Victoria: ‘Mijn dochter kwam onder de schaafwonden terug, maar het ergste moest nog komen’

Accepteer cookies om deze video te kunnen zien.

Een vakantie in eigen land, lekker weer en kinderen die zich prima vermaken. Wat wil je als ouder nog meer? Toch kan een heerlijk ontspannen vakantiedag ineens een heel andere wending krijgen. Soms zit je als moeder ineens met je handen in het haar, terwijl je dacht dat je eindelijk even lekker kon ontspannen.

Lees verder onder de advertentie

Victoria (36) is getrouwd met Floris (38) en heeft een dochter Rosalie (11): ”We waren met ons gezin en een vriendin van mijn dochter op vakantie in Nederland. Zo’n gezellige camping waar de kinderen de hele dag buiten spelen en je als ouder zowaar af en toe een gesprek kunt voeren zonder zestien keer onderbroken te worden.

Lees verder onder de advertentie

Lekker zonder kinderen

Mijn dochter Rosalie en haar beste vriendin Isabelle (11) waren vanaf dag één onafscheidelijk. Samen zwemmen, naar de campingwinkel en giechelen tot veel te laat in de avond. Op een ochtend wilden de meiden graag naar een rodelbaan in de buurt. Rosalie kon haar geluk niet op.

Lees verder onder de advertentie

Ik vond het prima. Sterker nog, ik keek stiekem best uit naar een paar uurtjes rust. Floris en ik konden eindelijk eens samen lunchen zonder dat iemand om de drie minuten om een ijsje vroeg. Natuurlijk drukte ik Rosalie nog op het hart om voorzichtig te doen. Maar goed, welke elfjarige luistert daar nou écht naar?

Wat is er gebeurd?!

Een paar uur later zat ik met een tijdschrift voor onze caravan toen ik de meiden zag aankomen. Ik zwaaide vrolijk, totdat Rosalie dichterbij kwam. Mijn hart sloeg ongeveer drie keer over. Haar knieën lagen open, op haar elleboog zat een enorme schaafwond en ook op haar wang zaten rode schrammen.

Lees verder onder de advertentie

Ik schoot meteen overeind. Wat was er in hemelsnaam gebeurd? Had ze iets gebroken? Moesten we naar het ziekenhuis? In mijn hoofd kwamen binnen drie seconden ongeveer twintig rampscenario’s voorbij. Toen ik hoorde dat ze uit een rodelbaan was gevallen, schrok ik me helemaal rot.

Max Verstappen

Wat bleek? De meiden hadden de grootste lol gehad op de rodelbaan. De eerste rit was rustig verlopen, maar bij de tweede afdaling vond Rosalie dat het allemaal wel wat sneller kon. Want waarom zou je rustig naar beneden glijden als je ook kunt doen alsof je Max Verstappen bent? Volgens Isabelle had Rosalie besloten dat remmen vooral iets voor watjes was.

Lees verder onder de advertentie

Ze wilde zo hard mogelijk naar beneden en dacht dat ze de bochten prima aankon. Nou, dat had ze dus iets te optimistisch ingeschat. In een bocht verloor ze de controle, raakte uit haar sleetje en kwam hard terecht op de ruwe ondergrond naast de baan.

Gelukkig was er meteen een medewerker bij om haar te helpen. Maar de schrik zat er behoorlijk in. Terwijl ik voorzichtig haar wonden verzorgde, zat Rosalie met dikke tranen op een campingstoeltje. Ze had ontzettend veel pijn en ik vond het verschrikkelijk om haar zo te zien. Dan breekt je moederhart toch even.

Lees verder onder de advertentie

Goede schrik

De rest van de middag lag Rosalie als een gewonde soldaat op de loungebank voor onze caravan. Met een dekentje, een koud drankje en uiteraard een ijsje. Want als je bijna de hele rodelbaan met je huid hebt gepolijst, mag daar best iets tegenover staan. Floris kon zijn lach nauwelijks inhouden toen hij hoorde dat onze dochter blijkbaar dacht dat ze Max Verstappen was. Ik kon er een stuk minder om lachen.

Lees verder onder de advertentie

De volgende ochtend kwam Rosalie voorzichtig de caravan uit gestrompeld. Haar knieën zaten onder de pleisters en bij iedere beweging trok ze een dramatisch gezicht. Ze verzekerde me dat ze voorlopig écht niet meer in de buurt van een rodelbaan wilde komen. Mooi, dacht ik. Die les is in ieder geval geleerd.

Totdat Isabelle vijf minuten later kwam vragen of ze die middag weer mee wilde naar de rodelbaan. Natuurlijk was Rosalie meteen enthousiast. Ik verslikte me bijna in mijn koffie. Blijkbaar was zij de schrik alweer vergeten. Ik denk dat ik nog minstens drie vakanties nodig heb om hiervan bij te komen.”

Lees verder onder de advertentie

Je hoopt natuurlijk op een zorgeloze vakantie met het gezin, maar soms loopt alles nét even anders. Dat ondervond ook deze moeder, toen haar dochter op de tweede vakantiedag iets overkwam. En dat op een plek waar hulp niet bepaald om de hoek was. Je leest het hier.

Voeg ons toe als voorkeursbron

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail