Beeld: Getty Images
Moederinstinct is een superkracht. Marit en haar man wisten al jaren naar welke basisschool hun dochter zou gaan, totdat Marits moederinstinct zei dat er iets loos was.
Marit (39): “Toen Feline nog een baby was, verhuisden we naar een prachtige, gloednieuwe wijk. Pal voor de deur van ons nieuwbouwhuis werd een grote basisschool gebouwd. Ideaal, vonden we. Eigenlijk stond voor ons direct vast dat Feline daar vanaf haar vierde heen zou gaan. Met twee stappen stonden we op het schoolplein. Wat wil je nog meer?
Toen Feline’s vierde verjaardag in aantocht was, meldden we ons toch aan voor rondleidingen door verschillende scholen. Eigenlijk meer voor de vorm. We hadden ons zelfs al onofficieel ingeschreven bij de basisschool voor de deur. Toch vonden we het wel leuk om zo’n rondleiding op andere scholen te doen. Vrienden van ons deden dat ook met hun kind en we zagen dat zij dat echt als mijlpaal ervoeren. Leuk om mee te maken, ook al stond onze keuze al vast. We bezochten eerst twee andere scholen in de stad. Ontzettend leuke scholen met een goede sfeer en een warm ontvangst door de leerkrachten. Ik had er een onwijs goed gevoel bij, maar natuurlijk wel in mijn achterhoofd dat Feline hier niet heen zou gaan. Als derde en laatste hadden we de rondleiding op de school tegenover ons huis. Ik had verwacht hier minstens een net zo goed gevoel te krijgen, maar dat liep toch anders.
Al vanaf het moment dat we door de gangen liepen, had ik een knoop in mijn maag. Vond ik het toch spannender dan ik dacht? Dat mijn kind nu écht naar de basisschool zou gaan? Nee, dat was het niet. Het lag ook niet aan de juffen die ons de rondleiding gaven of het hypermoderne gebouw. Het was echt een buikgevoel. Als ik er een woord aan zou moeten geven is het ‘grimmig’. Iets klopte er niet. Toen we naar huis liepen was de buikpijn direct verdwenen. Mijn man had duidelijk niet hetzelfde gevoeld, hij was enthousiast. Toen ik uitsprak dat ik mijn twijfels had, was hij dan ook verbaasd. Ik ging hem toch niet vertellen dat ik onze dochter niet op deze school wilde hebben? De school met de ideale ligging pal voor onze deur? Waar we het al jaren over hadden? Jawel, dat deed ik wel. Ik liet het nog een week of twee bezinken, maar mijn gevoel bleef te sterk. Dit was niet de school waar mijn dochter naartoe moest.
Uiteindelijk hebben we haar ingeschreven bij de school van de eerste rondleiding, zo’n tien minuten fietsen van ons huis. Familieleden en vrienden reageerden verbaasd. Ook tegen hen hadden we jarenlang geroepen dat we die basisschool voor ons huis zo ideaal vonden. Het bleek lastig om mijn gevoel aan ze uit te leggen.
Inmiddels is Feline tien en beleeft ze al jaren een ontzettend fijne basisschooltijd. Zo’n drie jaar geleden maakte een verschrikkelijk nieuwsbericht alles voor mij duidelijk. Een leraar van de school tegenover ons huis werd opgepakt op verdenking van ontucht. Bij een huiszoeking werd kinderporno aangetroffen. Ik hoef denk ik niet uit te leggen hoe misselijkmakend ik dit vind. Als moeder is het je grootste nachtmerrie dat je kind met zo’n walgelijk type in aanraking komt. Op school zouden kinderen veilig moeten zijn. Het nieuwsbericht sloeg in als een bom en eigenlijk is onze buurt jaren later nog steeds niet de oude.
Ik ben ervan overtuigd dat mijn moederinstinct dit aanvoelde op de dag van de rondleiding. Ik wist dat er iets niet goed zat en dat Feline daar niet naar school moest gaan. Nu ben ik ontzettend blij dat ik naar dat gevoel heb geluisterd en mijn man ervan heb weten te overtuigen om voor een andere school te kiezen, ook al leek dit zo onlogisch. Ik wil niet denken aan wat ik er misschien wel mee heb kunnen voorkomen.”
Je kind zit net op school en maakt daar een vriendje. Fijn! Tot hij voor het eerst daar gaat spelen en daarna thuis komt met een vreemd verhaal waar je een knoop van in je maag krijgt. Zeker als de moeder van het vriendje er totaal geen kwaad in ziet. Je leest het verhaal van Nona hier.
Een mobiele telefoon, die heeft een kind toch niet nodig, vindt de een. Buitenspelen zal ie, en boeken lezen. Juist wel, vindt de ander. Een mobiel is namelijk hartstikke educatief, en nog veilig ook.
Ellen (37) is getrouwd met Arend (39) en moeder van Sanne (9) en Keesje (7). Haar man heeft zich een paar jaar geleden laten verleiden om in de crypto’s te stappen, maar dat heeft nog niet het gewenste resultaat opgeleverd.
Leven zónder auto, videogames en de hipste items, maar met tweedehands parels, biologische boodschappen en kamperen in de natuur. Moeder Kari (37) leeft samen met haar dochters Isaya (10) en Alela (7) volgens de seizoenen, voor een groen en vrij leven.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Naomi.
Na een pittige periode met ziekenhuisopnames, mentale dips en een kinderwens die even op pauze staat, probeert Amy Rose, bekend van Winter Vok Liefde, vooral weer te vertrouwen op haar eigen lichaam en gevoel. En dat doet ze stap voor stap.
