Minder bij de kinderen zijn, drukke spitsuren, veel weg/moe, kinderen ‘dumpen’ op de opvang: redenen genoeg om schuldgevoel van te krijgen als werkende moeder. Maar dat is dus helemaal niet nodig, sterker nog: je kweekt er geweldig leuke persoonlijkheden mee, blijkt uit onderzoek!
Lees verder onder de advertentie
Soms, heel soms, stap ik met pijn in mijn hart in de auto nadat ik mijn zoon Olle (2) op de crèche heb achtergelaten. Dit is meestal als hij voorafgaand aan mijn vertrek zijn knuistjes in mijn shirt heeft gezet en als een aapje zo stevig tegen me aan is geklommen. Als ik aan zijn lichaam voel, met andere woorden, dat hij zo dicht mogelijk bij me wil blijven. Wordt deze pose gevolgd door een huilbui, dan is mijn schuldgevoel compleet. Overdonderd door zoveel peuterverdriet verlaat ik dan verbluft de crèche, hopend en biddend dat hij mij vergeten is zodra ik mijn hielen heb gelicht.
Lees verder onder de advertentie
Schuldgevoel
Aan de crèche of de leidsters ligt het niet.Die zijn allemaal heel lief en leuk. Olle heeft het enorm naar zijn zin. Hij gaat bovendien maar twee dagen per week, dus het is ook niet alsof hij niet genoeg thuis is. Eigenlijk hoef ik me dus nergens schuldig over te voelen.
Lees verder onder de advertentie
En toch, en toch, sluipt af en toe het gevoel erin dat ik mijn kind ‘dump’ op een plek met te veel kindjes bij elkaar. Alsof ik in een emotionele spagaat zit, zo voelt dat dan. Aan de ene kant wil ik er best fulltime voor de kinderen zijn, aan de andere kant weet ik dat ik er niet gelukkig van ga worden om fulltime thuis te zijn. Ik wil mezelf ontwikkelen, geld verdienen, financieel onafhankelijk zijn, noem maar op. Alleen voelt dat soms wel als een offer. Zeker tijdens drukke spitsuren, het geren en gevlieg, gedoe met files, en ga zo maar door.
Terwijl ik er ook heel anders tegenaan kan kijken. En moet beseffen dat wij werkende moeders ons helemaal niet schuldig hoeven te voelen. Vrouwen die werken kweken namelijk geweldig leuke mensjes.
Om dit te illustreren pak ik er twee opmerkelijke conclusies bij uit een onderzoek, uitgevoerd door Harvard Business School. Het toont aan dat dochters van werkende moeders succesvoller zijn op de arbeidsmarkt dan dochters van vrouwen die tijdens het opvoeden van de kinderen niet werkten.
Lees verder onder de advertentie
Deze dochters verdienen tot wel 23% meer en hebben vaker banen die ze leuk vinden. Dit komt omdat hun werkende moeder een goed rolmodel was wat betreft carrière maken en zij beter uitgerust zijn als ze de arbeidsmarkt op gaan, wat er ook weer toe leidt dat ze vaker in leidinggevende functies terechtkomen.
Empatisch
Voor zonen geldt juist het totaal tegenovergestelde: zij leren van een werkende moeder dat hun bijdrage in het gezin belangrijk is. Ze leren dat ze mee moeten helpen, zodat mama makkelijker haar baan met het huishouden kan combineren. Wetenschappers concludeerden uit hetzelfde onderzoek als hierboven daarmee dat zonen een stuk empathischer zijn als zij een werkende moeder hebben, en dat ze meer meehelpen in het huishouden.
Lees verder onder de advertentie
Carrièretijgers
En tot slot, ik zei het al even, zal het, als jij het gewoon fijn of belangrijk vindt, of het natuurlijk gewoon pure noodzaak is, ook voor jou beter zijn. Omdat je er zelf een gelukkiger mens van wordt als je de rekeningen kan betalen. Dus all the mama’s that are making dolla’s, throw your hands up at me!
Lees verder onder de advertentie
En vergeet niet, de volgende keer dat jij je kindje met pijn in je hart afzet bij je ouders/crèche/gastouder, dat je het doet voor een goed doel: geld in het laatje, persoonlijke ontwikkeling, stoere carrièretijgers van dochters en lieve empathische zonen, die hun toekomstige carrièrevrouw maar al te goed weten te ondersteunen (naast hun eigen killer job, natuurlijk). Meer dan genoeg om dat eeuwige schuldgevoel lekker voor opzij te zetten, lijkt me.
In de glossy Kek Mama lees je de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts €29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Aukje, die per ongeluk haar twee kinderen heel bruut uit hun Sinterklaasmagie haalde.
Milou heeft een drukke baan, twee pubers en een agenda die eigenlijk altijd overvol is. Toch verwacht haar broer Thijs dat ze wel even op zijn hond past als hij op vakantie gaat. Wanneer ze voor het eerst nee zegt, reageert hij woedend.
Als Angela midden in de nacht wakker schrikt van vreemde geluiden beneden, denkt ze meteen aan een inbreker. Ze maakt haar man Guido wakker en samen besluiten ze voorzichtig te gaan kijken. Maar vlak voordat ze de trap aflopen, gebeurt er iets wat ze totaal niet zien aankomen.
Een gezin met één kind kan helemaal compleet voelen, maar soms blijft er voor Monique Hansler (65) toch een verlangen naar meer. Samen met haar partner Peter kreeg ze zoon Mike (33), maar ze had graag nog een tweede kind gekregen.
Je denkt dat je als moeder inmiddels wel zo’n beetje alles hebt meegemaakt. Van nachtelijke paniekaanvallen tot de meest bizarre situaties waar je kinderen je in weten te slepen. Maar soms gebeurt er iets waardoor je hele gezin compleet op z’n kop staat. En waarbij je achteraf niet weet of je keihard moet lachen, huilen […]