hangborsten
Beeld: Unsplash

Denise (36) ging sinds haar puberteit letterlijk gebukt onder haar zware borsten. Toen haar cup F na twee zwangerschappen ‘tot haar navel hing’, was ze klaar met haar hangborsten en liet ze een borstverkleining inclusief borstlift doen.

‘Elke dag als ik in de spiegel kijk, ben ik dolgelukkig dat ik het gedaan heb. Dankzij mijn borstverkleining voel ik me niet alleen een gelukkige moeder, maar ook weer een aantrekkelijke.
 

'Ik shopte me suf'

Mijn man vond ze prachtig, mijn grote borsten, toen we elkaar dertien jaar geleden leerden kennen. Ík had sinds mijn zestiende maar één wens: net zo’n beschaafde cup B als mijn vriendinnen. Waar zij ’s zomers over het strand paradeerden in snoezige triangelbikini’s, shopte ik me suf, op zoek naar tops die pasten én een beetje steun boden. Ze waren stuk voor stuk onooglijk, en nog onbetaalbaar ook. In mijn schouders zaten groeven van mijn behabandjes en ik had structureel hoofdpijn vanwege nek- en rugklachten: mijn borsten waren letterlijk niet te tillen.

Sinds mijn tiende, toen ik in groep zes mijn eerste beha kreeg aangemeten, was ik de koningin van het verdoezelen: naarmate mijn borsten groter werden, droeg ik alleen maar minimizer-beha’s, waarmee ik de boel in combinatie met een V-halstop optisch behoorlijk kon verkleinen. Mijn lichaamshouding was rampzalig, ik liep structureel met een gebogen rug.
 

Niet van een vreemde

Ik had het niet van een vreemde. Mijn moeder liet haar borsten verkleinen toen ze veertig was. Ze zag me lijden en nam me op mijn achttiende mee naar de huisarts om te horen wat mijn mogelijkheden waren. Die waren er te over, maar één garantie kon hij me niet geven: dat ik na een borstverkleining ooit borstvoeding zou kunnen geven. Bij een borstverkleining wordt soms ook melkklierweefsel verwijderd, en dat risico wilde ik niet nemen.
 

'Ik kon wel huilen'

Toen ik op mijn achtentwintigste zwanger raakte van mijn eerste dochter, groeide mijn cup F naar cup G, en toen na mijn bevalling de stuwing optrad, paste zelfs mijn voedingsbeha in een H-cup niet meer. Ik kon wel huilen. Van de pijn, het ongemak, maar bovenal: de frustratie. Mijn enorme borsten zaten zelfs mijn baby in de weg; ze verdween er bijna onder en goed happen naar de tepel was de eerste weken onmogelijk, door de enorme spanning op mijn borsten.

Toch hield ik de borstvoeding een halfjaar vol, net als bij mijn tweede dochter, twee jaar later. Toen ik op mijn tweeëndertigste klaar was met voeden, was er van mijn borsten niks meer over. Ze waren weliswaar nog altijd enorm, maar ze hingen bijna tot mijn navel. Ik durfde alleen maar wijde kleren aan, vermeed de sauna en als het even kon ook de seks, en naar het strand ging ik alleen in een jurkje.
 

'Het is klaar schat'

Mijn man vond me nog steeds prachtig, zelfs met hangborsten, maar toch was hij degene die op een gegeven moment zei: “Het is klaar schat, laten we kijken wat zo’n operatie precies inhoudt.”

Alle seinen stonden op groen, zo bleek: de verzekering vergoedde alles, op mijn nek- en rugklachten na verkeerde ik in topconditie en mijn man kon zorgverlof opnemen van zijn werk om tijdelijk meer voor de kinderen te zorgen. Twee dagen na mijn vierendertigste verjaardag lag ik op de operatietafel van een privékliniek. Ik werd met pijn wakker uit de narcose, maar toen ik naar het enorme verband rond mijn borsten keek, en me realiseerde dat er voor het eerst geen enorm gewicht aan de zijkanten van mijn lichaam hing, was ik blij dat ik het gedaan had.

