Sara woont samen met Bas en is moeder van baby James (acht maanden). Het moederschap valt haar zwaar, maar op oppashulp van haar moeder hoeft ze niet te rekenen.
Lees verder onder de advertentie
“Met mijn moeder heb ik altijd een prima band gehad. We lopen de deur niet bij elkaar plat, maar bellen elkaar regelmatig en ik deel met haar bijna alles. Toen ik zwanger was van James, zag ik haar dan ook meteen als betrokken oma. Omdat ik een hele leuke jeugd heb gehad, maar ook omdat ik zag hoe de moeders van vriendinnen als vanzelf helemaal opgingen in hun nieuwe rol. De moeder van mijn beste vriendin ging zelfs minder werken om zo twee dagen in de week op haar vier (!) kleinkinderen te passen. Ik snap heus wel dat dat heel bijzonder is en dat je hier zeker niet vanuit mag gaan… maar ik had wel íets meer oppashulp verwacht.
Een vaste oppasdag wilde mijn moeder niet, daarin was ze duidelijk, maar ik kon me niet voorstellen dat ze ons niet zou willen helpen als er nood aan de man was. Dat loopt wel los, dacht ik. Nou, dat valt vies tegen.
Lees verder onder de advertentie
Pittig
Eerlijk: het moederschap valt me veel zwaarder dan ik had gedacht. Na een pittige bevalling (32 uur en een spoedkeizersnede) vond ik het niet gek dat de roze wolk op zich liet wachten. Maar nu – acht maanden later – vind ik het nog steeds heftig. James is overdag een vrolijk mannetje, maar heeft geen nacht doorgeslapen. Eenmaal wakker krijg ik hem ook bijna niet meer in slaap. Ontroostbaar is hij dan. Alleen een autoritje of wandeling met de kinderwagen wil weleens helpen. Ik ben inmiddels de tel kwijt hoeveel van die nachtelijke ritjes ik er al op heb zitten. De wallen hangen inmiddels op mijn tenen, ik weet ik niet meer hoe ik mijn werk moet doen en ook Bas is aan het einde van mijn latijn.
Bij mijn moeder kan ik ventileren. Ze appt dan lieve woorden, maar een fysiek helpende hand hoef ik niet te verwachten. Dat is me wel duidelijk geworden. Laatst voelde ik me zo oververmoeid dat ik alleen nog maar kon huilen. Toen ik mijn moeder vroeg of James misschien een nachtje kon logeren, zodat Bas en ik konden bijslapen… kreeg ik een keiharde ‘nee’. Slapeloze nachten had ze met mij en mijn broertjes al genoeg gehad.
“De wallen hangen tot mijn tenen, maar een fysiek helpende hand hoef ik niet te verwachten”
Lees verder onder de advertentie
Het is haar goedrecht… maar het steekt wel. Een nacht is misschien wat pittig, maar ze heeft in de afgelopen acht maanden pas één keer een middag op James gepast. En ook omdat het echt niet anders kon. Ik weet dat ik mijn moeder niet met andere oma’s moet vergelijken… maar toch ben ik teleurgesteld. Ik heb ook al geen schoonfamilie in de buurt waar ik op kan terugvallen.
It takes a village to raise a child, toch? Nouja, ik hoop dat James snel wat beter slaapt…”
In de glossy Kek Mama lees je de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts €29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Je kent het wel: jij kijkt naar een woonkamer vol rondslingerend speelgoed, was die al drie dagen op een stoel ligt en een aanrecht dat zichzelf blijkbaar ook niet gaat opruimen. Ondertussen loopt hij er doodleuk langs.