heeft. Logisch, maar volgens onderzoek onder honderden hoogpresterende leerlingen heeft die opvoedstijl ook een keerzijde.
Je hebt het avondeten overleefd, de broodtrommels voor morgen staan klaar en eindelijk is het tijd om de kinderen naar bed te brengen.
Neeltje voelde altijd al ‘iets’. Haar relatie met Jacco was anders, dan met vorige mannen. Beter, op veel vlakken. Maar op andere vlakken ook minder. En toen ze twee keer vlak na elkaar de vraag kreeg of Jacco homo is, ging ze zelf aan alles twijfelen.
