Beeld: Kek Mama
Marlous heeft eigenlijk een prima band met haar schoonmoeder. Ze wist ook van de strubbelingen rondom zwanger worden van haar schoonzus. Maar dat dat op deze situatie uit zou lopen, kon ze niet bedenken.
Marlous*, getrouwd, moeder van twee kinderen: “Ik was met stomheid geslagen. Sterker nog, iedereen aan tafel werd doodstil, toen mijn schoonmoeder de inmiddels famous last words sprak: ‘Wil jij niet gewoon draagmoeder voor Sophie en Hans worden?’
We zaten gewoon te eten. Een AGV’tje, zoals bijna altijd. Mijn schoonouders doen niet al te gek met het avondeten. Mijn schoonvader was net bezig de jus door te geven. En toen stelde mijn schoonmoeder doodleuk die vraag. Alsof ze vroeg of ik volgende week misschien de hond een keertje wilde uitlaten.
Ik keek haar aan, met niets minder dan verbijstering. Ik lachte een beetje, in de hoop dat het een grap was. Een vreemde grap, zeker, gezien het beladen onderwerp. Maar dat voelde toch nét iets minder raar dan dat ze het serieus zou menen. Het bleef doodstil aan tafel. Ik keek naar mijn vriend, toen naar mijn vriend. Niemand lachte. Dus het was geen grap.
Ze keek me verwachtingsvol aan, zich totaal niet bewust van de bizarre situatie die ze hier had gecreëerd. ‘Jij hebt zulke makkelijke zwangerschappen gehad’, zei ze. ‘En Sophie probeert het al zo lang…’ Ik wist oprecht niet wat ik moest zeggen.
Ik heb nog nooit meegemaakt dat een tafel zó stil werd. Mijn schoonvader keek naar zijn bord, mijn vriend keek naar mij, met waarschijnlijk dezelfde blik in zijn ogen als ik. Sophie begon ineens heel geïnteresseerd haar aardappelen in stukjes te snijden. Hans staarde naar het plafond. Dat zij niet stijl achterover vielen van deze vraag, zei mij dat het voor hen een stuk minder onverwacht kwam dan voor mij.
Laat één ding duidelijk zijn: ik leef ontzettend mee met mijn schoonzus. Ze heeft al jaren een onvervulde kinderwens en ik weet hoeveel verdriet dat met zich meebrengt. Maar draagmoederschap? Dat is geen gunst die je even tussen de sperziebonen en de appelmoes door vraagt.
Dat is een levensveranderende beslissing. Zwanger zijn is niet alleen negen maanden een baby dragen. Het is misselijk zijn, bevallen, herstellen. Je lichaam dat verandert. Emotioneel alles voelen. En daarna een baby moeten afstaan. Hoe kun je denken dat iemand daar even ja of nee op zegt, terwijl de aardappelen nog niet eens op zijn?
Omdat iedereen zweeg, voelde ik dat ik iets móést zeggen. Maar wat? ‘Nee’ voelde keihard. ‘Ja’ was al helemaal geen optie. Dus stamelde ik iets als: ‘Eh… daar heb ik echt nog nooit over nagedacht.’ Waarop mijn schoonmoeder doodleuk antwoordde: ‘Nou, denk er maar eens over na.’ Pardon?
De rest van de avond hoorde ik nauwelijks meer waar het over ging. Ik bleef maar denken aan het gemak waarmee mijn schoonmoeder over mijn lichaam had beslist. Alsof mijn baarmoeder een soort familiebezit was geworden. Dat gaf me zo’n ontzettend naar gevoel dat ik sindsdien mijn schoonouders en schoonzus niet meer heb gezien.
Ik weet niet wat ik hiermee aan moet. Als mijn schoonzus me gewoon in een privémoment deze vraag had gesteld, had ik er helemaal niet meteen negatief tegenover gestaan. Ik heb inderdaad gemakkelijke zwangerschappen gehad, dus daar zou ik het niet voor hoeven laten. Natuurlijk had ik er goed over na moeten denken, maar het antwoord zou niet direct ‘nee’ zijn geweest.
Nu neig ik juist enorm naar een ‘nee’, puur omdat het gesprek al zo is verlopen. Omdat ze niet voor me op kwam in dat moment. Omdat niemand me even zei dat ze het daar al eens over gehad hadden. Ze lieten me daar gewoon voor het blok staan. Een bizarre situatie waar ik nog altijd een knoop van in mijn maag krijg als ik eraan denk.
Ik snap dat een onvervulde kinderwens wanhopig kan maken. Ik snap dat familie soms mee gaat denken. Maar sommige gesprekken verdienen voorbereiding. En privacy. En vooral toestemming. Het was echt zo ongepast van mijn schoonmoeder om dit uit het niets aan een volle eettafel aan te kaarten, waar iedereen verplicht zit mee te luisteren en ik geen kant op kon.”
Ilona is net weer gaan werken na haar zwangerschapsverlof. Haar schoonmoeder vindt daar wat van en dat zal ze laten weten ook. Je leest het hier.
Sommige herinneringen krijgen door ingrijpende gebeurtenissen een nog diepere betekenis Voor Ruben Jansen heeft het geboortekaartje van dochter Jessie een bijzondere lading gekregen.
Voor Ruben Jansen, de man van influencer Petra Quist die enkele uren na de bevalling van hun eerste kindje overleed, was het afgelopen zondag een beladen dag. Het was de dag waarop Petra was uitgerekend van hun dochtertje Jessie.
Intens verdrietig nieuws. Petra Quist, bekend van het influencerkoppel Date & Discover is, enkele uren nadat zij was bevallen van haar dochter Jessie, overleden. Dat maakt haar partner Ruben bekend via Instagram.
Van reality-tv naar de boekhandel. Debbie Breg, die veel mensen leerden kennen door B&B Vol liefde en later Daar gaan ze weer, brengt haar eerste boek uit.
Voor veel gescheiden ouders zal het een is het geen onbekend gevoel dat je geniet van de rust en tegelijkertijd aftelt tot je je kind weer in je armen kunt sluiten. Ook Gaby Blaaser is daar open over.
Wat maakt een relatie nou echt gelukkig? Grote romantische gebaren, eindeloze gesprekken of elkaar blindelings aanvoelen?
