Beeld: Getty Images
Sara woont samen met Bas en is moeder van baby James (acht maanden). Het moederschap valt haar zwaar, maar op oppashulp van haar moeder hoeft ze niet te rekenen.
“Met mijn moeder heb ik altijd een prima band gehad. We lopen de deur niet bij elkaar plat, maar bellen elkaar regelmatig en ik deel met haar bijna alles. Toen ik zwanger was van James, zag ik haar dan ook meteen als betrokken oma. Omdat ik een hele leuke jeugd heb gehad, maar ook omdat ik zag hoe de moeders van vriendinnen als vanzelf helemaal opgingen in hun nieuwe rol. De moeder van mijn beste vriendin ging zelfs minder werken om zo twee dagen in de week op haar vier (!) kleinkinderen te passen. Ik snap heus wel dat dat heel bijzonder is en dat je hier zeker niet vanuit mag gaan… maar ik had wel íets meer oppashulp verwacht.
Een vaste oppasdag wilde mijn moeder niet, daarin was ze duidelijk, maar ik kon me niet voorstellen dat ze ons niet zou willen helpen als er nood aan de man was. Dat loopt wel los, dacht ik. Nou, dat valt vies tegen.
Eerlijk: het moederschap valt me veel zwaarder dan ik had gedacht. Na een pittige bevalling (32 uur en een spoedkeizersnede) vond ik het niet gek dat de roze wolk op zich liet wachten. Maar nu – acht maanden later – vind ik het nog steeds heftig. James is overdag een vrolijk mannetje, maar heeft geen nacht doorgeslapen. Eenmaal wakker krijg ik hem ook bijna niet meer in slaap. Ontroostbaar is hij dan. Alleen een autoritje of wandeling met de kinderwagen wil weleens helpen. Ik ben inmiddels de tel kwijt hoeveel van die nachtelijke ritjes ik er al op heb zitten. De wallen hangen inmiddels op mijn tenen, ik weet ik niet meer hoe ik mijn werk moet doen en ook Bas is aan het einde van mijn latijn.
Lees ook – ‘Ik heb moeite met ouders die het compleet normaal vinden dat opa en oma ‘gewoon even oppassen” >
Bij mijn moeder kan ik ventileren. Ze appt dan lieve woorden, maar een fysiek helpende hand hoef ik niet te verwachten. Dat is me wel duidelijk geworden. Laatst voelde ik me zo oververmoeid dat ik alleen nog maar kon huilen. Toen ik mijn moeder vroeg of James misschien een nachtje kon logeren, zodat Bas en ik konden bijslapen… kreeg ik een keiharde ‘nee’. Slapeloze nachten had ze met mij en mijn broertjes al genoeg gehad.
“De wallen hangen tot mijn tenen, maar een fysiek helpende hand hoef ik niet te verwachten”
Het is haar goedrecht… maar het steekt wel. Een nacht is misschien wat pittig, maar ze heeft in de afgelopen acht maanden pas één keer een middag op James gepast. En ook omdat het echt niet anders kon. Ik weet dat ik mijn moeder niet met andere oma’s moet vergelijken… maar toch ben ik teleurgesteld. Ik heb ook al geen schoonfamilie in de buurt waar ik op kan terugvallen.
It takes a village to raise a child, toch? Nouja, ik hoop dat James snel wat beter slaapt…”
In de glossy Kek Mama lees je de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts €29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Op sociale media lijkt het leven soms een stuk vrolijker dan het achter de schermen werkelijk is. Een filmpje met een glimlach zegt tenslotte weinig over wat iemand op datzelfde moment meemaakt.
Begin jaren 2000 maakt Nederland kennis met Tooske Ragas (51) als presentatrice van Idols. Niet veel later vindt ze de liefde bij zanger Bastiaan Ragas, wordt ze bonusmoeder en krijgt ze drie dochters. Maar naast alle hoogtepunten maakt ze ook ingrijpende momenten mee.
Even snel de vriezer opentrekken voor iets lekkers bij het avondeten? Dan is het misschien verstandig om eerst te kijken wat er precies in je vriesvak ligt.
Toen Kimberly (5) thuiskwam met een uitnodiging voor een kinderfeestje, was ze door het dolle heen. Samantha (35) vond het vooral leuk voor haar dochter en dacht dat ze haar met een gerust hart kon laten gaan. Tot Kimberly enthousiast vertelde wat er die dag op de planning stond. Ineens wist Samantha niet meer zo […]
Verloskundige Loïs Witmond was onlangs te zien in de serie De verloskundigen. Daarin kregen kijkers een inkijkje in haar werk, dat ze nét even anders aanpakt. Geen afstandelijke spreekkamer en een strikte scheiding tussen werk en privé, maar persoonlijke begeleiding waarbij ze negen maanden lang naast een zwangere vrouw staat: “Ze noemen me weleens hun […]
Ilse maakt zich zorgen om het milieu en de toekomst van haar kinderen en probeert op haar eigen manier bij te dragen om milieuvervuiling tegen te gaan. Zo eten zij en haar gezin uitsluitend veganistisch, gaan ze niet op vliegvakanties en koopt ze het liefst tweedehands. En daar vindt haar omgeving nogal wat van.
