Borstvoeding brengt soms behoorlijk wat ongemakken met zich mee. Maar moedermelk uit je oksel? Dát zag Lindsay White even niet aankomen.
Tijdens het geven van borstvoeding merkt de Amerikaanse Lindsay opeens dat het haar van haar kind zeiknat is. Er blijkt vocht uit haar oksel te komen. ‘Het is gewoon zweet, dacht ik eerst. Maar toen zag ik de grote bult onder mijn oksel. Ik kneep erin en wat denk je? Er kwam moedermelk uit!’
Lees ook
Nooit meer een druppel moedermelk verspillen: deze vrouw heeft dé truc >
Uit angst voor een soort derde tepel onder haar oksel gaat Lindsay naar de huisarts. Die stelt haar gerust: moedermelk uit je oksel is niets om je zorgen over te maken. ‘Ik moest volgens haar zelfs blij zijn met deze ‘lekkage’, want anders kunnen de melkklieren verstoppen.’ Kleine uitleg: de melkklieren worden bij embryo’s gevormd op de melklijst, die van je lies tot je oksels loopt. Het kán zijn een extra tepel of melkklier zich vormt, maar dat komt heel weinig voor. Dat er ook melk uit zo’n extra klier komt, is wel heel uitzonderlijk, aldus vroedvrouw en lactatiekundige Dorien Daems. Meestal verdwijnt de zwelling na twee tot drie weken.
Nog meer Kek Mama?
Schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
De kraamweek is bedoeld om bij te komen, te wennen en vooral: ontzorgd te worden. Maar wat als de kraamzorg vooral zelf behoefte heeft aan een dutje?
Na de zoveelste afkeurende blik met kritiek op hun manier van opvoeden van de kraamzorg was de maat vol voor deze moeders.
Ouderschap is zwaar. Ja, cliché. En ja: óók waar. Je houdt zielsveel van je kind, maar soms zijn ze luid, plakkerig, emotioneel en nét iets te vaak waarom aan het vragen terwijl jij al op je laatste restje geduld loopt.
Lies (38) viert al jaren geen Valentijnsdag met haar man, maar één traditie is heilig: zij en haar beste vriendin sturen elkaar ieder jaar een kaartje. Maar dit jaar maakte de kaart van haar vriendin meer los dan verwacht..
Het ouderschap zit vol mooie, maar ook angstige momenten. Voor moeder Ezra (41) leek het een doodgewone avond, totdat ze – nogal onverwachts – oog in oog stond met haar peuter.
Toen Ariane beviel van haar eerste kind, dacht ze één ding zeker te weten: de kraamweek zou haar redding zijn. Lekker cocoonen met haar baby, de kraamzorg die de boel draaiende hield, thee bracht, de was deed, misschien zelfs een keer een boterham met hagelslag smeerde. Spoiler: het liep iets anders.
