Jennifer Hoffman: ‘Zou ik met het beëindigen van de relatie ook een kinderwens weggooien?’
Het leven loopt soms anders dan je had gepland. Ook voor Jennifer Hoffman.
Beeld: Kek Mama
Anderhalf jaar geleden dreigde Lola’s broer dakloos te worden. Dat ging ze natuurlijk niet laten gebeuren, dus ze stemde toe dat hij bij haar en haar vriend kwam wonen. Maar nu is ze zwanger.
Lola, samen met Roy, zwanger van hun eerste kindje: “Inmiddels woont mijn broer anderhalf jaar bij mij en Roy in. Hij slaapt op de bank, want we hebben niet echt een kamer over. En het zou tijdelijk moeten zijn. Maar helaas, de huizenmarkt is chaos, sociale huur vol, gewone huur te duur, wachtlijsten eindeloos.
Het was niet de schuld van mijn broer. Hij kon er niks aan doen, hij deed wat hij kon. Behalve dat hij zich misschien niet had moeten uitschrijven bij de woningcorporatie toen hij ging samenwonen met zijn ex. Ik zou hem nooit op straat zetten, maar ik ben het echt zó zat. Je hebt gewoon nul privacy. Roy en ik voelen ons niet thuis in ons eigen huis.
Inmiddels ben ik ook nog zwanger, waardoor ik al helemaal prikkelbaar ben. Mijn broer probeert me in alles te ontzien en niet in de weg te lopen, maar het maakt niet meer uit, ik ben het gewoon helemaal zat. Ik wil mijn leven terug. En mijn bank. Roy en ik hebben er ook steeds vaker ruzie over. Het is niet houdbaar meer.
Het was het moeilijkste gesprek uit mijn leven, maar ik heb hem een ultimatum gesteld. Voor mijn zwangerschapsverlof begint moet hij weg zijn. En nee, ik zou hem nooit op straat laten zwerven. Maar hij moet maar gaan aankloppen bij onze ouders, bij vrienden, bij weet ik veel wie. Maar dit kan zo niet langer. Mijn broer snapte het helemaal, al vond hij het natuurlijk ook moeilijk om te horen. Hij is nu naarstig op zoek naar een nieuw onderkomen. Ik tel de dagen af.”
Als je broer je vraagt om te helpen bij zijn aanzoek, dan doe je dat natuurlijk. Alleen dan moet je het niet verkloten. Zoals Tara. Je leest het hier.