Leontien (38) is getrouwd met Joost (42) en moeder van Lisa (8) en Carel (bijna 6). Ze werkt als hoofd logistieke dienst op het marineschip Zr.Ms. Tromp.
Lees verder onder de advertentie
“‘Trek je je pak aan?’ vraagt Lisa als ik haar van school ga halen. Ze vindt het maar wat stoer dat mama bij de marine werkt. Of beter: ‘vaart op een boot’. Sinds een jaar ben ik op de Zr.Ms. Tromp verantwoordelijk voor alle logistiek. Ik doe de personeels- en financiële administratie, maar check ook of alle voorraden aan boord op orde zijn, van de schroeven tot de maaltijden.
Lees verder onder de advertentie
Tot nu toe ben ik vijf weken op zee geweest, maar komend jaar zal dat veel vaker zijn: tweehonderd dagen, waarvan vier maanden aaneengesloten. Joost en ik hebben de rollen omgedraaid. Hij werkt ook bij de marine en was de afgelopen jaren veel weg, maar heeft tegenwoordig een kantoorfunctie zoals ik die had. En is hij dus degene die nu, samen met mijn schoonmoeder, voor de kinderen zorgt.
Bij zijn vertrek moest ik altijd huilen. Toen ik zelf wegging gek genoeg niet. Het is toch anders als je zelf op avontuur gaat. De kinderen achterlaten was wel even slikken. Aan de andere kant: hen loslaten begon al heel vroeg. Carel was één toen Joost en ik een week op vakantie gingen. Ik ben geen moeder die dag en nacht hun hand vasthoudt.
Lees verder onder de advertentie
‘Het is toch maar vier dagen?’ zei Carel bij mijn vertrek vorig jaar. ‘Dat overleef ik wel.’ Hij heeft nog geen tijdsbesef, Lisa wel. Met haar zette ik bootstempels op een kalender zodat ze zelf de dagen kon afstrepen. Later vertelde Joost dat ik de deur nog niet uit was of ze riepen al ‘Papa!’ Dat ze zo snel schakelden was een geruststelling. Benieuwd hoe dat straks gaat als ik langer van huis ben.
“Soms denk ik pas ’s avonds in m’n hut: hoe zou het thuis gaan?”
Carel heeft zoiets van: als ik mama moet missen, kan ik des te meer genieten van papa. Lisa is wat gevoeliger, al blijft ze nooit lang in haar verdriet hangen. Zelf ben ik met werkdagen van wel vijftien uur zo druk, dat ik soms pas ’s avonds in mijn hut denk: hoe zou het thuis gaan?
Appen en dromen
We Facetimen om de paar dagen. Ongepland, zodat het nooit een teleurstelling oplevert als ik geen tijd of verbinding heb. Ik moet dan hun tekeningen boven mijn bed laten zien en – belangrijker – waar op het dek het kanon staat. Lisa stuurt ook appjes. We hebben afgesproken elkaar in onze dromen te ontmoeten, dus typte ze laatst: ‘Vannacht reden we samen paard!’ Mooi, dacht ik, alles is in orde daar.”
Anouk (37) dacht dat ze inmiddels wel wat gewend was van haar dochter Maud. Vragen over poep, piemels en waarom papa wél een baard mocht maar zij geen glitterjurk naar de supermarkt: prima. Daar draaide ze haar hand niet meer voor om. Maar na zwemles, in een kleedkamer vol halfnaakte mensen en zoekgeraakte onderbroeken, besloot […]
Anne woont met haar gezin diep in de bossen van Zweden. De dichtstbijzijnde buren – en zelfs de brievenbus – zijn zes kilometer verderop. Water komt uit eigen bron, stroom van zonnepanelen en telefoonbereik is er vrijwel niet. Een vrij leven, maar vergis je niet: het is ook keihard werken.
Carola de Koning (46) werkte als leerkracht en kindercoach en specialiseerde zich in stress bij kinderen. Nu is ze onderwijsdeskundige bij Wijzer over de Basisschool en ontwikkelt zij samen met haar team nieuwe leermiddelen. Ze is expert in toetsstress rondom toetsen van IEP, Leerling in beeld (Cito) en de Doorstroomtoets. In haar columns neemt ze […]
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (4). Ze heeft twee jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Staat dit boekje bij jullie thuis tussen de favorieten? Dan is het goed om even op te letten. TK Maxx heeft een terugroepactie aangekondigd voor een kartonnen kinderboekje, omdat er onderdelen kunnen loskomen die gevaarlijk zijn voor jonge kinderen.