Gebroken nachten als je net een baby hebt? Logisch. Maar de zoon van Kimberly is bijna een peuter en slaapt nog steeds heel slecht.
Lees verder onder de advertentie
‘Ik heb ontelbaar veel uren verspild om te proberen mijn zoon in slaap te laten vallen’, zegt Kimberly. ‘Ik heb bijvoorbeeld een slaapschema gemaakt en houd een routine aan: elke avond wassen, pyjama aan, tanden poetsen en tot slot een verhaaltje lezen. Maar wat ik ook doe, niets helpt.’
Lees verder onder de advertentie
‘Door’slapen
Inmiddels is Kimberly erachter gekomen dat sommige kinderen er gewoon heel lang over doen om door te slapen. ‘Volgens een slaapconsulent slapen de meeste kinderen door zodra ze eenmaal weten hoe ze zelf in slaap moeten vallen’, zegt ze. ‘Maar met ‘doorslapen’ wordt niet bedoeld dat je kind van zeven tot zeven slaapt. Ze worden meestal om de twee tot drie uur even wakker.’
Een groeispurt, griepje, verlatingsangst of nachtmerries: je kind kan om allerlei redenen ’s nachts wakker worden. ‘Dat is normaal’, zegt Kimberley, ‘maar meestal is dat tijdelijk. Helaas geldt dat niet bij ons – voor mijn zoon is het geen fase, maar de standaard.’
‘Voel je niet schuldig’
Inmiddels heeft Kimberly de moed zo ongeveer opgegeven. ‘Wat ik ook doe, geen van mijn inspanningen wordt beloond. En dat is frustrerend, maar ik weet dat het niet eeuwig zal duren. Er zal een moment komen dat mijn zoon de hele nacht gaat doorslapen. Dus heb je ook zo’n nachtbraker, voel je dan niet schuldig. Je doet niets verkeerd. Sommige kinderen zijn gewoon laatbloeiers als het om slapen gaat.’
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]