Soms kom je er niet uit in je eentje en kun je wel wat hulp gebruiken. Elke week vertelt een moeder over haar dilemma.
Lees verder onder de advertentie
Jeanette (36) is single moeder van Jaxx (5): “Met mooi weer gaan mijn zoon en ik graag naar het park: terwijl ik op een bankje klets met andere ouders, kan Jaxx naar hartelust klimmen in de touwen of in het zand bij het klimrek spelen. Sinds kort neemt hij graag zijn graafmachine mee, die hij van zijn vader heeft gekregen voor z’n vijfde verjaardag.
Lees verder onder de advertentie
Samen
De eerste paar keer speelde Jaxx rustig in z’n eentje met het speelgoed – iets wat hij fijn vindt, want hij hoeft niet altijd drukte en mensen om zich heen. Maar afgelopen weekend kwam er ineens een jongetje van dezelfde leeftijd naast ‘m zitten. Ik zag vanuit mijn ooghoek dat hij ook met de graafmachine wilde spelen, maar Jaxx er niets van wilde weten en zijn rug naar hem toe draaide. Vervolgens rende het jongetje huilend naar zijn moeder, die binnen de kortste keren naast mijn zoon stond om te zeggen dat ze samen moesten doen.
Ik keek vanaf een afstandje mee en kon horen wat de moeder zei, maar ondanks dat ik het er niet mee eens was (ik vind immers dat mijn zoon zélf mag bepalen met wie hij zijn speelgoed deelt), greep ik niet in. Ik wilde niet overkomen als die vervelende, egoïstische moeder die haar kind geen manieren leert. En daarbij: Jaxx stribbelde even tegen, maar had het uiteindelijk wel naar z’n zin met het jongetje.
Lees verder onder de advertentie
Grenzen
Toch begon het bij thuiskomst aan me te knagen: had ik er wel tussen moeten springen? Volwassenen hoeven ook niet alles te delen, dus waarom wordt dat van kinderen wel verwacht? We moeten ze toch ook het stellen van grenzen en respect voor anderen bijbrengen? Als een kind tegen een ander kind ‘nee’ zegt, dan moeten ze dat toch respecteren? Of ben ik nu die zeurmoeder die van haar kind een hebberig mormel maakt?
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Na een periode van plannen, schuiven en geduld is het moment daar voor Vinenzo Wildeman: hij staat op het punt om zijn ouderlijk huis te verlaten. Een mijlpaal waar het gezin al een tijd naartoe leefde en die nu eindelijk concreet wordt.
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.