Beeld: Peter van der Poort
Floor van der Poort (36) is getrouwd met Sjoerd (35) en moeder van Riv-June (1). Ze werkt als theatermaker, zangeres en straatartiest.
“Zodra ik mezelf schmink en een pruik opzet, ga ik ‘aan’. Optreden is voor mij als ademen, het is niet weg te denken uit mijn leven. Vroeger deed ik al playbackshows met mijn zussen en zat ik in toneel- en musicalgroepen.
Met mijn bedrijf Bellamime doe ik non-verbale acts op straat, waarbij ik bijvoorbeeld een ijskoningin uitbeeld, maar ik treed ook op bij festivals en evenementen. Zo ben ik een levende draaiorgelpop geweest bij Sieneke tijdens het Songfestival in 2010 en stond ik vorig jaar in Arnhem in een kostuum vol gekleurde balletjes, ter ere van het WK volleybal.
Beide acts deed ik samen met mijn vader. Hij is theatermaker; de liefde voor entertainment heb ik niet van een vreemde. Hij nam me op mijn veertiende al mee om typetjes te spelen op feesten en partijen. Tegenwoordig is het andersom: ‘Pap, ik heb een leuke opdracht. Heb je zin?’
Lees ook – ‘Vrienden verklaarden me voor gek toen ik mijn eigen kindertheater begon’ >
Sinds een aantal jaar ben ik ook steltenloopster. Op stelten van een meter hoog loop ik door winkelstraten of begroet ik bezoekers bij de entree van bedrijfsfeesten. Gelukkig ben ik nog nooit gevallen – ik dans zelfs op die dingen.
Met verschillende steltengroepen treed ik op in binnen- en buitenland. We dansen met grote, zware vleugels aan onze armen. Net een work-out, en zó gaaf. Geen optreden is hetzelfde. Ook ieder publiek is anders, maar ik tover bij alle mensen een glimlach op het gezicht. Dat maakt dit werk zo mooi.
Met een vriendin vorm ik de Nuffe Tantes: twee gekke, humoristische typetjes. We geven voorstellingen in theaters, op basisscholen en in kinderziekenhuizen. Ouders komen ons naderhand bedanken: ‘Onze dochter had de tijd van haar leven.’ Zo mooi: dankzij onze voorstelling stappen kinderen én hun ouders uit hun medische bubbel. Even niet ziek zijn, even genieten. Sinds ik moeder ben raken dat soort optredens me nog meer.
“Mijn zoon kijkt ademloos toe: hoe zit dit?”
Riv-June komt soms kijken bij mijn straatacts of voorstellingen. Hij zit dan ademloos te kijken op papa’s schoot: hoe zit dat nou? Tot hij mijn stem hoort en me herkent, en begint te lachen. Zelf zwaait en begroet hij iedereen en zodra de muziek aangaat, begint hij te neuriën en dansen. Grote kans dat hij later ook in de spotlights zal staan.”
Ontvang elke maand Kek Mama met korting en gratis verzonden op jouw deurmat! Abonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
