Beeld: Shutterstock
Met drie kieskeurige eters in huis wist vader Clint Edwards dat er iets moest veranderen. Op zijn blog vertelt hij hoe hij zijn kinderen nu nieuwe dingen laat proberen.
‘Laatst had mijn vrouw een geweldig gerecht met zalm gemaakt, maar onze drie kinderen keken er vol afschuw naar’, vertelt Clint. ‘Zoals altijd haalden we de hele trucendoos open: we herinnerden ze eraan dat als ze het niet probeerden, ze geen toetje zouden krijgen. We zeiden dat het superlekker was en uiteindelijk voerden we de druk op en zeiden dat ze het moesten proberen. Maar niets hielp.’
Inmiddels realiseert Clint zich dat niet zijn kinderen, maar eerder hijzelf schuldig is aan het kieskeurige eetgedrag. ‘Ik las verschillende onderzoeken en daaruit bleek elke keer dat we onze kinderen niet moeten dwingen om bepaald voedsel te eten. Ook zou het beter zijn om je kind niet aan tafel te laten zitten tot het bord leeg is en moet je ze zeker niet omkopen met eten.’
Lees ook:
Onderzoek: kind bord laten leegeten is niet goed >
Maar wat dan wel? ‘Volgens een recente studie zouden kinderen mogelijk pas na twaalf keer hetzelfde eten te hebben gezien, overstag gaan. Ze hebben tijd nodig om erover na te denken en het te ontdekken.’
Clint heeft zijn kroost de afgelopen jaren regelmatig gedwongen om bepaalde dingen op te eten. ‘Maar nu weet ik dat dat dus niet helpt. Ik ga ze vanaf nu vragen om met verschillende soorten voedsel bezig te zijn, ernaar te kijken, het te koken en aan te raken. En suggereren dat ze het kunnen proberen. En doen ze dat niet? Dan ga ik er geen stress van maken of het persoonlijk opvatten.’
Bron: Scary Mommy
Kim wist onlangs niet wat ze meemaakte. Haar schoonzus bleek al langer te weten van het geheim van Kim’s dochter. “Het ging óók over mijn kind.”
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
