Loes heeft spijt van haar tatoeage: ‘Nu, twintig jaar later, schaam ik me kapot’

huisdierperikelen Beeld: Kek Mama
Joan Makenbach
Joan Makenbach
Leestijd: 2 minuten

Trots als een pauw was ze op haar achttiende op haar schoudertattoo, maar nu, een heel ander leven verder, vraagt Loes zich af of ze beter iets langer had kunnen nadenken over haar tatoeage.

Lees verder onder de advertentie

Loes (41): “De dag na mijn achttiende verjaardag liet ik ’m op mijn linkerschouder zetten: een grote zwarte Japanse draak. Ik wilde altijd al een tatoeage, maar eerder mocht het niet van mijn ouders. Bij de tattooshop zocht ik naar een plaatje van een kunstige draak met vlammen. Prachtig, het liefst wilde ik hem nog rood laten inkleuren. Gelukkig is dat nooit gebeurd.

Lees verder onder de advertentie

Tattoo

Nu, ruim twintig jaar en een heel ander leven verder, schaam ik me kapot voor mijn tattoo. Ik heb een dochter en een leuke relatie. Mijn schoonfamilie weet niets van mijn plakplaatje, ze zouden volgens mijn vriend in shock raken bij het idee. Dus draag ik hooggesloten truien en bloesjes en loop ik ’s zomers met vestjes om. Maar niet alleen voor hen.

Lees verder onder de advertentie

Sowieso schrikken mensen snel als ik met ontblote schouders loop. Je ziet ze denken: wat een Tokkie-moeder. Ik snap dat, en ik denk er sterk over om het ding voor eeuwig weg te laten laseren.”

Het moederschap is een reis vol liefde, avontuur en ontelbare herinneringen. Wat is een betere manier om deze reis te eren dan met een tattoo die de band met je kinderen symboliseert? Je leest het hier.

Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail