Bron: Canva
Op wintersport met je kinderen, hartstikke leuk. Met de jaren werd het leuker, vond Miranda, omdat de kinderen beter gingen skiën. En ze lachen ook een stuk harder als je blundert en eindigt als een wandelende mesthoop. Dat ook.
Miranda, getrouwd, moeder van een zoon (13) en dochter (15): “We waren als gezin op skivakantie. Manlief, twee tieners die alles beter weten, en ik. Het was voorjaar, het had net vers gesneeuwd, van dat bedrieglijke weer waarbij je denkt: perfect wintersportweer. Terwijl de ellende al op je ligt te wachten.
De dagen ervoor gingen verrassend soepel. Mooie afdalingen, goede sneeuw, zelfs de kinderen klaagden maar de helft van de tijd. Ik voelde me even die moeder die alles onder controle heeft. Sportief. Cool. Niet de zwakste schakel van het gezin. Ik kreeg zelfs een compliment van mijn dochter. Mijn dag kon niet meer stuk. Dacht ik.
Aan het einde van de dag deden we nog één laatste afdaling. Zo’n ‘even snel naar beneden’-moment. Niemand had er echt meer zin in, maar ja, je moet toch naar beneden. Alleen: de sneeuw was inmiddels compleet omgeploegd door andere skiërs. Papperig, zwaar, glibberig. Onderin veranderde het langzaam maar zeker in een soort modderige chaos.
Wij wilden opschieten. Want: moe, koud en het vooruitzicht van iets warms te drinken. Dus we zigzagden langs andere skiërs, ik iets te enthousiast, iets te overtuigd van mijn eigen kunnen. En toen ging het mis. Een kleine inschattingsfout. Zo eentje waarvan je denkt: geeft niet, dit red ik nog wel. Spoiler: dat redde ik dus niet. Ik deed er alles aan om overeind te blijven – armen wijd, maaiend in de lucht, een been omhoog en ja, ik gilde er ook bij – maar het universum had andere plannen. Ik ging onderuit. Vol. In. De. Modder.
Niet een beetje. Nee. Echt een nat, bruin, stinkend drama, alsof ik in een mesthoop had gelegen. Ik stond op, compleet onder de smurrie. Mijn kinderen vielen ook, alleen dan van het lachen. Ik heb ze denk ik nog nooit zó hard horen lachen. Mijn man probeerde niet te lachen, maar trok daar zo’n gek gezicht bij dat dat meer zei dan duizend woorden. Dit blijf ik de rest van mijn leven horen.”
De liefde vinden tijdens een wintersportreis voor singles? Het overkwam Kendra. Voor ze het wist, stond ze tussen de guirlandes te zoenen. Je leest het hier.
Kitty is zeventien als ze ontdekt dat ze zwanger is van haar 15-jarige vriend. Zelf weet ze al snel dat ze haar kindje wil houden, maar vanuit haar omgeving overheerst vooral bezorgdheid. Inmiddels is ze negentien, moeder van James en Ivy en te zien in het nieuwe seizoen van Vier Handen Op Eén Buik.
Bijna drie jaar nadat Douwe Bob besloot dat het zo niet langer kon, kijkt de zanger met een heel andere blik naar zijn leven. Hij is inmiddels getrouwd, vader van drie kinderen en zegt beter in zijn vel te zitten.
Frans Duijts (59) blikt in zijn nieuwe biografie Vallen & opstaan terug op moeilijke periodes in zijn leven. Samen met zijn vrouw Marloes vertelt hij ook over de zorgen om hun oudste dochter Jolanda (21), die kampte met ernstige somberheid en gedachten aan zelfdoding.
Wat als jouw zoontje nogal opkijkt naar zijn oudere buurjongen en daarbij behoorlijk beïnvloed wordt, op een manier waar jij als moeder he-le-maal niet blij mee bent? Het gebeurt bij Dilara.
Charlotte en haar vriend zijn dolblij met de naam van hun dochter Lune, maar haar moeder denkt daar duidelijk anders over. Oma weigert haar kleindochter zelfs Lune te noemen en gebruikt consequent haar tweede naam Rosalie.
Als Noa (14) uit school komt met een flinke rode plek op haar voorhoofd, schiet moeder Louise (42) direct in standje opsporing verzocht. Gevallen? Ruzie? Een uit de hand gelopen gymles? Noa houdt het bij: ‘Er is niks.’
