Beeld: Canva
Soms kom je er niet uit in je eentje en kun je wel wat advies gebruiken. Zo ook Mariëlle, die eigenlijk wil scheiden van haar ontrouwe man, maar niet moet denken aan co-ouderschap.
Mariëlle (35), getrouwd, moeder van Youri (6) en Lisanne (4): “Onze jongste was nog maar een baby toen na wat vertrouwensbarsten die ik met de mantel der liefde had bedekt, de eerste echte scheur in ons huwelijk kwam. Tijdens een nachtvoeding, die ik voor het comfort in de woonkamer op de bank gaf, lichtte de telefoon van mijn slapende man op.
Het scherm vertoonde een preview van het bericht en die liet niets aan de verbeelding over: het was een seksueel getinte tekst van een vrouw. In voorgaande jaren had ik mijn man vaker betrapt op – toen nog – kleine leugentjes. Over aankopen en uitgaven die hij ontkende, afspraken die veel langer duurden dan logisch was. Ik vermoedde eerder al eens overspel, maar nu werden de feiten pijnlijk duidelijk.
Mijn man ontkende het niet eens, toen ik hem de volgende ochtend confronteerde met het appje. We waren elkaar toch ook volkomen kwijtgeraakt, constateerde hij, sinds de kinderen geboren waren? Alles draaide om de zorg, ons huwelijk was geen prioriteit meer. Daar had hij gelijk in, maar was dat behalve iets wat nu eenmaal hoort bij de eerste jaren van het ouderschap, bovenal niet iets wat waar we samen over moesten praten voordat hij besloot tot een dubbelleven?
Een jaar relatietherapie verder heb ik ontdekt dat onder het oppervlak een groot verschil aan overtuigingen speelt. Mijn man vindt de kinderen eigenlijk maar een inbreuk op zijn oude leven, dat hij zoveel mogelijk wil handhaven. Ik vind ons gezin het allerbelangrijkste en heb de neiging om mezelf weg te cijferen. De vertrouwensbreuk door zijn ontrouw daarbij opgeteld, maakt dat ik eigenlijk nog maar één ding wil: scheiden.
Mijn man heeft al aangekondigd alleen genoegen te nemen met een fiftyfifty co-ouderschap. Terecht, ook al verbaast het me na zijn verklaring dat hij terugverlangt naar zijn oude leven zonder kinderen. Maar ik kan op mijn beurt alleen al de gedachte aan parttime zorg voor mijn kinderen niet verdragen. Gescheiden vriendinnen zeggen dat het went, de weken zonder kinderen. Ik geloof daar niets van. Ik blijf nog liever ongelukkig getrouwd met een ontrouwe man, dan dat ik mijn kinderen moet missen. Wat is wijsheid?”
Merel had een knipperlichtrelatie met een man die er een dubbelleven op na hield. Toen Merel erachter kwam, lichtte ze zijn vriendin in. Haar reactie? Die lees je hier.
Vroeger dacht ik dat kinderen vooral schattig waren. Met een beetje knutselen en koekjes bakken kwam je vast een heel eind (ha ha ha). Dus riep ik altijd dat ik een rijke vent aan de haak zou slaan, kinderen zou krijgen en huisvrouw zou worden.
Maartje (48) is getrouwd en moeder van twee kinderen (13 en 10). Ze werkt als traumachirurg voor het mobiel medisch team van het Amsterdam UMC, waaronder de traumahelikopter.
Nathalie (35) is alleenstaand moeder van twee kinderen (7 en 5) en werkt sinds vijftien jaar bij de Haagse politie. Eerst als agent op straat, nu loopt ze stage als brigadier bij de recherche.
Professionaliteit, dat wil je uitstralen als je je op de werkvloer begeeft, maar die kan soms verraderlijk glad zijn. En daar lig je dan, languit op die vloer. Met je professionaliteit.
Wat als je wordt uitgenodigd voor een kerstdiner, en dan onverwacht een rekening gepresenteerd krijgt? Het overkwam Eva (33) en ze weet niet wat ze ermee aan moet.
Patrick (54) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
