Beeld: Getty Images
Wintersport met kleine kinderen, het is hartstikke leuk, maar je gaat geheid naar huis met een paar hartverzakkingen. Zo ook Elma, door haar zoon die geen angst kent. Ook niet op een berg.
Elma, getrouwd, moeder van Boaz (5) en Josefien (7): “Boaz is werkelijk nergens bang voor. Daarom is hij ook een behoorlijke brokkenpiloot. Hij heeft al eens zijn pols gebroken en ook zijn sleutelbeen. Het maakt hem niks uit, het helpt niet. Hij is nog steeds altijd aan het stunten. Met zijn fiets, met zijn step, met zijn skateboard. En op de ski’s, dus, blijkbaar.
Zijn zus is totaal anders. Zij is heel voorzichtig. Soms een beetje té. Als ze allebei de helft van elkaars angst zouden hebben, was het perfect geweest, zo grap ik vaak. Zijn we op wintersport, gaat Josefien als een slakje de berg af. We staan eigenlijk continu op haar te wachten als ze niet in haar klasje zit. Dat is met Boaz totaal anders. Zijn ski-juf en wij blijven maar ‘PIZZA! PIZZA!’ roepen, in de hoop dat hij toch eindelijk een keer die ski’s in een pizzapunt houdt om te remmen.
De laatste dag maakte hij het wel heel bont. Ik zat al met Josefien bij de lunchtent, toen we iemand de piste af zagen komen. Regelrecht naar beneden. ‘Wie is dat joh, die spoort niet’, dacht ik nog. Ik heb nog nooit iemand zó hard die berg zien afkomen. Nu heb ik niet de beste ogen, en mijn lenzen met de berglucht gaan niet zo lekker samen, en een bril en een skibril ook niet, dus ik zag het niet meteen.
Opeens hoorde ik iemand keihard schreeuwen, het galmde tussen de bergtoppen: ‘BOAZ! PIZZA!’ Het was mijn man. Mijn hemel, het was mijn kind die als een achterlijke die berg af kwam zetten! Je hoorde zo’n golf schrikgeluid onder de andere wintersporters om ons heen. Hij remde niet. Hij ging alleen maar harder en in plaats van dat hij afremde, ging hij gewoon rechtdoor, tot hij zichzelf in de rood-blauwe hekjes lanceerde. Toen stond hij eindelijk stil.
‘Levensgevaarlijk! Waarom houdt niemand dat kind in bedwang?’ hoorde ik andere Nederlanders om ons heen mopperen. Alsof we dat niet proberen… Ik had zelf ook bijna een hartaanval gekregen van schrik, maar dat overkomt me wekelijks, dus dat is niks nieuws. Dat hij bijna in de afgrond was gelazerd, heeft gelukkig op Boaz zelf ook wel wat indruk gemaakt. De laatste halve dag van de week wintersport, ging hij zowaar af en toe in een pizzapuntje naar beneden. Wie weet, belooft het iets voor volgend jaar.”
De liefde vinden tijdens een wintersportreis voor singles? Het overkwam Kendra. Voor ze het wist, stond ze tussen de guirlandes te zoenen. Je leest het hier.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Na jaren samen een leven te hebben opgebouwd, hebben Channah Koerten en Nordin Blessing besloten ieder hun eigen weg te gaan.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
