Mart weet al weken precies wat hij voor zijn verjaardag wil: een eigen tablet. Als zijn ouders zijn grote wens eindelijk in vervulling laten gaan, kan zijn geluk niet op. Maar nog voordat zijn verjaardag voorbij is, gebeurt er iets waardoor de feeststemming in één klap verdwijnt.
Jessica (33) is getrouwd met Vincent (32) en moeder van Mart (10): “Als je Mart de afgelopen weken had gevraagd wat hij voor zijn verjaardag wilde, hoefde hij daar geen seconde over na te denken. Een tablet. Het liefst eentje helemaal voor zichzelf, waarop hij spelletjes kon spelen en filmpjes kon kijken zonder steeds te hoeven vragen of hij een apparaat mocht lenen.
Vincent en ik vonden het nogal een cadeau. Een tablet is niet goedkoop en we wilden ook zeker weten dat Mart er voorzichtig mee om zou gaan. We hadden er thuis al vaak over gesproken. Dat je dure spullen niet zomaar ergens laat slingeren, dat je er zuinig op moet zijn en dat een tablet niet hetzelfde is als een speelgoedauto die je na het spelen in een bak gooit. Mart knikte iedere keer bloedserieus. ‘Ja mam, dat weet ik echt wel.’
Uiteindelijk besloten we dat hij er voor zijn tiende verjaardag eentje zou krijgen. Hij had er zo lang om gevraagd en we vonden tien jaar een mooie leeftijd om hem wat meer verantwoordelijkheid te geven.
Op zijn verjaardag zat Mart al vroeg beneden. Hij had natuurlijk allang gezien dat er een paar cadeautjes klaar lagen, maar probeerde vooral te ontdekken welk pakje zijn tablet zou kunnen zijn. Vincent en ik hielden ons van de domme. ‘Misschien zitten er wel sokken in’, zei Vincent toen Mart een rechthoekig pakje oppakte. ‘Pap, doe normaal’, antwoordde Mart, terwijl hij het papier er bijna vanaf scheurde. Toen hij de doos zag, begon hij meteen te stralen. Hij vloog ons allebei om de hals en riep wel drie keer dat dit zijn beste verjaardag ooit was. Nou, daar doe je het als ouder voor.
De rest van de ochtend was Mart nauwelijks bij zijn nieuwe aanwinst weg te slaan. Hij wilde meteen alles instellen, zijn favoriete spelletjes erop zetten en natuurlijk aan iedereen laten zien wat hij had gekregen. We moesten hem er zelfs aan herinneren dat er ook nog taart was. ‘Ja, zo meteen’, zei hij, zonder op te kijken.
Ik vond het ergens wel schattig. Hij was zó blij met zijn cadeau. Tegelijkertijd zei ik nog een keer dat hij er voorzichtig mee moest zijn. Vooral niet op de grond leggen of ergens neerzetten waar iemand ertegenaan kon lopen. ‘Mam, ik ben tien’, zei hij met een zucht. Precies, dacht ik. Tien. Niet dertig.
Later die middag ging Mart even iets anders doen. Zijn tablet legde hij op de leuning van de bank, zodat hij hem straks meteen weer kon pakken. Ik had niet gezien dat hij hem daar had neergelegd. Toen Mart even later terugkwam, gebeurde het: hij liep langs de bank en stootte per ongeluk tegen de tablet aan. Het apparaat schoof van de smalle leuning en viel met een harde klap op de vloer. Ik hoorde het geluid vanuit de keuken. ‘Wat was dat?’ riep ik. Er kwam geen antwoord. Toen ik de woonkamer in liep, stond Mart met zijn tablet in zijn handen. Hij keek naar het scherm en daarna naar mij. Zijn gezicht betrok helemaal. ‘Mama…’ Meer hoefde hij eigenlijk niet te zeggen.
Dwars over het scherm liep een grote barst. Ik wist even niet wat ik moest zeggen. Die tablet was nog maar een paar uur oud. We hadden er flink voor betaald en zó vaak besproken hoe belangrijk het was om voorzichtig met dure spullen om te gaan. Mijn eerste reactie was frustratie. Waarom leg je zoiets op de leuning van een bank? Dat is toch vragen om problemen?