Het herstel was pittig, de eerste twee weken, met wondjes van drains die maar bleven ontsteken, en talloze hechtingen rondom mijn tepels, van mijn tepelhof naar beneden en in de plooi onder mijn borsten. De ankermethode, noemen ze dat, vanwege de vorm van het litteken. Maar toen de sportbeha die ik vier weken dag en nacht moest dragen uit mocht, en mijn man me mee uit winkelen nam voor mijn eerste sexy lingeriesetje in cup C, heb ik van geluk staan huilen voor de passpiegel. Met mijn veel kleinere én stevige borsten lijk ik van top tot teen stukken slanker, en met mijn rechte rug zie ik er stralend uit. Mochten mijn dochters later net zo “zwaar geschapen” zijn als ik, dan hoop ik dat ze mijn operatie als voorbeeld nemen.’
 

Fikse ingreep

Een borstverkleining, al dan niet gecombineerd met een borstlift, is een flinke ingreep. De plastisch chirurg voert de operatie in anderhalf tot drie uur uit onder volledige narcose. Meestal mag je dezelfde dag of de volgende weer naar huis. Na de operatie krijg je drains in je borsten om het wondvocht af te voeren. Die worden verwijderd zodra je naar huis gaat, de hechtingen doorgaans één tot twee weken later.

Meestal kun je na drie weken normale, dagelijkse werkzaamheden hervatten. De eerste vier weken moet je dag en nacht een stevige sport-bh dragen en je mag tot zes weken na de operatie geen zware lichamelijke arbeid verrichten, zoals tillen en sporten. De littekens in de vorm van een anker blijven voor altijd zichtbaar, en soms raken je tepels gevoelloos doordat ze tijdens de operatie worden losgemaakt en verplaatst. Borstvoeding is niet altijd meer mogelijk na een borstverkleining, doordat tijdens de ingreep behalve vet- soms ook klierweefsel wordt verwijderd.

De meeste zorgverzekeringen vergoeden een borstverkleining volledig, als er sprake is van medische noodzaak. Dat betekent meestal een cup DD of groter, rug- of nek/schouderklachten en chronische smetplekken onder de borsten.

 


Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

BN'er-moeders op Instagram

Van Vaderdag tot aan kroelen met een kip: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Voor alle vaders

 

Lief

 

Ik kon niet kiezen, dus werden het er drie... 💙 #goodmorning #friday #playtime #earlymorning #babyotis

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op

 

Gezinsuitbreiding

 

Eerste kennismaking van Gioia en Capo! 🐾🐾 @amalia_samipersad

Een bericht gedeeld door MoniQue Noël (@moniquenoell) op

 

Deze kan zo ingelijst worden

 

Lekker uitwaaien

 

Lees ook
Dit plaatsten BN'er-moeders deze week op Instagram >

 

Mooie woorden

 

Het is vandaag vaderdag. Ik heb lang getwijfeld dit te schrijven. Maar dit is mijn persoonlijke pagina en ik zie de hele dag prachtige foto’s voorbij komen van vaders. Dus ik stel me kwetsbaarder op dan ooit. Dit is een normale terug komende dag voor velen. Door deze dag voel ik me wel altijd anders. Ik zie mijn vader al bijna 20 jaar niet meer. De situatie is gelopen zoals ie is gelopen en ik heb er in principe vrede mee. Maar ik geloof er heilig in dat een kind moet zien waar hij of zij vandaan komt via iemand die een vader en moederrol heeft. Een kind moet zich kunnen spiegelen aan twee verschillende meningen, zienswijzes. De zaal in kijken bij een eindtoneelstuk en twee trotse blikken zien. Bedenk maar eens wat je wel met je moeder deed en niet met je vader. Ze vormen je beide op een andere manier. Ik heb gelukkig een sterke moeder die me het gevoel heeft gegeven er 200% voor me te zijn. Toch merk ik dat mijn keuzes en zelfvertrouwen minder sterk zijn dan vrienden die beiden ouders hadden. We leven in een tijd waar scheiden schering en inslag is. Ik weet dat het soms moeilijk is om het te laten werken tussen ex-partners maar als ouder moet je je altijd volledig inzetten om de schade voor de kids te beperken. Het gaat niet om ons de ouders maar het kind. Ik ben trots op het feit dat mijn kids worden geliefd door hun ouders en stiefouders ondanks dat het niet altijd makkelijk is. Dus vandaag hef ik het glas voor iedereen die zijn verantwoording neemt voor kinderen door er voor ze zijn, ze het gevoel te geven dat ze het waard zijn. Voor de vaders, alleenstaande moeders, stiefvaders, pleegouders en iedereen die zorgt. Lets nourish the future😘

