Lieke (25), moeder van peuter Finn (2), had haar zinnen gezet op een nieuwe baan bij een marketingbureau.
“Na maanden ploeteren tussen studieboeken en luiers, had ik mijn diploma eindelijk op zak en was ik klaar voor een nieuwe start. Mijn eerste echte baan moest er eentje worden in de marketing en communicatie. Ik had me perfect voorbereid: sollicitatietips doorgenomen, mijn LinkedIn geüpdatet en een net jurkje uitgezocht. Mét panty. En natuurlijk mijn killer heels eronder, want: van een paar benen in hoge hakken wordt iedereen blij.
Maar ja, het sneeuwde, en lopen op mijn hakken door de sneeuw zag ik niet echt zitten. Dus slim als ik ben, trok ik mijn UGGs aan voor onderweg. Warm, praktisch, geen risico op uitglijden en gebroken ledematen. De hakken zaten in mijn tas, klaar voor de grote wisseltruc als ik er bijna zou zijn.
Onderweg repeteerde ik nog één keer wat ik wilde zeggen, probeerde m’n zenuwen de baas te blijven en checkte ik of mijn telefoon op stil stond. Eenmaal daar werd ik vriendelijk ontvangen, kreeg ik koffie, en plofte ik neer in de hippe vergaderruimte. Alles ging goed, tot ik naar beneden keek. Mijn voeten. In UGGs. Onder een net jurkje. Met panty. Mijn hoofd werd zo rood als een boei en ik begon gelijk mijn opties af te wegen. Kon ik nog stiekem wisselen hier onder het bureau of misschien op de wc? Maar voordat ik daar goed over na kon denken, kwamen mijn twee gesprekspartners al binnen.
Ik kon wel door de grond zakken. De vrouw tegenover me liet haar blik net iets te lang hangen bij mijn voeten en gaf daarna een subtiele ‘interessante keuze’-blik. Ik wilde nog iets mompelen over ‘sneeuw en uitglijden’, maar hield uiteindelijk wijselijk mijn mond.
Toch bleek ik niet compleet door het ijs gezakt. Sterker nog: ik kreeg de baan! Maar dat er achteraf over was gepraat was wel duidelijk. De HR-manager zei namelijk op mijn eerste werkdag: ‘Alleen één ding: UGGs zijn hier strictly off-limits.’”
Je las dit artikel eerder in onze editie Back to work
De hoogtepunten van het leven van een kind zijn toch wel de kinderfeestjes. Extra domper als je eigenlijk al was uitgenodigd, en vervolgens niet meer mag komen…
Peuters hebben bijna een bovennatuurlijke gave: ze vinden álles. Vooral de dingen waarvan je hoopt dat ze die juist níét zien. Ook de peuter van Isa (37) bleek daar een meester in.
We groeien op met een nogal geromantiseerd beeld van relaties. Denk: romantische komedies, perfecte Instagramkoppels en stellen die elkaar altijd begrijpen en leuk en aantrekkelijk vinden. In dat sprookje zijn partners lief, afgestemd en gelukkig. En dat 24/7.
Moederinstinct is een superkracht. Toen haar 9-jarige dochter een uitnodiging voor een kinderfeestje kreeg, had Sophie daar geen goed gevoel bij. En dat had echt niet alleen te maken met de asociale ouders van het meisje.
Van extravagante thema’s tot dure locaties, het lijkt soms alsof de lat steeds hoger wordt gelegd voor kinderfeestjes. Maar wat doe je als je ineens zélf moet betalen voor het feestje waar je kind voor is uitgenodigd? Het overkwam Gina.
Je kind zit net op school en maakt daar een vriendje. Fijn! Tot hij voor het eerst daar gaat spelen en daarna thuis komt met een vreemd verhaal waar je een knoop van in je maag krijgt.
