Beeld: Shutterstock
Maartje maakt zestig uur per week, Charlottes agenda is elke dag een uitdaging en Sanne is verslaafd aan haar werk. Worden ze gewoon gelukkig van. Althans, meestal.
Charlotte Broekman (46) is Head Content & Communication B2B bij VodafoneZiggo. Ze is moeder van een zoon van 13 en twee dochters van 11 en 8. Ze werkt meer dan 40 uur per week.
“Op vrije dagen ben ik onrustig omdat ik nog werk te doen heb. Dan log ik snel even in om mails weg te werken, daarna heb ik pas rust. Maar het gevaar bestaat dat ik dan doorga met werken, er is altijd wel iets te doen. Ik hou ontzettend veel van mijn kinderen, maar ik ben ook gek op mijn werk. Ik krijg er energie van om met mijn team doelen te stellen en die nog voor elkaar te krijgen ook. Ik ben er niet voor geboren om fulltime bij de kinderen te zijn en de hele dag leuke en creatieve dingen te doen. Daarom heb ik nooit overwogen om minder te gaan werken. Integendeel: na mijn zwangerschapsverlof vond ik het elke keer heel fijn om weer aan het werk te gaan.
Ik kan niet ontkennen dat ik soms op mijn tandvlees loop. Zeker toen de kinderen kleiner waren was het soms zwaar, ook omdat mijn man meer dan fulltime werkt als directeur marketing en communicatie bij een multinational. Ik werd gek van het gehaast en het gesleep met mijn laptoptas richting de opvang, waarna de kinderen vermoeid en hyper aan de eettafel zaten.
Toen de oudste twee op de basisschool zaten, besloot ik het anders aan te pakken. We schakelden een oppas aan huis in die ook meteen de avondmaaltijd kookt. Dat scheelde zo veel stress. Als ik nu thuiskom zijn de kinderen veel relaxter en kan ik ze direct aandacht geven, in plaats van ruzies te sussen en snel een pasta in elkaar te flansen.
Lees ook
Mama houdt van hard werken: ‘Ik ben geen type dat elke middag cupcakes bakt met de kinderen’ >
Soms twijfel ik of ik het allemaal wel goed doe: de combinatie van werk, kinderen, mijn man en vrienden. Dan kom ik ’s morgens beneden en heeft mijn elfjarige dochter al de tafel gedekt en zit ze rustig een boterham te eten. Had ik daar niet bij moeten zijn? Maar tegelijk ben ik trots op haar zelfstandigheid. En ik haal er energie uit dat we het wel maar mooi met z’n vijven allemaal voor elkaar krijgen. Dat maakt me heel gelukkig. Zelf ben ik grotendeels zonder moeder opgegroeid, dus ik ben allang blij dat ik er überhaupt voor mijn kinderen kan zijn.
Toch is mijn agenda een stressvolle uitdaging. Ik heb veel afspraken staan, ook privé. Waar ben ik mee bezig, denk ik soms. Maar als ik naar de afgelopen dagen kijk: twee van de drie afspraken had ik zelf geïnitieerd. Die drukte zoek ik zelf op, hoewel ik er weleens van baal dat ik niet al mijn rollen optimaal kan vervullen. Een dag heeft gewoon te weinig uren.
Soms zegt mijn man als ik ’s avonds weer eens op mijn telefoon zit te werken: ‘Leg dat ding nou eens weg!’ Maar daar komt dan verder geen ruzie of discussie van, hij kent mij als geen ander. Mijn eerste reactie is meestal: ‘Laat me nou maar’, maar daarna denk ik: o ja, hij heeft eigenlijk wel gelijk.”
Dit artikel staat in Kek Mama 03-2019.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Maureen was net vier maanden aan het daten met Jonathan, toen ze onverwacht zwanger werd. Ze dacht dat Valentijnsdag de uitgelezen kans was om hem dat te vertellen. Het liep net even anders.
Lies (38) viert al jaren geen Valentijnsdag met haar man, maar één traditie is heilig: zij en haar beste vriendin sturen elkaar ieder jaar een kaartje. Maar dit jaar maakte de kaart van haar vriendin meer los dan verwacht..
Valentijnsdag. De dag van liefde, romantische cadeaus en grootse gebaren. Of nou ja… dat is het idee.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Liva (30) haar struggle. Ze geeft namelijk iets te graag geld uit aan cadeaus voor andermans kinderen. Tot grote frustratie van haar man..
De kraamweek is bedoeld om bij te komen, te wennen en vooral: ontzorgd te worden. Maar wat als de kraamzorg vooral zelf behoefte heeft aan een dutje?
Het ouderschap zit vol mooie, maar ook angstige momenten. Voor moeder Ezra (41) leek het een doodgewone avond, totdat ze – nogal onverwachts – oog in oog stond met haar peuter.
