Beeld: Shutterstock
De ene baby slaapt snel door, bij de ander lijken de gebroken nachten niet op te houden. De zoon van Angela Hatem behoorde tot de laatste categorie – tot zijn moeder met een geniale oplossing kwam.
De zoon van Angela was negen maanden oud, toen ze met haar handen in het haar kwam te zitten. ‘Hij sliep zo slecht, dat ik er wanhopig van werd’, zegt ze. ‘Ik Googelde, sprak met vrienden, smeekte zelfs onze huisarts of die een magische methode had om onze zoon beter te laten slapen. Maar niets hielp.’
Het was uiteindelijk haar nicht die met een idee kwam. ‘Zij stelde voor om een slaapcoach te raadplegen. Ik had op dat moment nog nooit van een slaapcoach gehoord, laat staan dat ik wist wat die deed.’
Lees ook:
Slaaptraining: hoe zorg je dat je baby als een roos(je) gaat slapen? >
Inmiddels kan Angela zeggen dat het het beste advies is dat ze ooit gekregen heeft. ‘Ik ging in gesprek met de slaapcoach over het slaapgedrag van ons kind. Daarbij kwam ik erachter dat wat ik deed niet verkeerd was, maar ik wat kleine aanpassingen moest doen om onze zoon te laten slapen. Sommige kinderen pikken de routine na een paar dagen op, anderen pas na een paar weken of maanden. Wij hadden geluk: na één nacht merkte ik bij mijn zoon al verschil.’
Ze zou een slaapcoach dus aan iedereen aanraden. ‘Die kan je het kleine duwtje in de rug geven dat het verschil kan maken.’
Nog meer persoonlijke verhalen lezen?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