Maar toen zag ik Mart. De tranen liepen inmiddels over zijn wangen. Hij probeerde nog uit te leggen dat hij er echt niet expres tegenaan was gelopen en dat hij hem alleen maar even had neergelegd. ‘Hij is nu al kapot’, snikte hij. ‘En ik heb hem net gekregen.’ Ik kon wel boos worden, maar ik zag dat hij zichzelf al ontzettend stom vond.
Vincent kwam erbij en bekeek het scherm. Ook hij moest even slikken toen hij de schade zag. We hadden natuurlijk gehoopt dat Mart jarenlang plezier van zijn cadeau zou hebben, niet dat we op zijn verjaardag al over reparaties moesten nadenken. We legden de tablet voorlopig weg en vertelden Mart dat we later zouden kijken wat eraan gedaan kon worden. Eerst wilden we weten hoe ernstig de schade was en wat een eventuele reparatie zou kosten.
Mart had weinig zin meer in zijn verjaardag. Zelfs de taart die eerder nog nauwelijks interessant genoeg was om zijn tablet voor weg te leggen, hoefde hij niet meer. Ik ging naast hem zitten en sloeg een arm om hem heen. ‘Het is heel erg balen’, zei ik. ‘Maar het was een ongeluk.’ ‘Ik had hem niet op de bank moeten leggen’, mompelde hij. Nee, dat klopte. Alleen hoefde ik dat op dat moment niet nog eens te benadrukken.
Later op de avond kwam Mart gelukkig weer een beetje bij. We hebben alsnog geprobeerd er een gezellige verjaardag van te maken, al was het enthousiasme van die ochtend natuurlijk verdwenen. Of de tablet gerepareerd kan worden en hoeveel dat gaat kosten, moeten we nog uitzoeken. Eén ding is in ieder geval duidelijk: Mart heeft inmiddels heel goed begrepen waarom Vincent en ik steeds zo hameren op voorzichtig omgaan met spullen.
Sindsdien zegt hij zelf dat hij zijn tablet nooit meer op de leuning van de bank zal leggen. Ik denk dat hij die les voorlopig niet vergeet. Ik heb geleerd dat je als ouder nog zo vaak kunt waarschuwen, maar dat sommige dingen pas echt binnenkomen als het een keer misgaat. Al had ik eerlijk gezegd liever gehad dat Mart dat op een andere dag had ontdekt. Zijn tiende verjaardag had toch een iets feestelijker einde verdiend.”
Ook bij Lena ging er een iPad kapot, maar de reactie van haar dochter Lucy (7) verbaasde haar nog het meest. Lees hier wat Lucy doodleuk zei.
Traktaties op school worden steeds creatiever. Van vrolijk versierde fruitspiesjes tot complete kunstwerkjes in een bepaald thema: sommige ouders halen werkelijk alles uit de kast. Ook voor de juf wordt vaak iets extra’s geregeld, maar de traktatie die juf Renata (38) kreeg, was wel héél bijzonder.
Video
Als Merel (36) een berichtje krijgt van de juf van haar dochter Sara (6), denkt ze dat het om een gewoon oudergesprek gaat. Maar eenmaal op school krijgt ze zulke ongemakkelijke vragen dat ze zich steeds meer zorgen begint te maken. Wat heeft haar dochter in vredesnaam verteld?
Soms komt een dierbare herinnering op het meest onverwachte moment weer tot leven. Dat ontdekte ook Roxeanne Hazes tijdens een vakantie met haar gezin in Florida. Een bezoek aan een plek vol jeugdherinneringen bracht heel wat emoties met zich mee.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week vertelt Joy (30) over het Tikkie dat ze van haar schoonmoeder kreeg.
Video
Sommige beslissingen neem je als moeder zonder er ook maar een seconde over na te denken. Zo gaf Ilja haar dochter Feline jaren geleden een schattig knuffeltje. Een lief gebaar, dacht ze. Maar inmiddels zijn haar kinderen tieners en blijkt dat ene knuffeltje nog altijd onderwerp van gesprek.
Kinderen die alleen in hun onderbroek en hemd gymmen; daar vinden jullie massaal wat van.
