Remy Bonjasky

Kersverse Kek-columnist Remy Bonjasky en zijn verloofde Renate runnen samen een business en een samengesteld gezin. Een gesprek over rolverdeling, rondslingerende onderbroeken en een huwelijk dat steeds maar niet doorgaat.

“Ik zit er klaar voor, hoor!” Renate geeft me een Zoom-zwaai. Remy komt er zo aan, laat ze weten. Hij is vaak nét te laat. “Of precies op tijd!” hoor ik op de achtergrond. Met een knipoog geeft voormalig kickbokser én kersverse Kek Mama-columnist Remy Bonjasky zijn verloofde een kneepje in haar nek en ploft naast haar neer.

Article continues after the ad

Het stel zoomt vanuit hun huis in Almere waar ze wonen met dochter Skye Rose (4) en om de twee weken ook Remy’s zoons uit eerdere relaties, Cassius (17) en Dean (11). Op die dagen verandert hun huis in een kippenhok, vertelt Renate – ook al zijn het overwegend haantjes. “We praten allemaal veel en hard, iedereen wil zijn eigen verhaal en mening kwijt en probeert de ander te overtreffen qua geluid.” Remy lacht: “Mensen die langslopen met hun hond móeten weleens denken: wat gebeurt daar binnen allemaal?” Een dolle boel dus.
 

Aanvullen

Al was het afgelopen jaar natuurlijk verre van een dolle boel. Zeker voor de eigenaren van een sportschool in Almere en een gloednieuwe vestiging in Hilversum. “Vooropgesteld, we zijn allemaal gezond,” zegt Remy, “en elke ochtend dat we gezond mogen opstaan, is voor mij al een plus.”

Typisch een Remy-reactie, als ik Renate mag geloven. Renate: “Het afgelopen jaar, en nog steeds, was absoluut een uitdaging; we hebben eindeloos veel nieuwe roosters en protocollen geschreven, maar het mocht niet baten. Ik houd van controle, en feitelijk ben ik die nu al een jaar kwijt. Af en toe moet ik mijn tranen bedwingen, dan zie ik het even niet meer zitten. Gelukkig is Remy de rust zelve en altijd positief: ‘Het komt goed schat,’ zegt hij dan, ‘we slaan ons hier doorheen.’”
 

Lees ook
14 Gouden regels voor samengestelde gezinnen >

 

Niet dat hij deze situatie niet lastig vindt, voegt Remy eraan toe. “Maar je zult die paniek van buiten niet aan me zien. Wat win ik met stressen? Ik blijf liever rustig, kijk goed wat er aan de hand is en bedenk dan welke stappen we kunnen zetten. Pieken en dalen horen bij topsport én bij ondernemen. Uiteindelijk komt het links- of rechtsom heus wel goed. Moord en brand schreeuwen zal me daarbij niet helpen.” “Bovendien heb je daar mij al voor”, lacht Renate. Iets wat slechts ten dele waar is, want Renate mag dan meer ‘stressy’ zijn, tegelijkertijd is zij het organisatorische brein van deze tandem.

Renate: “We werken samen, Remy is het gezicht van de Bonjasky Academy, hij gaat de bühne op en verzorgt de clinics, ik doe het management, de administratie, contracten, overeenkomsten, van de sportschool en van Remy zelf. Daarin ben ik perfectionistisch en supergeorganiseerd.” Remy roept: “Hé, nu lijkt het alsof ik overal een dikke puinhoop achterlaat. Alhoewel... dat is soms ook zo. Ik doe veel op het laatste moment, snel nog even dit pakken of dat afmaken.” Renate: “Zoals je net te laat was voor dit gesprek...” Remy: “Net op tijd bedoel je, maar inderdaad. Ik kan prima op de ochtend van een belangrijke zakelijke afspraak denken: goed, hoe laat is die meeting precies en waar gaat het ook alweer over? Regelmatig ben ik té relaxed en dan spring ik ook een gat in de lucht dat Renate anders in elkaar steekt. Bijvoorbeeld als ik me pas op een podium afvraag of ik eigenlijk wel een microfoon heb. Dan kijk ik vragend achterom en hoor ik: ‘Hier, schat.’ Renate regelt het wel.”
 

Verschillen

Deze duidelijke rolverdeling zet zich thuis ook voort, zoals we vanaf dit nummer kunnen lezen in Remy’s maandelijks columns waarin hij een openhartig inkijkje geeft in zijn gezinsleven: “Eerlijk is eerlijk, ik gooi overal mijn jas neer en laat mijn sokken liggen waar ik ze uittrek.” Naast hem klinkt een diepe zucht. “Hierover kan ik me blijven verbazen: hoe moeilijk is het om je jas aan de kapstok te hangen? Remy is ook altijd zijn sleutels, telefoon of portemonnee kwijt. En in plaats van driftig zoeken, zegt hij kalm dat het wel goedkomt. Om gek van te worden.”

Remy haalt zijn schouders op: “Ik heb een aantal vaste plekken waar mijn spullen rondslingeren, dus op een gegeven moment vind ik ze echt wel terug – dat vertrouwen heb ik nu wel. Overigens heb ik in huishoudelijk opzicht ook weleens sterke momenten, maar ik heb wel een zetje nodig.” “Zeg maar liever zét”, zegt Renate. “Maar het klopt, als ik aangeef dat ik hulp nodig heb omdat ik tot mijn nek in mijn werk, sportschoolbeslommeringen en het huishouden zit, dan staat Remy de volgende ochtend voor dag en dauw in het washok alle was in de machine te proppen. Door elkaar meestal, maar toch.” “Nee nee nee”, roept Remy. “Wit bij wit, kleur bij kleur. Dat weet ik heus wel. En af en toe piept er misschien een gekleurd truitje doorheen.”
 

Explosief

Zo vurig als Remy’s huishoudelijke oplevingen ontstaan, zo vlot doven ze vaak ook weer. Toch is dat geen aanhoudende bron van irritatie. Veel discussie heeft het stel doorgaans niet, hooguit over de kleur van de eetkamerstoelen of werkgerelateerde zaken.

Remy: “We kunnen explosief zijn zonder te schreeuwen. Omstanders denken dan dat we een hevige strijd voeren, maar tien minuten later knuffelen we weer. Onze meningen liggen nooit mijlenver uit elkaar. Renate wil bijvoorbeeld een zwarte muur, ik een witte. Maar met zwart kan ik ook prima leven, het is niet dat zij oranje wil of zo. We komen er altijd uit, maar gaan wel eerst met de hakken in het zand totdat een van de twee zegt: ‘Oké, als jij dit zó graag wilt, prima.’ Meestal ben ik dat. Renates keuzes werken ook goed voor mij.”
 

Het hele artikel staat in Kek Mama 06-2021.

 


Meer lezen?
Bestel het nieuwste Kek Mama nummer nu tijdelijk zonder verzendkosten >