Marlijn Weerdenburg

Actrice en presentatrice Marlijn Weerdenburg (35) begint er eindelijk een beetje op te vertrouwen dat zoontje Teun niet meteen doodgaat als zij iets fout doet.

Het was de eerste vakantie van baby Teun, toen acht maanden oud. “We gingen naar Spanje. Vlak voor vertrek werd Teun een beetje ziek. Paul en ik dachten dat het tandjes waren, maar ineens kwam er bloed uit zijn oor. Doodeng. We zijn meteen naar de eerste hulp gereden. Bleek hij een middenoorontsteking te hebben. Niks ernstigs, maar we besloten te wachten met vliegen tot de antibiotica aansloeg.”

Koud weer terug in Nederland, schuift Marlijn aan op een Amsterdams terras, om de hoek bij haar huis. “Mijn ouders zijn er. Helemaal vanuit Brabant. Ze hadden hun kleinzoon anderhalve week niet gezien en móesten even vakantie langskomen. Sterker nog: mijn schoonouders zitten er nu ook. Teun is het eerste kleinkind aan beide kanten.
 

Even wennen

Het klinkt kneuterig, maar ik denk dat deze eerste vakantie met Teun een van de mooiste van mijn leven was, puur omdat we voor het eerst als gezin weg waren. We reisden met vrienden die ook een baby hebben. Wel even wennen hoor. Paul en ik hebben elkaar om de dag laten uitslapen, maar dan nog: vroeger zaten we zorgeloos met een biertje bij het zwembad, nu waren we continu met dat mannetje bezig. Leg jij hem even in bed? Staat de babyfoon aan? Horen we hem echt wel?

We zijn zelfs met hem uit eten geweest. Hij ging niet slapen – Teun is altijd heel alert en aanwezig – maar hij zat er gezellig bij. Hij eet alles. Een stukje brood, olijven, meloen. Het lijkt me geweldig met ons drieën op wereldreis te gaan als Teun wat ouder is.”
 

Acteren

Marlijn heeft net de opnames afgerond voor het derde seizoen van Broodje gezond dat ze presenteert op NPO3. In haar hoofd bouwt ze druk aan een liedjesprogramma waarin ze samenwerkt met bekende Nederlandse artiesten, onder wie Paul de Munnik. “En dan komen er nog drie presentatieprojecten aan.”

Acteren staat even op een laag pitje. “Er komt weleens een leuke rol langs, maar dan kies ik er toch voor het niet te doen. Omdat het bijvoorbeeld wel erg in het straatje ligt van Danni Lowinski, de comedy waarvan veel mensen me kennen. Hoe trots ik daar ook op ben, ik probeer toch een beetje los te komen van dat Nederlandse Bridget Jones-imago. Wil ook andere kanten van mezelf laten zien.” Zo weten bijvoorbeeld maar weinig mensen dat ze een hoofdrol speelde in de musical Soldaat van Oranje. Of tijdens haar conservatoriumstudie stage liep bij Herman van Veen.
 

Lees ook
'Ik zie overal gevaar, mijn man lacht alles weg' >

 

Oppassen

“Sinds Teun er is, hou ik me trouw aan vier dagen per week werken. Paul is geluidsman en werkt lange, onregelmatige dagen. Hij probeert de donderdagen vrij te zijn, ik de dinsdagen. Dan rijd ik ’s middags naar mijn ouders in Brabant, lunchen we gezellig samen en slaapt Teun daar. Op woensdagmiddag brengen mijn ouders hem weer terug. Ze zijn net met pensioen en rijden zelfs nog voor een uurtje met Teun op en neer. Geweldig: als ik thuiskom heeft mijn moeder meestal al gekookt. Als Paul en ik in het weekend moeten werken, passen mijn schoonouders vaak op.
 

Papa- of mamadag

Ik ben heel close met mijn ouders, altijd geweest. Ze zijn mijn beste vrienden. Sinds ik volwassen ben, houd ik regelmatig een papa- of mamadag. Je komt nu eenmaal tot de beste gesprekken als je een-op-een bent. Dan bezoek ik een museum met mijn vader en gaan we daarna lekker eten. Hij had een eigen bedrijf en was niet vaak thuis toen mijn oudere zus Jorien en ik klein waren, maar als hij er was, was het altijd gezellig. In zijn jeugd woonde hij door omstandigheden op veel verschillende plekken. Twee of drie keer per jaar gingen we met het gezin terug naar die plekken. Bijvoorbeeld de boerderij waar hij ooit de hooiberg in de fik stak. Schoven we aan voor een kop koffie bij de boer die er nog steeds woonde. Fantastisch was dat.

Met mijn moeder kan ik eindeloos kletsen, winkelen, nagels doen, dat soort dingen. Ze was vrij streng toen mijn zus en ik klein waren. Haar motto was hup, doorgaan, maar ze was vooral heel lief en zorgzaam. Ze was er altijd. Zat ze thuis te wachten met thee en koekjes, terwijl ik dacht: pff, wat is dat saai. Nu denk ik: wat was dat eigenlijk fantastisch.
 

