Beeld: Shutterstock
De ex-schoonmoeder die je als single op de rails helpt, de buurvrouw die je koelkast vult met eten, je beste vriendin die een medische cursus volgt om te helpen met je zieke dochter… Engelen bestaan.
Tenishia (37) is moeder van Lionell (12) en Chanella (4) en getrouwd met Ton (41).
“Twee jaar geleden ging het licht uit. Letterlijk. Van de ene op de andere dag waren mijn dagen alleen nog maar zwart. Ik zat sinds de geboorte van Chanella al niet meer lekker in mijn vel. Hormonen, dacht ik, maar ik gleed steeds verder af. Ik worstelde met onverwerkte ervaringen uit mijn jeugd en zat in de derde reorganisatie op mijn werk. Op een ochtend kreeg ik mijn stijltang niet meer boven mijn hoofd getild, ik voelde me verlamd. Ik vertelde Ton dat hij Chanella naar de opvang moest brengen, Lionell kon gelukkig zelf naar school. Het zou morgen wel weer beter gaan, hoopte ik.
Maar de volgende dag kon ik niet eens mijn bed uit en de dag daarna ook niet. Nadat ik drie weken grotendeels slapend had doorgebracht en ik me in mijn wakkere uren als een zombie door het huis bewoog, stuurde Ton me naar de huisarts, die een zware depressie vaststelde. Die bleek zo zwaar, dat de psycholoog die ik toegewezen kreeg samen met mij besloot dat het beter was als ik een tijdje werd opgenomen.
Lees ook
‘Mijn postnatale depressie heeft me dichter bij mijn zoon gebracht’ >
Ik voelde me aan alle kanten falen. Als moeder, als partner en ook als dochter. Want zodra mijn opname bekend werd, liet mijn moeder al haar werk uit haar handen vallen, nam zorgverlof op, en trok in mijn huis. Tien weken ben ik weggeweest. Al die tijd runde ze het huishouden, zorgde voor de kinderen én voor Ton. Die deed ook het nodige, maar hij moest wel werken. Zonder mijn moeder had hij het nooit gered.
Het gaat nu goed met me, maar nog steeds heb ik het gevoel dat ik een wankele grens bewandel tussen gezond blijven en instorten. Dus ik neem zo min mogelijk hooi op mijn vork en probeer vooral dingen te doen waar ik energie van krijg, en zaken die me negatieve energie kosten uit mijn leven te bannen. Mijn moeder helpt nog steeds heel veel en heeft haar werkuren met een dag per week teruggebracht. Voor mij. Haar verantwoordelijkheid voor mij stopte toen ik volwassen werd. Dat ze op mijn 37e nog steeds zó goed voor me zorgt en de zorg voor mijn gezin erbij neemt, is een geschenk waarvoor ik haar nooit genoeg kan bedanken.”
Dit artikel staat in het Kek Mama Winterboek 2019.
Meer Kek Mama? Neem nu een abonnement en profiteer van fijne aanbiedingen.
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Bernike (29) is getrouwd met Ruben (31) en moeder van een dochter (1). In haar columns schrijft ze scherp, geestig en met zelfspot over de realiteit van het jonge ouderschap – waarbij ze oog heeft voor het absurde in het alledaagse.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
De term ‘narcist’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Op sociale media krijgt vrijwel iedereen die egoïstisch, arrogant of manipulatief overkomt al snel dat label opgeplakt.
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.
