Heb je een groot gezin en ben je aan het einde van je Latijn? Lees dan de blogpost van Caila Smith: zij wil alle moeders van een groot gezin een hart onder de riem steken.
Lees verder onder de advertentie
Uitgeput, overweldigend, onstabiel, niet gewaardeerd – het zijn zomaar wat kreten die moeders op sommige momenten gebruiken als ze hun gemoedstoestand moeten omschrijven. Zeker als je een groot gezin hebt. Caila Smith is ervaringsdeskundige als moeder van vier kinderen. ‘Moeders met vier kinderen hebben een rommelig en chaotisch leven’, zegt ze. ‘Je bent constant met ze bezig, maar toch heb je aan het einde van de dag soms het gevoel dat je hebt gefaald. Heb ik ze vandaag wel genoeg individuele aandacht gegeven? Heb ik genoeg met ze gespeeld? Waarom schreeuw ik zo vaak?’
Caila beschrijft hoe haar dag begint: ‘Mijn baby moet drinken en een nieuwe luier, terwijl mijn peuter aan het stampvoeten is en de kleuters aan het vechten zijn. Daarna moeten ze allemaal aangekleed, hun haar gekamd, hun tanden gepoetst. En dan is de dag nog amper begonnen.’ Om nog maar niet te spreken over de hoeveelheid speelgoed in haar huis, dat overal en nergens ligt. ‘Opruimen heeft geen zin.’
Lees verder onder de advertentie
Troost, liefde en veiligheid
En toch: als Caila de kans zou krijgen om haar chaotische leven helemaal opnieuw te doen, zou ze niets veranderen. ‘Hoewel ik soms het gevoel heb dat ik zelf niet eens meer besta, ben ik zó belangrijk voor mijn kinderen. Ik ben die ene persoon die troost en liefde biedt, bij wie ze zich veilig voelen. Ook als ik me brak voel of verdrietig ben.’
Lees verder onder de advertentie
Alle moeders met een groot gezin die het soms even niet meer zien zitten, moeten zich volgens haar realiseren hoe belangrijk ze zijn. ‘De komende jaren zal mijn huis een zooitje blijven en heb ik amper tijd voor mezelf, maar dat neem ik voor lief. Ik ben degene die de wereld van mijn vier kinderen bij elkaar houdt.’
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.