Bron: Canva
Op wintersport met je kinderen, hartstikke leuk. Met de jaren werd het leuker, vond Miranda, omdat de kinderen beter gingen skiën. En ze lachen ook een stuk harder als je blundert en eindigt als een wandelende mesthoop. Dat ook.
Miranda, getrouwd, moeder van een zoon (13) en dochter (15): “We waren als gezin op skivakantie. Manlief, twee tieners die alles beter weten, en ik. Het was voorjaar, het had net vers gesneeuwd, van dat bedrieglijke weer waarbij je denkt: perfect wintersportweer. Terwijl de ellende al op je ligt te wachten.
De dagen ervoor gingen verrassend soepel. Mooie afdalingen, goede sneeuw, zelfs de kinderen klaagden maar de helft van de tijd. Ik voelde me even die moeder die alles onder controle heeft. Sportief. Cool. Niet de zwakste schakel van het gezin. Ik kreeg zelfs een compliment van mijn dochter. Mijn dag kon niet meer stuk. Dacht ik.
Aan het einde van de dag deden we nog één laatste afdaling. Zo’n ‘even snel naar beneden’-moment. Niemand had er echt meer zin in, maar ja, je moet toch naar beneden. Alleen: de sneeuw was inmiddels compleet omgeploegd door andere skiërs. Papperig, zwaar, glibberig. Onderin veranderde het langzaam maar zeker in een soort modderige chaos.
Wij wilden opschieten. Want: moe, koud en het vooruitzicht van iets warms te drinken. Dus we zigzagden langs andere skiërs, ik iets te enthousiast, iets te overtuigd van mijn eigen kunnen. En toen ging het mis. Een kleine inschattingsfout. Zo eentje waarvan je denkt: geeft niet, dit red ik nog wel. Spoiler: dat redde ik dus niet. Ik deed er alles aan om overeind te blijven – armen wijd, maaiend in de lucht, een been omhoog en ja, ik gilde er ook bij – maar het universum had andere plannen. Ik ging onderuit. Vol. In. De. Modder.
Niet een beetje. Nee. Echt een nat, bruin, stinkend drama, alsof ik in een mesthoop had gelegen. Ik stond op, compleet onder de smurrie. Mijn kinderen vielen ook, alleen dan van het lachen. Ik heb ze denk ik nog nooit zó hard horen lachen. Mijn man probeerde niet te lachen, maar trok daar zo’n gek gezicht bij dat dat meer zei dan duizend woorden. Dit blijf ik de rest van mijn leven horen.”
De liefde vinden tijdens een wintersportreis voor singles? Het overkwam Kendra. Voor ze het wist, stond ze tussen de guirlandes te zoenen. Je leest het hier.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Francine, die haar zoon niet meer van de opvang durft te halen, uit angst voor wat voor wangedrag hij nu […]
Sabine (41) werkte fulltime, sportte fanatiek en danste door de woonkamer met haar dochters. Tot Long COVID haar leven stillegde. Wat volgde was een zware periode van overleven, rouw en ontdekken hoe ze het moederschap opnieuw vorm moest geven.
Er zijn van die momenten waarop je naar je kind kijkt en ineens denkt: wow, dit is anders dan vroeger. Kinderen die hun grenzen aangeven. Die durven praten. Die zichzelf serieus nemen. En dat is prachtig.
De realityserie Grote Gezinnen Emigreren is terug met een tweede seizoen op SBS6. In het programma worden opnieuw de emigratie-avonturen gevolgd van de grote gezinnen Jelies en Gnodde, waarbij vooral de familie Jelies de aandacht trekt.
Je eigen baby is natuurlijk het allermooiste kind van de hele wereld. Maar toen Brenda beviel van haar zoontje, dacht haar moeder heel anders over haar kersverse kleinkind.
Er is een trend gaande. Wolletjes. Zo worden kledingstukken en dekentjes van wol genoemd door de moeders die zich erg met deze trend bezighouden.
