Starten de weeën? Veel vrouwen regelen dan snel oppas voor hun andere kind(eren). Casey Teller deed het anders: zij werd bij de geboorte van haar zesde kind omringd door haar vijf dochters .
Lees verder onder de advertentie
Getuige
Casey was zwanger van haar zesde dochter en had er al vijf (12, 10, 7, 4 en 2 jaar). Vier van hen zijn in het ziekenhuis ter wereld gekomen, één werd thuis geboren. Casey koos dus opnieuw voor een thuisbevalling bij haar zesde kind. Waarom ze haar vijf dochters daarvan getuige liet zijn? ‘Een geboorte moet je zien als iets dat gevierd moet worden’, zegt Casey, ‘en niet gevreesd. Alle meiden waren op hun gemak. Ze konden in en uitlopen wanneer ze maar wilden, maar ze wilden allemaal getuige zijn van de bevalling.’
Lees verder onder de advertentie
Dit keer legde een fotograaf het bijzondere moment vast:
‘Ik vond het wel belangrijk dat mijn dochters zich realiseerden dat er nog steeds een mogelijkheid bestond dat we naar het ziekenhuis zouden moeten, mochten er complicaties optreden’, vertelt Casey. ‘We hebben daarom een plan opgesteld voor als dat zou gebeuren. Een bevalling kan immers heel onvoorspelbaar zijn.’
Lees verder onder de advertentie
Inspiratie
Gelukkig verliep de bevalling voorspoedig en werd haar zesde dochter vrij vlot geboren. Volgens Teller is deze ervaring niet alleen een leerpunt voor haar andere dochters, maar ook voor duizenden andere moeders. ‘Ik vind het geweldig om te laten zien aan vrouwen dat ze opties hebben: je hoeft niet per se in het ziekenhuis te bevallen. Dankzij mijn foto’s, die viral gingen, is te zien hoe sterk vrouwen zijn en waar hun lichaam toe in staat is.’
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]