Een bericht gedeeld door Miljuschka (@miljuschka) op

 

Lekker kroelen

 

Kroelkip

Een bericht gedeeld door Nicolette Kluijver (@nicolettekluijver_) op

 

Papa is er altijd om je te vangen

 

Fijne vaderdag liefste!!! #vaderdag #SammyRose #JackieRey

Een bericht gedeeld door Marly Van der Velden (@marlyvd) op

 

Assepoester

 

Assepoester 👠 #lief #takecare

Een bericht gedeeld door S O P H I E (de Buisonjé) (@sophiedbuisonje) op

 

Hoe verzin je het

 

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

bruiloften zonder kinderen
Beeld: Unsplash

Moeder Amber Leventry en haar vrouw zijn uitgenodigd op een bruiloft. Die verboden is voor kinderen. En ze kunnen niet wachten.

Kijk, dat twee van hun beste vriendinnen met elkaar gaan trouwen is al een feest op zich, schrijft ze op ScaryMommy. Maar een feest met overnachting, anderhalf uur verwijderd van huis, waar haar dochter nadrukkelijk niet welkom is: ‘Serieus, dat is bijna nog mooier dan een homohuwelijk’, aldus Amber. Want wie doft zich nou helemaal op voor een knalfeest waarop je ook je eigen huwelijk een beetje herbeleeft, om zich vervolgens druk te maken of de kinderen niet door de speeches heen huilen?

 

Hun dag, jouw stoorzender

Toch voelen veel mensen zich gepikeerd wanneer kinderen niet welkom zijn op een bruiloft, constateert ze. En daar snapt ze niks van. ‘Hallo, jíj bent de uitverkorene op de genodigdenlijst, ze spenderen geld en drank en eten aan je. Oké, je moet er misschien wat voor reizen en een cadeautje kopen, maar wanneer iemand je uitnodigt op de belangrijkste dag van haar leven, dan is dat gewoon een eer.’ Dus waarom zou het resultaat van jouw huwelijk – je kind, dus – onderdeel (of in het ergste geval: stoorzender) moeten zijn van die ene, speciale dag van jouw vrienden?’ Laat het bruidspaar in vredesnaam nog even genieten van de kinderloosheid, voordat ze zich in luiers en slapeloze nachten storten, vindt ze.

Amber heeft ook genoeg bruiloften meegemaakt mét kinderen, inclusief haar eigen. ‘Maar ons kind zat nog in de buik van mijn vrouw, en bleef dus tenminste stil toen we onze geloften aflegden.’

 

Lees ook:
‘Doe me een lol en laat je kind thuis tijdens bruiloften’ >

 

‘Sorry, geen oppas’

Naast een avond onbezorgd feesten zonder je even moeder of vader te voelen, hebben kindvrije bruiloften nog een ander groot voordeel, vindt Amber: ‘Ze bieden hét excuus om niet te gaan.’ Wanneer het de trouwerij is van die ene collega met wie je echt geen privécontact hoeft, bijvoorbeeld. Of het zo’n extravagant feest is, dat je al blut bent wanneer je maar naar de uitnodiging kijkt. ‘Zeg simpelweg: “Sorry, geen oppas”, en de hele boel is getackeld’, aldus Amber.

 

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >