Bron: Canva
Op wintersport met je kinderen, hartstikke leuk. Met de jaren werd het leuker, vond Miranda, omdat de kinderen beter gingen skiën. En ze lachen ook een stuk harder als je blundert en eindigt als een wandelende mesthoop. Dat ook.
Miranda, getrouwd, moeder van een zoon (13) en dochter (15): “We waren als gezin op skivakantie. Manlief, twee tieners die alles beter weten, en ik. Het was voorjaar, het had net vers gesneeuwd, van dat bedrieglijke weer waarbij je denkt: perfect wintersportweer. Terwijl de ellende al op je ligt te wachten.
De dagen ervoor gingen verrassend soepel. Mooie afdalingen, goede sneeuw, zelfs de kinderen klaagden maar de helft van de tijd. Ik voelde me even die moeder die alles onder controle heeft. Sportief. Cool. Niet de zwakste schakel van het gezin. Ik kreeg zelfs een compliment van mijn dochter. Mijn dag kon niet meer stuk. Dacht ik.
Aan het einde van de dag deden we nog één laatste afdaling. Zo’n ‘even snel naar beneden’-moment. Niemand had er echt meer zin in, maar ja, je moet toch naar beneden. Alleen: de sneeuw was inmiddels compleet omgeploegd door andere skiërs. Papperig, zwaar, glibberig. Onderin veranderde het langzaam maar zeker in een soort modderige chaos.
Wij wilden opschieten. Want: moe, koud en het vooruitzicht van iets warms te drinken. Dus we zigzagden langs andere skiërs, ik iets te enthousiast, iets te overtuigd van mijn eigen kunnen. En toen ging het mis. Een kleine inschattingsfout. Zo eentje waarvan je denkt: geeft niet, dit red ik nog wel. Spoiler: dat redde ik dus niet. Ik deed er alles aan om overeind te blijven – armen wijd, maaiend in de lucht, een been omhoog en ja, ik gilde er ook bij – maar het universum had andere plannen. Ik ging onderuit. Vol. In. De. Modder.
Niet een beetje. Nee. Echt een nat, bruin, stinkend drama, alsof ik in een mesthoop had gelegen. Ik stond op, compleet onder de smurrie. Mijn kinderen vielen ook, alleen dan van het lachen. Ik heb ze denk ik nog nooit zó hard horen lachen. Mijn man probeerde niet te lachen, maar trok daar zo’n gek gezicht bij dat dat meer zei dan duizend woorden. Dit blijf ik de rest van mijn leven horen.”
De liefde vinden tijdens een wintersportreis voor singles? Het overkwam Kendra. Voor ze het wist, stond ze tussen de guirlandes te zoenen. Je leest het hier.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Na jaren samen een leven te hebben opgebouwd, hebben Channah Koerten en Nordin Blessing besloten ieder hun eigen weg te gaan.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
