Beeld: Getty Images
Wintersport met kleine kinderen, het is hartstikke leuk, maar je gaat geheid naar huis met een paar hartverzakkingen. Zo ook Elma, door haar zoon die geen angst kent. Ook niet op een berg.
Elma, getrouwd, moeder van Boaz (5) en Josefien (7): “Boaz is werkelijk nergens bang voor. Daarom is hij ook een behoorlijke brokkenpiloot. Hij heeft al eens zijn pols gebroken en ook zijn sleutelbeen. Het maakt hem niks uit, het helpt niet. Hij is nog steeds altijd aan het stunten. Met zijn fiets, met zijn step, met zijn skateboard. En op de ski’s, dus, blijkbaar.
Zijn zus is totaal anders. Zij is heel voorzichtig. Soms een beetje té. Als ze allebei de helft van elkaars angst zouden hebben, was het perfect geweest, zo grap ik vaak. Zijn we op wintersport, gaat Josefien als een slakje de berg af. We staan eigenlijk continu op haar te wachten als ze niet in haar klasje zit. Dat is met Boaz totaal anders. Zijn ski-juf en wij blijven maar ‘PIZZA! PIZZA!’ roepen, in de hoop dat hij toch eindelijk een keer die ski’s in een pizzapunt houdt om te remmen.
De laatste dag maakte hij het wel heel bont. Ik zat al met Josefien bij de lunchtent, toen we iemand de piste af zagen komen. Regelrecht naar beneden. ‘Wie is dat joh, die spoort niet’, dacht ik nog. Ik heb nog nooit iemand zó hard die berg zien afkomen. Nu heb ik niet de beste ogen, en mijn lenzen met de berglucht gaan niet zo lekker samen, en een bril en een skibril ook niet, dus ik zag het niet meteen.
Opeens hoorde ik iemand keihard schreeuwen, het galmde tussen de bergtoppen: ‘BOAZ! PIZZA!’ Het was mijn man. Mijn hemel, het was mijn kind die als een achterlijke die berg af kwam zetten! Je hoorde zo’n golf schrikgeluid onder de andere wintersporters om ons heen. Hij remde niet. Hij ging alleen maar harder en in plaats van dat hij afremde, ging hij gewoon rechtdoor, tot hij zichzelf in de rood-blauwe hekjes lanceerde. Toen stond hij eindelijk stil.
‘Levensgevaarlijk! Waarom houdt niemand dat kind in bedwang?’ hoorde ik andere Nederlanders om ons heen mopperen. Alsof we dat niet proberen… Ik had zelf ook bijna een hartaanval gekregen van schrik, maar dat overkomt me wekelijks, dus dat is niks nieuws. Dat hij bijna in de afgrond was gelazerd, heeft gelukkig op Boaz zelf ook wel wat indruk gemaakt. De laatste halve dag van de week wintersport, ging hij zowaar af en toe in een pizzapuntje naar beneden. Wie weet, belooft het iets voor volgend jaar.”
De liefde vinden tijdens een wintersportreis voor singles? Het overkwam Kendra. Voor ze het wist, stond ze tussen de guirlandes te zoenen. Je leest het hier.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Francine, die haar zoon niet meer van de opvang durft te halen, uit angst voor wat voor wangedrag hij nu […]
Sabine (41) werkte fulltime, sportte fanatiek en danste door de woonkamer met haar dochters. Tot Long COVID haar leven stillegde. Wat volgde was een zware periode van overleven, rouw en ontdekken hoe ze het moederschap opnieuw vorm moest geven.
Er zijn van die momenten waarop je naar je kind kijkt en ineens denkt: wow, dit is anders dan vroeger. Kinderen die hun grenzen aangeven. Die durven praten. Die zichzelf serieus nemen. En dat is prachtig.
De realityserie Grote Gezinnen Emigreren is terug met een tweede seizoen op SBS6. In het programma worden opnieuw de emigratie-avonturen gevolgd van de grote gezinnen Jelies en Gnodde, waarbij vooral de familie Jelies de aandacht trekt.
Je eigen baby is natuurlijk het allermooiste kind van de hele wereld. Maar toen Brenda beviel van haar zoontje, dacht haar moeder heel anders over haar kersverse kleinkind.
Er is een trend gaande. Wolletjes. Zo worden kledingstukken en dekentjes van wol genoemd door de moeders die zich erg met deze trend bezighouden.