Net een scène uit Titanic

Toen Teun zes maanden was, brachten Paul en ik hem voor het eerst naar de crèche – hij gaat twee dagen per week. Hij moest zó huilen. Het leek wel een scène uit Titanic, met zijn handje heel dramatisch tegen het raam geplakt, op de arm van de leidster. Fuck it, dacht ik, ik stop gewoon met werken. Doe ik af en toe een inspreekklus voor tv en moet Paul het brood maar verdienen. Verrassend genoeg was het mijn moeder die me tegenhield: ‘Schat, jouw wereld is groter dan dat, gooi dat niet zomaar weg.’”


Het hele interview staat in Kek Mama 07-2018.

 

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

geheimen perfecte moeders
Beeld: Unsplash

Je kent ze wel: de moeders die er altijd uitzien om door een ringetje te halen, met een smetteloos schoon huis, brave kinderen en bloeiende carrière. Dit zijn de geheimen van deze ‘perfecte’ moeders.

Scary Mommy columniste Brandi Jeter Riley kijkt altijd met verwondering naar deze vlekkeloze moeders, die alles schijnbaar zo moeiteloos doen en bij wie het nooit in het honderd loopt: ‘Ik wil van deze vrouwen leren. Ik wil hun trucs en tips weten. Hoe dóen zij het? Ik wil inspiratie om beter te worden, niet alleen voor mijn kinderen maar ook voor mezelf. Dus ik vroeg wat rond om antwoorden te krijgen.’

Brandi ontfutselde de perfecte moeders onderstaande tips:

 

1. Ze krijgen hulp

‘Het eerste wat ik leerde over deze georganiseerde moeders is dat het onmogelijk is om alles alleen te doen,’ schrijft Brandi. Of het nu een schoonmaakster is, een gastmoeder of gewoon hulp van de ‘huisgenoten’ zelf, ‘perfecte’ moeders krijgen hulp van anderen, concludeert de columniste: ‘Ik krijg wel steun van mijn man en dochter, maar ze zouden zeker meer kunnen helpen. Dat moet ik ze dan wél vragen.’

 

Lees ook
Waarom deze moeder de keuken bewust rommelig achterlaat >

 

2. Ze werken met een systeem

De columniste kwam er ook al gauw achter dat deze vrouwen werken met een naadloos, waterdicht systeem. Alles is tot in de puntjes georganiseerd. De was wordt elke week op dezelfde dag gedaan, kinderen hebben vaste taken in huis en elke dag wordt er op dezelfde tijd gegeten. ‘Gezinsagenda’s, takenkaarten en planningen voor de maaltijden: deze vrouwen laten niets aan het toeval over. Ik haat het om toe te geven, maar het maken van lijstjes maakt de dingen wel makkelijker.’

 

3. Ze zijn creatief met hun tijd

Brandi sprak een moeder die elke ochtend een uur eerder opstaat dan de rest, om tijd voor zichzelf te hebben en dingen af te krijgen (nagels lakken, wenkbrauwen epileren, werkmails beantwoorden). ‘Als je het ene ding onder controle hebt, werkt dat weer door in andere aspecten,’ zegt Brandi. ‘In plaats van deze perfecte moeders te veroordelen, moeten we ze waarderen voor hun voorwerk om ons leven ook soepeler te laten verlopen. En dan kunnen we hun voorbeeld volgen.’

 

Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

moeder-heerlijk-telefoon-kwijt

Op het moment dat de telefoon van blogger Emily Hollenbeck in het water viel, kreeg ze zowat een paniekaanval. Maar nu ze al vijf dagen zonder zit, vindt ze het eigenlijk wel lekker.

Op Scary Mommy vertelt ze waarom.

 

1. Ik sta niet meer constant 'aan'

Ik had geen idee hoeveel stress 'aan staan' veroorzaakt. Met mijn telefoon in de buurt was er altijd nog wel een mail die ik kon beantwoorden of iets wat ik kon googelen. Nu ik die opties niet meer hebt, voelt het als een soort pauze van m'n overbelaste brein.

 

2. Ik had het niet druk, ik was gewoon afgeleid

Door onnozele Facebookpagina's, bijvoorbeeld. Waar je maar doorheen kunt blijven scrollen.

 

3. Ik moet mensen bewust opzoeken

Met mijn telefoon appte ik nog weleens last minute naar vrienden: 'Hé, wij zijn nu hier, dus als je in de buurt bent...', maar nu moet ik bewust met iemand afspreken. En eigenlijk is dat heel fijn: ik weet precies waar ik aan toe ben.

 

Lees ook
Melinda Gates waarschuwt: 'Geef kinderen niet te snel een smartphone' >

 

4. Het werk wordt nog steeds gedaan

Want zo erg is het niet als je een collega niet dezelfde minuut nog terugmailt.

 

5. Het spel met mijn kinderen wordt niet onderbroken

Met mijn telefoon in de buurt voelde ik me gedwongen om een oneindige to-do-lijst af te vinken. Kunnen spelen met mijn kinderen zonder zo'n lijst in mijn hoofd, voelt bevrijdend. 

 

6. Het voelt als een vakantie

Want ik móet mijn werk nu wel 'uitschakelen' op bepaalde momenten. 

 

Ogen geopend

Hiermee wil Emily overigens niet zeggen dat ze nooit meer een mobiel aanschaft, die luxe heeft ze door haar werk niet, maar het heeft wél haar ogen geopend. 'Ik hoop dat ik mijn telefoon voortaan vaker links laat liggen en minder geestdodend doorspit.'

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >